Carrière & Werk

Ik ben 42 jaar, en 22 jaar getrouwd. Vanaf mijn middelbare schooltijd ben ik - met uitzondering van toen de kinderen nog klein waren- altijd (mee) uit werken geweest. Niet voor de luxe, maar als er hier wat echt nodig was als nieuwe kleren of schoenen, dan kon dat ook zonder al te veel problemen. Ik heb altijd het geluk gehad dat mijn werkgever(s) mij ook alle vrijheid gunde(n) om er ook te zijn voor mijn gezin als dit nodig was. Ook hebben we er altijd redelijk bescheiden van op vakantie gekund.

Nu heb ik sinds 1 augustus van dit jaar zelf mijn werk opgezegd wegens gezondheidsklachten. Maar ik had wèl de intentie om zo snel mogelijk weer ander werk te gaan zoeken.

Nu is mijn dochter inmiddels uitwonend studente, en mijn zoon (bijna 16) heeft ook zijn eigen bijbaantje. En ik geniet met volle teugen bij huis. Tòch heb ik het gevoel dat ik er soms wat raar op aangekeken wordt als ik naar alle eerlijkheid zeg dat ik niet eens zo’n drukte meer heb om -ander- werk te gaan zoeken.

Wij kunnen ons er met het salaris van mijn man verder ook wel mee redden, en ik kan er in plaats daarvan zoveel andere leuke dingen voor mijn gezin door doen. Toch proef ik tussen bepaalde opmerkingen door soms een verwijtend toontje van andere mensen, alsof meer geld verdienen het hoogste doel is. Ik ben niet lui want dat heb ik al die jaren wel bewezen, maar ben ik dan zo fout dat ik dit eigenlijk liever niet meer wil?

Ik ben een week ziek geweest met een simpele griep.
Word je daarbij volledig doorbetaald, word je salaris aangepast of is dit ergens van afhankelijk?

Kantoor A wordt gesloten; mensen met een onbepaald contract en de oude garde 'mag' 100 km verderop gaan werken. Kan dat zomaar?

Toegevoegd na 39 minuten:
Wat ik er vooral vervelend aan vind is dat ze op deze manier van de ontslagvergoeding afkomen. Ze weten dat een heleboel werknemers zullen afhaken met die extra reistijd. (0,19 ct per kilometer maakt weinig goed)

Deze week zijn er globaal plannen door het kabinet gesmeet om 30% van de topfuncties door vrouwen te laten vervullen. Maar als ik op nu.nl een bericht lees dat maar 70% van de vrouwen in Nederland werkt. En daarvan, maar 25% werkzaam is als FT'er. En van de PT'ers zo'n 75% aangeeft niet meer te willen werken. Hoe wil de regering er dan in slagen om 30% van de topfuncties door vrouwen te laten vervullen?

Ik ben nooit een genie geweest in wiskunde. Maar ik denk dat iedere brugklasser met deze gegevens van het CPB kan bedenken dat het volstrekt onmogelijk is om 30% van de topfuncties door vrouwen te laten vervullen...

Of zijn jullie van mening dat het wel mogelijk is om 30% van de topfuncties door vrouwen te laten vervullen?

Ik zou dit graag even willen weten om een krantenartikel (wat ik voor een schoolopdracht lees) beter te kunnen begrijpen...

Ik heb een beetje gekeken op internet, maar helemaal duidelijk is het mij niet...

Nu heb ik dit ervan gemaakt; klopt dat?

Deeltijd-WW = WW betekent werkloosheidswet. Werkgevers kunnen deze voor hun werknemers aanvragen als een werknemer bij een langdurige en ingrijpende vermindering van de bedrijfsactiviteiten minder hoeft te doen. Dan krijgt de werknemer een uitkering voor de uren die hij niet meer kan werken.
De regeling is bedoeld voor gezonde bedrijven om in de kredietcrisis de werknemers die ze willen behouden als de bedrijfsactiviteiten weer meer worden te behouden.

Toegevoegd na 5 minuten:
oja, wat het een beetje in het kort is/betekent :)