Gezondheid

Soms wordt ik 's nachts wakker voor toiletbezoek. Deze week al twee keer met een aura sans migraine. Afgelopen maanden ook al af en toe. Is het iets neurologisch? Overdag vind ik het normaal, even lastig, maar met 25 minuten is het weg.

Ik heb een wrat op mijn vinger. Die is nu al twee keer "aangestipt" met vloeibare stikstof. Beide keren zag de wrat er echt bevroren uit.

De bedoeling van "aanstippen" is dat er onder de wrat een blaar ontstaat, waardoor de wrat na een tijdje afvalt. Maar dat is nu beide keren niet gebeurd. De oppervlakte van de wrat blijft gevoelig, dus er zitten werkende zenuwen in. En de wrat blijft gewoon zitten.

Wat kan hiervan de oorzaak zijn? Waarom is de wrat niet dood, waarom ontstaat er geen blaar onder de wrat, en waarom valt de wrat niet af?
 

Ik ben nu al paar keer een nacht klaarwakker. Zou dit door de shisha-pen kunnen komen waar ik onlangs op ben overgestapt? En ik moet ook vaker naar de wc. Wat is er bekend van de bijwerkingen van shisha-pen? Het is nog steeds tig keer beter dan roken. Mijn longen zijn er blij mee. Maar mijn tanden zijn ook opeens veel geler. Het lijkt wel of je de nicotine nu via je tandvlees opneemt? Het heeft allerlei effecten maar ik weet niet wat veroorzaakt wordt door de shisha-pen en wat door andere factoren. Hoe kun je voorkomen dat je niet meer gaat roken nu de sigaret nooit opraakt damp ik maar door. Ik heb hem al op een laag nicotine gehalte gezet. Tips hoe te minderen met de shishapen welkom en serieuze info over de bijwerkingen.

Die avond... Die avond voordat onze poes ingeslapen zou worden... 1 augustus, ik herinner het als een seconde terug. Spijt... Spijt heb ik... Dat ik het beestje heb laten gaan. Zelfs de avond voordat hij werd ingeslapen niks gezegd, geen afscheid genomen, helemaal niks... Ik voel me schuldig! Heel schuldig! Toen werd ik 's ochtends wakker, daar lag hij dan... Dood, morsdood... Ingeslapen, 's ochtends. Heel de dag niet gehuild, zogenaamd, zitten ontkennen, alles! Maar 's avonds, in bed... Tranen, spijt dat ik geen afscheid heb genomen van het lieve beestje. En nu, ik voel me zo schuldig... Wat kan ik doen?!

Vanwege mijn angst en moeilijkheden in sociale contacten en van daaruit ontstane depressie worstel ik al de laatste jaren met de problemen. Ik slik 2 antidepressiva (SSRI + TCA) en zonodig oxazepam of lorazepam. De angst kan ik met de Benzodiazepinen "tijdelijk" oplossen. Maar de depressie en ernstige zelfhaat blijft. Bovendien heb ik de laatste tijd ook wederom weer problemen met een goede vriend door mijn angsten. Omdat de depressie en verdriet mij teveel was geworden ben ik dinsdag begonnen met drinken van wijn (5%v ol). Ik vind alcohol zelf niet lekker, maar het is echt puur vanwege het verdoofde werking.

Nou vraag ik me toch af wanneer je nou verslaafd raakt aan alcohol? Wanneer moet ik dus echt weten dat ik op het randje van een verslaving sta en mijn alcohol gebruik verminderen?

Zelf hou ik een lijst bij om zo min mogelijk alcohol te nuttigen:

Dinsdag: 8 glazen wijn
Woensdag: 0
Donderdag: 8 glazen
Vrijdag: 10 glazen
zaterdag: 5 glazen
Zondag: 0 glazen