Wat is nu precies seriële muziek?

Is dat hetzelfde als atonaal of polyfoon? Kan iemand dit uitleggen? Wellicht met links naar voorbeeld geluid?

Voorbeelden gevonden op youtube:
Serieel:
http://www.youtube.com/watch?v=fBuK-MUOLI0

Atonaal:
http://www.youtube.com/watch?v=5zlztxjfuhE

Polyfoon:
http://www.youtube.com/watch?v=m1sYkJHipvg

Het verschil vind ik nog lastig te duiden. Wellicht dat iemand dat nog kan doen?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Om te beginnen is Polyfonie niets anders dan meerstemmigheid: Poly = meer dan één Foon komt van het griekse woord voor geluid: Phónè In de muziek wordt het doorgaans gebruikt voor een compositietechniek die ontwikkeld werd in de middeleeuwen. Om de gezangen in de kerken mooier te maken ging men experimenteren met tegenstemmen. Later ontstonden de welbekende vormen als een fuga en de canon (ooit Vader Jacob in canon gezongen?) In diezelfde middeleeuwen begonnen musici de muziek meer en meer te bestuderen en kwamen er achter dat de populaire nummers van die tijd allemaal gebaseerd waren op een aantal tonen, met als belangrijkste de grondtoon die de toonsoort aan gaf, waar een toonladder opgebouwd kon worden en die zo zijn eigen karakter had. Naar mate de instrumenten beter werden en de muziek complexer werden de grenzen opgezocht van een toonsoort en haar mogelijkheden om mooi te kunnen klinken. Richard Wagner (1813-1883) was de eerste die bewust een akkoord gebruikte dat buiten de tot dan toe gebruikelijke toonsoorten viel(Tristan-akkoord), maar wel heel mooi paste in de muziek. Velen volgenden hem om die grenzen op te zoeken en Arnold Schönberg was de eerste die volledig de grondtoon en de kracht daarvan weg liet. Zo ontstond atonaliteit. Hij ging zelfs zo ver dat hij alleen maar muziek schreef met tonen en klanken die hij mooi vond, waar geen enkele melodie of toonsoort meer aan vast te knopen was. De meeste componisten vonden dat te ver gaan, en bedachten toch systemen om die klanken te ordenen en daar kwam de seriële muziek bij kijken. Door middel van reeksen werden samenklanken en zinnen gecreëerd, zonder dat het plinkplank ploink werd. Een goed voorbeeld is het Vioolconcert van een leerling van Schönberg: Alban Berg. Op youtube is een mooie opname hier van te vinden door ons eigen Radio Filharmonisch Orkest.

Bronnen:
http://en.wikipedia.org/wiki/Tristan_chord
http://nl.wikipedia.org/wiki/Polyfonie

even naar beneden scrollen in de link

Bronnen:
http://www.kunstbus.nl/muziek/seriele-muziek.html

Vormprincipe na de tweede wereldoorlog (ca 1950-1965) uit de twaalftoontechniek (dodecafonie) ontstaan, waarin alle parameters van de muziek in reeksen worden geordend. In de seriële muziek zijn niet, zoals bij de dodecafonie, alleen de twaalf tonen van de chromatische toonladder in een reeks ondergebracht, maar ook de verschillende toonlengten, articulaties en dynamische schakeringen. Hierdoor ontstaat een voortdurende afwisseling met een grote mate van abstractie. Door hoogte, duur, klankkleur en intensiteit van de toon in reeksen te ordenen dacht men absolute muziek te kunnen maken, vrij van enige associatie: een logische en gepredestineerde muziek. Olivier Messiaen propageerde dit en K. Goeyvaerts schreef de eerste compositie voor dit genre (Komposition I). Belangrijke bijdragen aan de seriële muziek leverden ook Karlheinz Stockhausen en Luigi Nono

In elk geval muziek die ik niet wil horen en ik kan me niet voorstellen dat iemand dat wel wil. Vreselijk, verdient het woord 'muziek' niet. (Ja, dit is een subjectieve tekst.)

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100