Gezondheid

Bij het lopen en dan druk zetten op mijn voorvoet, trekt er een spiertje precies in het midden van mijn voet. Weet iemand wat dit voor spiertje is?

Ik neem al meer dan 20 jaar clozan, en blijkbaar mag je dit maar enkele weken nemen. Nu ben ik aan het afbouwen en voel me stukken beter. Graag zou ik hier helemaal mee willen stoppen maar ik kan echt de slaap niet vatten als ik niets neem. Bestaat er een gezonder alternatief ? Liefst niet homeopatisch want daar geloof ik niet in.

Ik merk dat ik dingen snel "persoonlijk" opneem. Bv. zei mijn vriend deze middag dat ik niet hoefde bij hem te blijven zitten als hij at (ik had geen honger) en dan denk ik meteen "zie je wel, hij wil niet dat ik hier zit".
Als een vriendin met me afspreekt en zegt "ik heb nadien ook met .... afgesproken" denk ik "zie je wel, ik ben vast niet interessant genoeg voor haar om een hele avond met me door te brengen".Zegt iemand een afspraak af, idem dito.
Het rare is dat ik best wel inzicht heb in het fenomeen, maar dat het me toch telkens weer gebeurt. Maar ik zie dit ook bij andere mensen gebeuren. Hoe voorzichtig ik dingen ook aanbreng, ik zie dat vele mensen zich toch "beledigd" voelen en zich gaan verdedigen. Of iets zeggen als "ja, dat ben ik nu eenmaal". Bv. vroeg ik aan iemand van mijn theatergroep om toch één keer te repeteren voordat we optreden op een straattheaterfestival (we hadden net een andere productie gedaan, dus ons "gewone" straattheater moest eens opgefrist worden) en ik kreeg als antwoord "Zeg, jij denkt precies dat ik er helemaal niet om geef, wat is dat nu voor een lullige vraag, "kunnen we één keer repeteren", net alsof ik de boel maar laat schieten (enz)". Nadien heeft ze zich wel spontaan verontschuldigd.
Door wat ontstaat dat, dat mensen dingen snel "persoonlijk" opnemen? Ik bedoel niet zozeer jeugdtrauma's enz, maar mechanismes in het hier en nu. En wat kan ik er aan doen dat ik op zijn minst zelf minder dingen persoonlijk opneem?

Ik eet zeer gevarieerd (soms ook ongezond), drink veel water, eet voldoende bruin brood en andere granen maar ik heb maar zelden stevige ontlasting. Zo lang als ik me kan herinneren heb ik al half dunne ontlasting. Ik probeer redelijk gezond te eten (zonder te dieeten of wat dan ook), maar dit lukt niet altijd. Ook weet ik dat ik wel een beetje gevoelige darmen heb. Ik kan in principe alles eten (behalve bepaalde melkproducten waar ik echt buikpijn van krijg) maar zoals ik al zei komt vrijwel alles er dunnetjes uit. Ik probeer zo af en toe te sporten, maar dat gebeurt lang niet zo vaak als dat ik zou willen. Nu wil het zo af en toe wel eens gebeuren dat ik vaste ontlasting heb, maar dit komt maar zelden voor en vaak zonder enige verandering in mijn voeding. Nu vroeg ik me af wat het beste is aan te raden in zo'n soort situatie. Zijn er drastische veranderigen in mijn eetpatroon die ik moet toepassen? Is er medicatie die ik zou moeten toepassen? Ik denk zelf dat er toch bepaalde voedingsstoffen zijn die ik tekort kom. Terwijl niemand in mijn gezin hier ook last van schijnt te hebben. Zou dit ook eventueel met mijn spijsvertering te maken kunnen hebben? En zo ja, wat kan ik hier aan doen? Ik zal vast niet de enige zijn die met dit probleem kampt, dus alle antwoorden zijn welkom. Het zou wel eens fijn zijn om niet telkens een halve rol toiletpapier te hoeven gebruiken om tevreden de toilet te verlaten! Alvast bedankt!

Zo'n 10 jaar vóór het diagnosticeren van diabetes type 2 heb ik een jaar lang prednison moeten gebruiken. Ik meen dat ik ergens gelezen te hebben dat hier een samenhang tussen kan zijn.
Nu zou ik weer prednison moeten gaan nemen i.v.m. chronische jicht.