Gezondheid

Op dit moment kan ik het niet meer uit mijn hoofd krijgen. ik zal even zeggen wat mijn gevoelens zijn:
- ik ben al vaker verliefd geweest op jongens
- ik ben nog nooit verliefd geweest op een meisje
- ik wil helemaal niet lesbisch zijn, dus heb enorm veel schrik
- ik controleer mijn gevoelens nu bijna constant. Bv: als ik naar een meisje / jongen kijk, vraag ik me voortdurend af: wat voel ik nu? voel ik me nu aangetrokken?
En doordat ik me zo controleer, kijk ik net feller naar meisjes denk ik..
Vroeger altijd gewoon naar kleren enzo, maar nu stel ik dan ik vraag of ik dan niet kijk omdat ik me aangetrokken voel.
- ik denk dat deze gedachten is gekomen omdat ik wel opgewonden kan raken door bv een gedachte met een vrouw. (ik vraag me af of er niet veel meisjes dat kunnen.)
- ik ben al bijna een jaar samen met mijn vriend. Ik ben erg gelukkig, en als we ruzie hebben vind ik het enorm erg en heb ik ook schrik om hem te verliezen. Maar dit weekend had ik weer een gedachte. 'zie ik hem wel graag, ben ik wel echt verliefd?'. Ik denk dat dit komt omdat ik mezelf probeer te controleren of ik wel echt op jongens val. Dat ik dat nu in vraag stel is heel vervelend, want ik wil gewoon kunnen genieten zonder na te denken.
- Soms denk ik er niet over na, en geniet ik heel hard van mijn vriend, en dan ben ik erg gelukkig.
- Als de gedachten dan weer terug komen, vraag ik me af 'WAAROM'. Waarom komen ze terug? Komen ze terug omdat ik het ben? of gewoon uit schrik? of .. ?

Zegt bijvoorbeeld het feit dat je linkeroog het slechts is, iets over je rechterhersenhelft en vice versa? Zo je wat?

Het verbaasde mij dat er bij mijzelf 2,5 jaar werd geprognosticeerd voordat de beugel eruit gaat. Nu was ik gefascineerd wie het langst in jaar een beugel heeft moeten dragen al dan niet vrijwillig laten zitten?

Ik ben een meisje van 20 jaar. Laatste paar maanden ben ik heel er onzeker geworden. Ik ben gestopt met school , kan al heel lang geen werk vinden. Ik doe al maanden heel de dag niks. Ik word er gek van!! Sinds een tijd lukt niks meer.

Als ik vacatures zie waar je een mbo diploma voor moet hebben denk ik bijv dat ik niet slim genoeg ben. Ook ben ik onzeker over mij zelf.

Ik ben me op gaan geven voor een wedstrijd voor modellen samen met een vriendin. We zijn samen door de eerste ronde. Eigenlijk deed ik het meer voor de grap. Nu zit ik heel erg te twijfelen om erheen te gaan. Ik denk dat ik er nu niet tegen zou kunnen door me onzekerheid. Wel vind ik het al leuk dat ik in iedergeval door de eerste ronde heen ben!

Ook heb ik nog nooit echt een vriend gehad, wat ik heel graag zou willen. Om het met iemand leuk te hebben, kunnen lachen. Iemand die je begrijpt.

Niemand weet eigenlijk hoe ik me eigen voel. Onzeker, ongelukkig, heel erg verveeld en niet wetend wat ik kan en moet doen. Ik vind het jammer dat dat nooit word gevraagd, maar alleen commentaar word gegeven op het feit dat ik geen werk heb(wat ik echt niet kan vinden! Een instantie helpt mij bij het zoeken en solliciteren).
Hoe word ik minder onzeker? En tegen commentaar van anderen?