Is er wetenschappelijk bewijs voor de ziel? Zo niet, wat zijn dan de theorieen erachter? (van Religie/Spiritualiteit en die van de Wetenschap).

Is hier (redelijk) recent onderzoek naar gedaan? Dus is er wetenschappelijk bewijs?
En verder wat zijn de theorieen over de ziel?

Een oud voorbeeld is de film "21 Grams", deze is vernoemt naar de experimenten van Dr. Duncan MacDougall. Hij volgde in 1907 6 personen tijdens hun sterfproces. Op het moment dat ze stierven verloren de personen gemiddeld 21 gram aan lichaamsgewicht. Hiermee stelde hij dat de menselijke ziel materialistisch is en dus gemiddeld 21 gram weegt.
Hij deed dit experiment ook met honden, zij verloren geen gewicht. Daarom ging hij ervanuit dat honden geen ziel hebben.

Dit is alleen een experiment van 100 jaar geleden en heeft nu nog maar weinig wetenschappelijke waarde. Daarom ben ik op zoek naar iets recenters.



P.S. Geplaatst in de categorie "Wetenschap" maar zou anders ook in de categorie "Religie" of "Spiritualiteit" passen

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Die 21 gram is ooit gemeten met weegapparaten die veel te onnauwkeurig waren om een verschil van 21 gram te kunnen zien. Het oorspronkelijke onderzoek is nooit goed beschreven; we kunnen dus slechts vermoeden dat de onderzoeker heeft gekeken naar een wijzertje dat continu flink aan het schommelen was vanwege de onnauwkeurigheid van het apparaat. Wat je daar dan uit afleest is meer afhankelijk van het toeval en/of van de wens van de onderzoeker dan van wat er werkelijk gebeurt. Het experiment zou nu wel kunnen worden uitgevoerd, maar dat doet men niet, omdat het onethisch is. Je zou iemand moeten laten sterven op een speciaal meetapparaat dat rekening houdt met alle verstoringen door beademingspompen en andere apparatuur. Familie zou uit de buurt moeten blijven om de meting niet te verstoren. Zoiets doe je niet. In al onze overige kennis vinden we niets dat aannemelijk zou maken dat er überhaupt een ziel zou bestaan, laat staan dat die zou worden beïnvloed door de aardse zwaartekracht. Dit geldt zowel voor onze theoretische kennis als voor alle praktische experimenten die we wel hebben gedaan. Kortom: het bestaan van een ziel is en blijft een hypothese die geen enkele basis heeft in wat dan ook.

Als de ziel idd uit materiaal bestaat, zou dat reeds lang geleden aangetoond zijn. Tevens rijst dan de vraag, hoe kan zo iets uit het lichaam verdwijnen, zonder dat het opgemerkt wordt,dus dat is zonder meer een gepasseerd station. Persoonlijk ben ik de mening toegedaan, dat er niet zo iets als een ziel bestaat en dat er na het overlijden van een individu slechts een lijk resteert,dat of langzaam vergaat, dan wel gecremeerd wordt, maar in beide gevallen is het m.i. over en uit.

er is geen wetenschappelijk bewijs voor datgene wat u bedoelt met ziel.er is verder geen wetenschappelijke theorie achter het niet bestaan van de ziel,je kunt nooit bewijzen dat iets niet bestaat.

Het hangt er een beetje van af wat precies je definitie van 'ziel' is, In wetenschappelijke zin is de ziel of psyche alles wat de mens met zijn hersenen produceert. het resultaat dus van alle biologische, chemische en elektrische activiteit tussen de cellen in je bovenkamer. Daar horen gedachten bij, dromen, filosofieën, muziek, gevoel, emoties, kortom, alles wat je bent, denkt, beleeft, weet en doet buiten je vlees en je botten. Dat dat er is weten we allemaal ; we twijfelen er niet aan en zien het de hele dag om ons heen. , voelen en ervaren het. Dat maakt echter van 'de' ziel geen los , zelfstandig onafhankelijk van ons bestaand 'ding', dat voortleeft als de 'machine' die ze niet meer produceerde weg is. Ik zal proberen dat uit te leggen : Als je een stuk muziek bedenkt, bestaat daarna die muziek/ dat muziekstuk. De Vijfde van Beethoven, bijvoorbeeld, die IS er gewoon. Punt. Maar : alleen wanneer je hem speelt, zingt, uitvoert, opneemt, opschrijft of op wat voor wijze dan ook (tijdelijk) vorm / trilling / energie geeft. Het wordt nooit een 'ding' dat je kunt oppakken. Je kunt het opschrijven, zodat een ander het kan spelen. Je kunt het op een plaat zetten zodat een ander het kan afdraaien. Ook wanneer de bedenker van de muziek er allang niet meer is. Maar je kunt never nooit een muziek in je handen hebben, of doorgeven zonder 'vervoermiddel' (geluid). Zoals muziek alleen maar daar is, tastbaar is en 'leeft' op het moment dat stem of instrumenten de lucht op de juiste manier doen trillen, zo is je ziel er alleen zolang je hersenen die voeden. En behalve proberen te verwoorden, op te schrijven, te vertellen, te componeren, op te nemen, te filmen, te fotograferen, te bouwen, wat dan ook, wat je ziel heeft geproduceerd, is de ziel, je persoon, de jij die je bent zonder vlees en bloed, zelf na je dood nog slechts een herinnering in de hoofden van anderen. Zolang zij leven. Het experiment dat je noemt is al zo lang geleden onderuit gehaald, daar ga ik wegens ruimtegebrek niet eens op in ; dat zal vast een andere gv-er voor me doen.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100