Is het 'not done' om eigenlijk niet meer (mee) te willen werken? (opnieuw geplaatst wegens hinderlijke tikfout)

Ik ben 42 jaar, en 22 jaar getrouwd. Vanaf mijn middelbare schooltijd ben ik - met uitzondering van toen de kinderen nog klein waren- altijd (mee) uit werken geweest. Niet voor de luxe, maar als er hier wat echt nodig was als nieuwe kleren of schoenen, dan kon dat ook zonder al te veel problemen. Ik heb altijd het geluk gehad dat mijn werkgever(s) mij ook alle vrijheid gunde(n) om er ook te zijn voor mijn gezin als dit nodig was. Ook hebben we er altijd redelijk bescheiden van op vakantie gekund.

Nu heb ik sinds 1 augustus van dit jaar zelf mijn werk opgezegd wegens gezondheidsklachten. Maar ik had wèl de intentie om zo snel mogelijk weer ander werk te gaan zoeken.

Nu is mijn dochter inmiddels uitwonend studente, en mijn zoon (bijna 16) heeft ook zijn eigen bijbaantje. En ik geniet met volle teugen bij huis. Tòch heb ik het gevoel dat ik er soms wat raar op aangekeken wordt als ik naar alle eerlijkheid zeg dat ik niet eens zo’n drukte meer heb om -ander- werk te gaan zoeken.

Wij kunnen ons er met het salaris van mijn man verder ook wel mee redden, en ik kan er in plaats daarvan zoveel andere leuke dingen voor mijn gezin door doen. Toch proef ik tussen bepaalde opmerkingen door soms een verwijtend toontje van andere mensen, alsof meer geld verdienen het hoogste doel is. Ik ben niet lui want dat heb ik al die jaren wel bewezen, maar ben ik dan zo fout dat ik dit eigenlijk liever niet meer wil?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Stop alsjeblieft meteen met je schuldig voelen en geniet van de tijd die je nu hebt die je nu anders maar ook heel fijn en goed kunt besteden. Je schrijft dat je nu zoveel andere leuke dingen voor je gezin kunt doen, en zulk soort dingen zijn niet in geld uit te drukken, zo belangrijk zijn ze. Geniet van deze heerlijke tijd, fijn dat je het zo samen financieel prima kunt redden. En mensen die bezig zijn met dat geld die hebben het nog steeds niet gesnapt, niet gesnapt dat geld niets betekent maar dat er kunnen zijn voor die anderen en tijd voor jezelf hebben veel belangrijker is en fijner. Ik weet zeker dat er heel wat mensen met je zouden willen ruilen, bijvoorbeeld mijn dochter moet gewoon financieel 3 dagen werken terwijl zo gewoon het liefst thuis bij haar dochtertje wil zijn. Dus trek je niets aan van die anderen en geniet van deze fijne tijd die je nu hebt!

Nee hoor. Als jij thuis wilt zijn moet je dat lekker doen, en je daar nuttig maken -of niet- Het wordt pas een 'probleem' als je dan een uitkering aanvraagt en niet wilt werken. Dan ben je bezig de maatschappij op te lichten, en kan ik me voorstellen dat mensen dat niet prettig vinden. Maar als jouw partner genoeg verdioent en jij gaat lekker thuis zitten. Prima toch? Zou ik ook doen als ik de kans had.

Zolang anderen geen last ondervinden van het feit dat jij thuis zit niet. Ik kan alleen bedenken dat als je een uitkering krijg en deze intentie heb je wel fout ben, maar ik ga er vanuit dat je gewoon onbetaald vaker op GV wil zitten

Nee hoor, de keuze om te gaan werken is in dit geval volledig aan jou (en misschien je man). Het is een luxe probleem! Geniet er van! "Je moet werken om te leven, niet leven om te werken."

Zolang je niemand benadeelt, is er niets mis mee, toch? Enige waar je op moet letten is wat er zou gebeuren als jouw man zou overlijden of in de WAO zou komen. Zowel nu als na je pensioengerechtigde leeftijd. Of -- aiai -- wat er zou gebeuren als je man er plotseling met een ander vandoor zou gaan. Ook dan: zowel nu als na je pensioen. Zolang dat in orde is, is er maar één vraag die van belang is: Wie bepaalt jouw leven  --  een ander, of jijzelf? Nou dan!

Mensen die een ondertoontje in hun reactie geven zijn gewoon jaloers dat jij niet per se het geld van werken nodig hebt om rond te komen! Lekker niet werken dus, als je dat liever niet doet! Wellicht ga je je op de duur vervelen, en denk je er met een paar jaar weer anders over!

Ik denk bij deze meteen aan je man. Vindt hij het wel ok? Zou hij misschien ook niet liever wat meer vrije tijd willen hebben? Maar, zolang hij er geen problemen mee heeft, is het helemaal jouw zaak of je al dan niet werkt. Je hoeft ten opzichte van geen van die andere mensen verantwoording af te leggen.

Als het inkomen van jouw levensgezel dusdanig is dat jij vind dat je niet meer hoeft te werken. Dan vind ik dat je gerust thuis mag blijven. En zeer zeker als je om gezondheidsredenen gestopt bent... Lijkt me ook logisch dat je jouw gezondheid boven een baan plaatst...

Wat is er mis mee om niet te werken. Als jullie er samen achter staan dan is het toch heerlijk dat je kan genieten. En dat mensen jou er op aan kijken is misschien wel een beetje jaloezie dat jij in deze heerlijke positie zit. En zij moeten werken voor de luxe. Je hebt je baan opgegeven dus neem aan dat er ook geen uitkering meer aan te pas komt, dus ook geen sollicitatieplicht. Geweldig geen zorgen dat je geen baan kan vinden, of verplichtingen met een uitkering. En kan leven op het salaris van je man. Geniet van je gezin en pluk de dag...

Er is iets mis met niet werken als je wel kunt werken, maar de maatschappij laat betalen om jou niet te laten werken. Als je samen met je partner een verdeling afspreekt waarbij de één werkt en de ander niet, en jullie samen leven van één inkomen, is daar helemaal niets mis mee. Je verdient geld om te leven, je leeft niet om geld te verdienen. Als jullie naar eigen tevredenheid rond kunnen komen van één inkomen, en dat ook nog is wat jullie zelf willen, dan is dat een heerlijke luxe. En ongetwijfeld zijn er heel wat mensen jaloers op die luxe. Om een lang verhaal kort te maken: nee, je bent helemaal niet fout om niet meer te (willen) werken. Geniet ervan!

Wat je ook doet, gekletst wordt er toch. Je doet net alsof je niets doet. Kom nou, ook al ben je thuis dan is er elke dag genoeg te doen. Een huisvrouw cq. moeder heeft altijd wat te doen en dat zonder salaris. Het voelt alleen luxer aan omdat niemand je bepaalde taken oplegt, dat doe je zelf nu. Je hoeft ook niet persee de deur uit als het giet en stormt, je kunt dan gewoon wachten tot het weer beter wordt. Dat is natuurlijk ook wel luxe! Je gezin zal het ook prettig vinden, want je bent niet gestresst als ze thuiskomen, maar het is gezellig en schoon in huis, jij bent opgeruimd en hebt lekker veel tijd voor het koken gehad en ze hoeven alleen maar aan te schuiven. Is toch heerlijk? Die mensen die daar commentaar op leveren, die benijden je, neem dat maar van mij aan. Het is jouw leven en dit is jouw keuze. Count your blessings, girl!

Tsja, tegenwoordig is het inderdaad een beetje not done om niet per se te hoeven willen werken. Zelfs moeders met thuiswonende kinderen moeten zichzelf al aan de lopende band verdedigen ! Sommige vrouwen (het zijn altijd vrouwen die kritiek hebben !!) zijn zelf zodanig ambitieus en hebben een dermate leuke, uitdagende baan, dat ze zich niet kunnen voorstellen dat je gelukkig kunt zijn ' achter de geraniums' (ik zit helemaal niet achter de geraniums, ik zit achter de laptop !!) Anderen leven op dermate grote voet, dat ze zich nooit van één normaal, modaal inkomen kunnen bedruipen. Die zitten dermate materialistisch in elkaar dat ze zich niet kunnen voorstellen dat wij van één salaris zelfs nog kunnen spáren. Dan heb je nog de vrouwen die moeten werken om rond te kunnen komen, omdat hun man niet genoeg verdient om de huur of - erger- de leningen te betalen. Die zijn vaak - terecht - een klein beetje jaloers natuurlijk. Zou ik ook zijn. Iedereen heeft dus zo haar eigen redenen om een beetje de wenkbrauwen op te trekken als je vertelt dat je NIET werkt of economisch zelfstandig wilt zijn. Maar niet werken heeft een heleboel andere voordelen, waar meer geld niet altijd tegenop hoeft te kunnen. Zelf heb ik altijd het argument gebruikt dat ik niet zonodig hoef te werken om mijn eigen portemonnee te hoeven spekken en een ander te betalen om mijn kinderen op te voeden (al vast dat laatste argument natuurlijk op een gegeven moment wel weg). Maar het brengt gewoon heel veel rust en regelmaat in huis als de één voor de centjes zorgt en de ander voor het thuishonk, plus dat je ook nog eens veel meer tijd voor jezelf hebt - waar ik persoonlijk een aangenamer mens van wordt. Uiteindelijk moet je de keuze maken die het beste bij jou en jullie leven past. En wat een ander daar van vindt, moet je je lekker helemaal niks van aantrekken. Ga er maar van uit, hoe zuurder ze zijn, hoe jaloerser. Geniet van het leven, zeker als je dat kan met wat minder. Niks is zoveel waard als tijd, en laat dat nou net met al dat extra bijverdiende geld niet te koop zijn.

Héél herkenbaar, ik ben net 2 weken thuis heb ook mijn baan (parttime) opgezegt. Ik ben dan welliswaar alleen met drie puber zoons maar heb een weduwe uitkering, waar ik recht op heb tot mijn jongste 18 is. (nog 6 jaar) Voel me ook een beetje schuldig dat ik 'niks' doe. Zeker als ik dan lees dat als je een uitkering hebt je zeker zou moeten werken omdat je op kosten van een ander leeft.Ik heb ook altijd gewerkt vanaf mijn 16de, wat minder toen de kinderen klein waren en later toen mijn man ziek werd, na zijn overlijden ben ik partime blijven werken. Ik merk dat het voor de kinderen heel fijn is als ik vaker thuis ben en uitgeruster omdat ik gewoon meer tijd heb. Neem 'vrij' tot het einde van het jaar daarna ga ik kijken voor ander werk, wat ik wat leuker vind dan wat ik had. Maar nu geniet ik er enorm van, ondanks dat beetje schuldgevoel. Dus geniet er lekker van werken kan altijd weer als de muren op je af gaan komen.

je geeft je antwoord zelf al: mensen die denken/vinden dat meer meer meer meer geld verdienen het hoogste doel is, en dat geld gelukkig maakt. ik vind het verder niet raar hoor.

Mijn vrouw is ook thuis vanaf het moment dat de eerste geboren was. Zij voelt zich ook vaak schuldig. Dit gevoel wordt haar aangepraat door de omgeving. Ik vraag haar dan wat ze er zelf van vindt. Zij voelt zich er goed bij. Het is toch niet "fout" om voor je gezin te kiezen (als het kan natuurlijk). Ik moet toegeven dat, als het financieel kon, ik ook het liefst thuis zou blijven voor de kinderen. Ik vind het werk dat ik doe leuk maar mijn kinderen vind ik leuker. Mocht ik de 10e de staats winnen dan dien ik de dag daarop mijn ontslag in om mijn tijd met mijn kinderen door te brengen. Sommige moeten hier niet aan denken maar zo voel ik het.

Neee je bent niet fout jij hebt voor je zelf gekozen en naar jezelf geluistert daar mag je trots op zijn.Geniet er van! Het lijkt erop dat de verwijtende mensen een beetje jaloers op je zijn dat je geniet van het thuis zijn.

Hoe is het mogelijk! Het lijkt wel of je mijn verhaal hier hebt verteld! . Ook ik heb betaald werk gedaan, wat ik langzaam aan afgebouwd heb en na een 1,5 jaar 'niks' doen ben ik vrijwilligers werk gaan doen. Alleen ik ben (53) vorig jaar nov. gestopt, met vrijwilligers werk, dat heb ik de laatste 5 jaar heb gedaan. Het lijkt idd wel of je altijd maar moet blijven werken. Soms word er aan me gevraagd "wat doe jij voor werk"?? Als ik dan aangeef dat ik niet meer werk, kunnen sommige je aan kijken of ze water zien branden.. En ja, soms doet me dat best wel wat, net of je je schuldig MOET voelen.

Doe gewoon waar je jezelf goed bij voelt. Mensen die kritiek hebben zijn naar mijn mening gewoon afgunstig. Ik denk dat er een hoop vrouwen zijn die best, als ze heel eerlijk in hun hart kijken, één of meerdere jaren zouden willen stoppen met werken. Maar dit eenvoudigweg niet kunnen, omdat het geld wat ze verdienen bitterhard nodig is in het gezin.

Ten eerste, het is JOUW leven dus wie heeft daar verder wat over te zeggen? Als jij en je partner dit allebei willen dan is er HELEMAAL NIETS mis mee!!! Zelf merk ik ongeveer hetzelfde omdat ik niet perse carriere hoef te maken, ik ben tevreden met het loon wat ik verdien (althans, het loon wat ik verdiende voor ik in de WW kwam), werk daar hard voor maar ben niet bereid mijn hele prive leven op te geven voor een baan simpelweg om nog meer te verdienen, een nog groter huis te kunnen krijgen, een nog grotere auto, nog verdere vakantiebestemmingen etc. etc. etc. Krijg ik heel vaak opmerkingen over en commentaar op. De mensen die jou hierop aankijken zouden zelf eens wat tevredener moeten zijn met wat ze hebben en ik vermoed dat als je diep in hun hart kijkt dat de meesten het eigenlijk ook wel wat rustiger aan zouden willen doen. Geniet jij maar lekker van je vrijheid en van het feit dat je er nu op een andere manier voor je gezin kunt zijn!!!

Als werkende vrouw gun ik je jouw eigen keuze van harte, zolang je maar geen uitkering gaat aanvragen straks. Toch denk ik dat ik me zonder mijn werk snel zou gaan vervelen. Mocht dat bij jou ook een keer het geval zijn: geld is zeker niet alles en je kunt altijd vrijwilligerswerk gaan doen. Zelfs met een dagdeel per week kun je je al heel erg nuttig maken als vrijwilliger en andere mensen (of dieren ) blij maken. En heb je nog genoeg vrije tijd over. Dus wie weet... ???

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100