Waarom gaan de verhalen over de tweede wereldoorlog voornamelijk over Joden?

Omdat vooral joden werden vervolgt. Eerst mochten ze niet meer naar openbare dingen. En later mocht je ezelf helemaal niet meer laten zien omdat je anders in een jodenkamp werd gestopt. En later vergast 'normale' Nederlanders werden meestal niet zonder reden vervolgt.

joden waren tog wel de grootste slachtoffer voor kampen en andere mensen konde normaal in hun huis en omgeving leven en er kwamen veel joden om en da kampen waren vooral bedoelt voor joden

In de tweede wereldoorlog zijn militaire slachtoffers gevallen. Waarvan de meesten in rusland. In de oorlog zijn drielanden betrokken die de oorlog uitlokten Duitsland Japan en Italien. Duitsland had het voorzien op met name de Joden deze werden met de zigeuners achter volgt. Daarnaast zijn er veel verzetsstrijders gevallen en vermoord. De Engelse, Amerikanen enz hebben veel slachtoffers te betreuren die zijn gevallen om in de wereld te strijden tegen de aanvallers.

Omdat het om discriminatie gaat, zoals er ook zigeuners en homosexuelen vermoord zijn. Ze zijn vermoord!

Pas vrij recent wordt er wat objectiever naar WOII gekeken en dat vooral door geschiedschrijvers.
Na de oorlog was er een grote angst voor het communisme; alles achter het ijzeren gordijn t/m China was onze vijand en het was dus ongepast hun slachtoffers te herdenken, ook niet de communisten in eigen gelederen die door de Duitsers al of niet in kampen waren omgebracht. Hetzelfde geldt Zigeuners, dat waren lieden die men toch al liever kwijt dan rijk was, al gaat dat ook vaak voor Joden op; maar bij Joden was er vaak sprake van jaloezie omdat velen van hen juist maatschappelijk wat meer geslaagd waren terwijl Zigeuners toch meer als outcasts en profiteurs werden gezien. *
Wat de Joden betreft was er dus meer sprake van schuldgevoel, wat zeker ook door de Joods-Amerikaanse lobby is bevorderd.
Aziatische slachtoffers waren niet in tel want, behalve ver van ons bed, behoorden die tot een ander (lees inferieur) ras. Dus zelfs naar onze ex-rijksgenoten werd niet gekeken, want toen de 'ondankbaren' zelfstandig wilden worden werden ze ook onze vijanden.
Ik probeer in dit antwoord de gevoelens een beetje weer te geven zoals ik ze geproefd heb in mijn jeugd en ze zelfs nu nog vaak proef. Het zal nog lang duren eer men daar onpartijdiger naar zal kijken. In mijn opinie komt dat nooit, maar wie weet; ik ben tenslotte deel van een verdwijnende generatie met de daartoe behorende visies.

* Ik was de homoseksuelen nog vergeten maar die werden natuurlijk helemaal doodgezwegen of ontkend.