Hoe weet je dat het nu tijd echt is geworden om je huisdier in te laten slapen?

Ik heb een hond van 15 jaar. Hij heeft vorig jaar 2 keer een herseninfarct gehad en is daar redelijk goed uit gekomen. Hij heeft er alleen wat evenwichtstoornissen aan overgehouden. Hij is zo goed als doof en ziet nog voor ongeveer 50%. Hij is nog heel levendig en als hij buiten is, is het net een lammetje wat in de wei loopt. Hij heeft dus absoluut nog de wil om te leven.
Vanmiddag zakte hij echter ineens door zijn achterhand en kon voor ongeveer een half uur niet lopen. Daarna was het weer over. Hij heeft nu pijnstillers gehad van de dierenarts maar deze kan niet met zekerheid zeggen of hij wel of geen pijn heeft.

Wanneer ga ik zeggen dat het mooi geweest is?
Ik wil hem niet missen maar ik wil ook niet egoistisch zijn en hem in leven houden voor mijn eigen plezier. Dat heeft hij niet verdient.

Toegevoegd na 19 minuten:
De dierenarts laat het geheel aan mij over. Hij is bereidt om nu een spuitje te geven maar vind het ook goed om nog te wachten. Naar mijn idee vind hij het dus nog niet echt nodig maar hij zal toch ook niet zomaar bereid zijn om het nu al te doen.

Weet jij het antwoord?

/2500

Ach gossie wat sneu voor je maatje.. Vraag advies aan de dierenarts, wat zou hij doen.. Ik kan me voorstellen dat je hem geen spuitje wil geven, maar als hij op is zeg maar, en je niet zeker bent dat hij geen pijn heeft, zou ik er toch serieus over denken om hem in te laten slapen.

Dit is hele moeilijke beslissing! Wij hebben hier ook voor gestaan en elke keer stel je het uit als je ziet dat hij nog kwispelt lekker aan het eten is, of dat hij nog plezier heeft als je hem uitlaat. Maar als je echt gaat zien dat je hond pijn gaat lijden moet je, je eigen verdriet even aan de kant zetten en kiezen voor de hond. Overleg dit met de dierenarts wat het beste is nu. Ik wens je heel veel sterkte!!!!!

Aah.. dat is een hele lastige situatie. Ik heb het zelf vorig jaar ook meegemaakt met mn bejaarde hondje.. wat een verdriet:/ Wij zeiden toen dat, als we zagen dat het hondje zelf geen fijn leven meer heeft, het tijd was om hem in te laten slapen. Je moet jezelf afvragen wat de grootste reden is dat je het hondje nog even laat lopen. Is het omdat je ziet dat hij zelf nog graag wil leven, of overheerst het gevoel dat je hem niet kwijt wil meer? Het is een hele moeilijke en harde beslissing. Kijk dus zo objectief mogelijk of het beestje nog een beetje levensvreugde heeft, stel een soort van deadline als het zoals vanmiddag even niet zo goed gaat. Bijvoorbeeld: Als het binnen nu en 2 weken weer een keer zo slecht gaat, dan gaat het niet goed. Of als het hondje binnen nu en een week niet laat zien dat hij nog plezier in zn leven heeft, dan is het ook niet goed. Zulke 'deadlines' zullen je helpen om een beslissing te maken, omdat je je daar dan aan kunt houden als je je best doet. Zo niet, dan zul je denk ik sneller op je gevoel af gaan en denken 'aah het kan nog wel even..' In ieder geval wil ik je heel erg veel sterkte wensen met deze moeilijke beslissing en ik wil je 1 belangrijk advies geven: Geniet van je hondje zolang hij nog bij je is.

Wat is dat toch altijd weer een moeilijke beslissing! Wij hebben deze beslissing ook al een aantal keer moeten nemen. Ik ging dan af op mijn gevoel, als ik merkte dat mijn kat nog de wil had om te leven dan probeerde ik het zo aangenaam mogelijk voor hem/haar te maken. Natuurlijk overlegde ik wel met de dierenarts, als die vond dat het nog niet echt nodig was ging de kat weer mee naar huis. Eigenlijk kwam er altijd dat (vreselijke) moment dat ik wist dat het tijd was en dan had ik er ook vrede mee, al was het verdriet natuurlijk hevig. Toch kijk ik terug op een waardevolle laatste levensfase van al mijn huisdieren omdat ik ze dan nog eens extra duidelijk kon maken, door ze te verwennen, hoeveel ik van ze hield. Forceer niets, ik denk dat jij ook op gegeven moment zult weten wanneer het tijd is. Heel veel sterkte!

Allereerst heel veel sterkte met deze moeilijk beslissing. Ik zou als ik jou was je hond laten inslapen wanneer je ziet dat hji geen plezier meer heeft in het leven. Dat hij ouderdomsklachten heeft is logisch. Maar zolang hij nog goed eet/drinkt en op dit ene incident na nog goed genoeg kan lopen kan je best nog wel even wachten. Ik moet je wel waarschuwen dat het redelijk snel kan gaan wanneer hij eenmaal 1x door zijn achterpoten is gezakt. Bij mijn hond ging het net zo. Eerst standaard ouderdomsverschijnselen als slecht zien en horen. Tot hij uiteindelijk op het laatst moeilijker ging eten en door zijn poten zakte. Toen hebben we ook de moeilijke beslissing moeten nemen. Eerst nog even aangekeken. Maar het werd al vrij snel duidelijk dat hij meer leed dan dat hij nog plezier had. We hebben hem bij de dierenarts toen rustig laten inslapen. Waar hij eigenlijk nog maar kort gevochten heeft en snel vredig "sliep". Wat misschien wel prettig is voor allebei, is om je hond thuis te laten inslapen. Er zijn steeds meer dierenartsen bereid om dit voor je te doen. Sterkte en suc-6

Regelement: Als ik straks oud ben, ziek en zwak, en pijn verjaagt de slaap, als onrust neemt van mij bezit, doe dan wat onvermijdelijk is, en laat me gaan..... de laatste goede daad. Beslis voor mij en wees niet laf. Past eigenliefde bij de vriendschap die ik gaf, of uitstel.... tot het beter past bij een verloren strijd? Ik ben niet bang tijdens die laatste gang. Jij loopt niet weg: je kijkt me aan, je noemt me bij mijn naam en houdt me stevig vast. Vandaag voor het laatst groet ik je met mijn hondenstaart..... wat jij liet doen, deed je voor mij: je hebt me nog meer pijn bespaard, voor zinloos lijden mij bewaard. Een zwaar besluit? Nee, ....huil nu niet. Een wijs besluit dat werd gegrond op een oud en uniek verbond: jij bent mijn baas en ik jouw hond. Toegevoegd na 4 minuten: Wij hebben vorig jaar onze Jack-Russel laten inslapen.Hij was 13 en een half jaar en ik heb het er nog vaak moeilijk mee.Als je het idee hebt dat de hond nog leeft omdat jij er geen afscheid van kunt nemen maar in zijn ogen ziet "ik kan niet meer"moet je hem in laten slapen.Wij hebben de dierenarts thuis laten komen en we zijn bij hem gebleven tot het eind.

Bronnen:
http://www.hondengedichten.com/droevig/dro...

je hebt een oud hondje met beperkingen. maar zoals je schrijft is hij nog heel levendig. je kent je eigen hondje door en door, en zeker nu je er alert op bent, zal je weten wanneer het voor het diertje niet meer hoeft. ik hoop dat je dan de kracht hebt om het beestje in te laten slapen. maar zoals ik het nu lees, is dit nog niet aan de orde. en heb vertrouwen in de pijnstillers, vaak doen die hun werk goed. Toegevoegd na 1 minuut: wat denkt je da dat de oorzaak is van het uitvallen van de achterhand?

Jeetje wat moeilijk, echt heel moeilijk. Als ik jouw dierenarts was (dat ben ik denk ik niet, anders zou ik je verhaal wel herkennen), dan zou ik je vragen om goed over de kwestie na te denken. Ik ben inderdaad niet een dierenarts die, zoals je zegt: zomaar bereid is om een spuitje te geven. Maar dat zegt niets. Ik heb collega's die er sneller mee zijn. Maar ik denk vooral dat jouw dierenarts je de optie wilt geven, en niet dat hij al denkt dat het nodig is in zijn ogen. Jij kent je hond het beste, en daarom kan jij op basis van wat je thuis ziet, het beste een beslissing maken. Je dierenarts zegt nu alleen: wat je ook voor je hond kiest, ik weet dat je het met liefde doet, dus ik sta er hoe dan ook achter. Pijn is bij een hond sowieso moeilijk te zien, honden zijn vaak erg hard voor zichzelf. Zo zijn ze nou eenmaal 'gemaakt'. Toch is het vaak wel te herkennen als een hond erge pijnen heeft; hij wil niet meer. De levenslust is weg. Een kwispel voor zijn baas kan nog wel, maar daar houdt het een beetje op. Ik kan hier natuurlijk een heel verhaal opschrijven, maar ik denk niet dat je dat wilt. Als je wel meer wilt weten of vragen, pb me gerust. Maar wat ik vooral wil zeggen: Je bent niet per definitie egoistisch als je je hondje nog even bij je houdt. Misschien wil en kan hij nog wel. Zeker als jij zegt dat hij nog dartel buiten loopt. Doofheid bij een hond zegt eigenlijk maar weinig, veel honden zijn er snel gewend aan. Ook blindheid is voor een hond mee te leven. Zeker na 15 jaar kent hij de geuren van zijn omgeving precies. Natuurlijk, zoiets weet je niet zeker. Honden kunnen niet praten. Maar kijk in zijn ogen, praat met hem (dat zal jou waarschijnlijk goed doen, en voor de hond is het ook fijn). Als hij nog kan genieten van het leven, nog kan buiten wandelen, zonder al te veel last van vervelende kwalen, dan zou mijn advies zijn: houd hem nog bij je. En wat ik ook even wil zeggen; probeer zo veel mogelijk op dezelfde plekken te lopen, en in je huis alles een beetje hetzelfde te laten als je hond veel last heeft van blindheid. Honden registreren veel, en onthouden waar een boom staat, of een stoel, en lopen er omheen, zelfs als ze het niet meer zien. Is het toch nog een heel verhaal geworden! Ik stop nu, ik wens je erg veel sterkte, en heel veel knuffels voor je hond.

Ik zat twee jaar geleden met hetzelfde probleem. Mijn dierenarts zei: wacht maar, jij kent je hond door en door, zij zegt het zelf als de tijd gekomen is. Op zekere avond keek ze me aan, huilde zacht en jammerend terwijl haar ogen mij zochten en haar staart heel zachtjes bewoog. Wil je niet meer meisje? Het was duidelijk. De volgende dag de dierenarts gesproken. Hij raadde mij aan nog één dag te wachten om al mijn kinderen in de gelegenheid te stellen haar vaarwel te zeggen. De dag erop ging ze vredig heen, na hulp van de dierenarts. Sterkte. Je hond zal zelf zeggen als de tijd gekomen is. Wees heel oplettend en heb er dan vrede mee.

Er is geen goede tijd om hem in te laten slapen. Een huisdier hoeft niet altijd te eindigen met een fataal spuitje, ook de natuur kan deze beslissing soms nemen. Als de hond nog interesse heeft voor zijn omgeving en reargeert op het uitlaten dat voor iedere hond een feest moet zijn ,zou ik nog even wachten met het spuitje. 2 van onze honden gingen van zelf dood door hartstilstand, terwijl we nog niet eens besloten hadden om een spuitje te laten geven, ze waren nog in een redelijke conditie. Dat is eigenlijk toch het mooiste dat de natuur ingrijpt, en niet jij zelf! Helaas kan dat vaak niet en moet je zelf beslissen, bekijk het van dag naar dag en op deze leeftijd is iedere dag er een, ook voor de hond. Wees wel op tijd zo verstandig de besissing wel te nemen als het echt niet meer kan en geloof me , de hond begrijpt je beslissing en legt zich er bij neer. Hoe doe je dat? Gewoon door het hem te vertellen! Ik heb daar een zeer goede ervaring mee. Ook voor je zelfveel minder erg!

Hoi ik begrijp je gevoel ik heb zelf afgelopen vrijdag zelf mijn hond verloren aan een natuurlijke dood maar een hond in laten slapen is ook niet ,je van het, ik zeg altijd als een hond niet meer kan, moet je niet nodeloos reken je helpt die hond er niet mee het is een oude hond die zijn baasjes nog ziet en kwispelt maar verlangt om de honden hemel in te gaan om zo over jullie te waken de baasjes die hij 15 jaar heeft gehad even realistis je hond word niet beter van de medicijnen die de veearts hem geeft het verzacht alleen de pijn en het kost zoveel tijd en energie om telkens opgezette tijden dat pilletje tegeven en de bodem van de knip komt snel in zicht als je telkens die pillen moet kopen bij de veearts dus geef die hond wat hij verdient naar jullie eigen inzicht of meer pijn of een vredige dood. ik wil niet cru overkomen maar ik heb zelf 2 honden gehad die ik een spuitje heb moeten geven en eutenasie is in dit geval het beste heel veel sterkte met het beslissen Toegevoegd na 1 minuut: poort

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100