Waarom moet een voedingsinfuus persé in de slagader worden aangebracht en niet in een gewone ader?

Een waterinfuus wordt toch ook in de gewone ader gebracht? En hoe gaat dat met een inenting of vaccin? Een insulineprik brengt men gewoon op een willekeurige plek aan. Als een voedingsinfuus in de gewone ader kan, kan dat ook gedaan worden in een verpleegtehuis. Dan hoeft men er niet voor naar het ziekenhuis. En wat in een gewone ader wordt gebracht komt toch ook in de bloedbaan terecht?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Een voedingsinfuus, een subclavia-katheter, is een slangetje dat wordt ingebracht in de ader (niet een slagader) die onder het sleutelbeen loopt. Via dit slangetje kunnen medicijnen of voedsel toegediend worden en kan de druk in het hart worden gemeten. In zo'n grote ader kunnen ook 'dikkere' substanties dan waterige worden ingebracht. In kleinere (perifere) aderen leidt dit snel tot ontstekingen. Vanwege de kans op ernstige complicaties, o.a. infecties, en de complexe zorg, is een verpleeghuis niet handig. Insuline is een heel ander verhaal. Dat wordt in het onderhuidse bindweefsel gespoten. Het kan wel in de ader maar dan moet het heel geleidelijk, met behulp van een infuus of een pompje ingespoten worden.

Het bloed in de aders is op weg van het lichaam richting 'zuivering' (Nieren, lever). Het bloed in de slagader is op weg naar het lichaam. Door het 'eten' in de slagader te spuiten voorkom je dat het allemaal door de lever ed gaat en komt het direct in de weefsles waar het primair voor bedoelt is.

Er zijn drie manieren om iemand te injecteren *Subcutaan, dit is net onder de huid, zoals bij insuline. *Intramusculair, dit is in een spier, meestal gebruikt voor oa vitamine injecties, of pijnstilling *Intraveneus, is rechtstreeks in een ader, gebruikt voor oa infuus. Het verschil zit hem in de snelheid waarmee de stof wordt opgenomen in het bloed. Je kan je voorstellen dat insuline, onderhuids gespoten, langzamer opgenomen wordt in het bloed dan iets wat rechtstreeks in een ader gespoten wordt. Insuline wordt dus niet willekeurig zomaar ergens geprikt, de naaldjes zijn erg kort dus je kan vaak niet verder komen dan onderhuids. Naalden voor intramusculair en/of intraveneus spuiten zijn beduidend langer. In verpleeghuizen wordt meestal geen infuus gegeven.Dit heeft oa te maken met het feit dat verzorgende die in een verpleeghuis werken niet intaverneus mogen spuiten.

Bloed in een ader is onderweg naar het hart en in een slagader onderweg vanaf het hart naar de rest van het lichaam. Bloed uit een ader gaat naar het hart, vervolgens naar de longen om CO2 af te geven en zuurstof op te nemen, gaat terug naar het hart en wordt via de linkerharthelft het lichaam ingepompt. Daar wordt zuurstof afgegeven, CO2 opgenomen, voedsel opgenomen en waar nodig weer afgegeven etc. Het circuit van slagaders is dus het aangewezen circuit om voedsel te transporteren.

je stelt veel vragen in een kort stukje. een "water infuus" wordt inderdaad vaak aangebracht in een ader. een inenting of vaccin wordt in de spier geinjecteerd. een insulineinjectie wordt niet willekeurig maar wel onderhuids geinjecteerd(kijk maar eens in de bijsluiter, daar staan volgens mij de injectie plaatsen). een voedingsinfuus kan volgens mij niet in een gewone ader puur om het feit dat de vloeistof te dik is. er zitten ook vetten in. slagaderen zijn veel dikker en flexibeler dan aders. ook is de druk op slagaders veel groter. hierdoor is het mogelijk om een dikkere vloeistof zonder problemen in te laten lopen. Toegevoegd na 1 dag: slagader moet inderdaad zijn ader, maar dan wel een dikkerd onder het sleutelbeen bijvoorbeeld(zie reactie Keesvi)

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100