Gezondheid

Ik slik al vanaf mijn 16e marvelon, 11jaar dus. Eind 2010 is 1van mijn eileiders verwijderd. Nu ben ik daarna weer gelijk met de pil begonnen en had netjes bloedingen in de atopweek. Echter in februari, maart en april vam dit jaar, kwamen de.bloedingen tijdens de atrip en in de stopweek bleef de bloeding uit. Ben naar de huisarts gegaan. Onderzoeken gehad (zw.schapstest, soatest, uitstrijkje) Niets gevonden. Moest dus van de huisarts 2 maanden stoppen met de pil. Nu heb ik nog steeds geen bloeding gehad. Heb.wel.steeds.last.van.warmte-aamvallen. Wat kan dit zijn?

Ik kan pas volgende week bij huisarts terecht.."

Met vriendelijke groet

telefonisch contact met de bedrijfarts die zegt dat er 3 weken voor staat voordat je na bestraling weer aan het werk kan.

Sinds twee weken loop ik elke dag hard. Het ging prima alleen sinds eergisteren heb ik pijn in mijn knieën na het hardlopen. De dag daarna houdt het ook aan. Alleen als ik dan weer ga hardlopen verdwijnt de pijn langzamerhand. Wat is dit en wat kan ik eraan doen?

Het is het derde middenvoetsbeentje!

op sommige plaatsen in mijn leven voel ik me erg gerespecteerd, maar in andere situaties heb ik het gevoel dat dit niet het geval is .men vindt me leuk, aardig etc dat wel.
maar tegelijk
- gaan sommige mensen gewoon over mn grenzen. eisen aandacht als ik het niet kan geven en worden razend als ik vraag om me even met rust te laten omdat ik bv. een paper moet af krijgen
- men vindt dat ik "te aardig" ben en dat men met anderen veel verder zou komen in het bereiken van doelen
- men komt op bezoek als ik ziek ben en lult de hele tijd over zichzelf en vraagt tegelijk raad
- men geeft me het gevoel contact met me op te zoeken omdat dit nu eenmaal zo hoort (als ik er ben zijn ze wel aardig en tonen zich blij)
- krijg ik ondanks het vele werk dat ik verzet soms weinig appreciatie, integendeel : men lult over kleine dingen die mis gingen.
- als ik iets vraag (bv. wil je de aardbeistokjes nadien meteen in de vuilnisbak gooien want ik heb fruitvliegen) dan krijg ik meteen een bits antwoord ("jajajaja, ik zal dat doen, ja, okee?). of men laat het toch gewoon liggen.
Ik werp hierbij de steen zeker niet naar de anderen, het moet iets diepgeworteld in mij zijn dat er speelt. Ik merk wel dat ik - doordat ik me de laatste tijd minder "aardig" opstel - hierdoor reactie krijg. Maar hoe ver moet je hiermee gaan.
Ik ben zeker niet het type "zacht en lief", vrij rebels. Maar toch.... hoe krijg je het "natuurlijke aanzien" dat sommigen hebben? en respect voor je gevoel?