Wie introduceerde het begrip ‘wit merk’?

Ik weet wel wat wit merk is: Witte merken bevinden zich helemaal onderaan de prijsladder. Deze ongemerkte artikelen hebben een eenvoudige (witte) verpakking, waarop alleen de soortnaam (bijvoorbeeld thee) staat vermeld. Ze orden nauwelijks gebruikt om zich ten opzichte van de concurrentie te profileren en zijn in Nederland veel minder succesvol dan huismerken.

Maar voor mijn handel economie is de vraag dus wie heeft het geïntroduceerd..
Ik hoop dat iemand me kan helpen.

Weet jij het antwoord?

/2500

Volgens mij is het met benzine begonnen en wel de witte pomp.

wit merk komt van white label. white label records zijn home pressings, vinyl dat niet (door of) bij een officiele platenmaatschappij is gedrukt. later is die term gebruikt bij andere dingen. ik heb geen bron, maar had zelf vroeger een aantal white label 12''s (singel vinyls)..en vermoed dat de term daar vandaan komt. het gaat idd vaak om goedkopere producten, maar soms ook exclusieve. zo heb ik nog een white label plaat die nooit officieel is uitgebracht. het levert niets op omdat de hele vinylbranche naar de kaleere is maar het is wel exclusief (en zou geld op moeten leveren!).

Heb je daar onderbouwing voor, dat ze veel minder verkocht worden dan huismerken ? Want in mijn omgeving merk ik ht tegendeel, en zijn Euroshopper (AH_ het het rood/witte merk van C1000 en de blauwgele van Jumbo (geloof ik) ver- maar dan ook veruit favoriet, vooral voor gewone dagelijkse ingredienten voor de dagelijkse maaltijd, maar ook drinken, sappen, versnaperingen, koekjes, koffie, koffiemelk, de hele rambam. Ik schat dat het tussen de 40 en 60 % van de boodschappen is, niet zo veel als merken, huismerken en B-merken bij elkaar, maar beduidend meer dan een van deze afzonderlijk. Wel zit er op witte merken natuurlijk een relatief veel en veel lagere winstmarge, waardoor ze in omzet wellicht minder succesvol lijken. Maar in aantallen zal het je nog wel eens vies tegen kunnen vallen ! Je ziet steeds meer bijna volledig rood-witte karretjes, aangevuld met wat brood en vers vlees en verse groente. De kwaliteit is namelijk in de regel minimaal net zo goed als van veel duurdere poducten, waar je vaak met name voor de reclame en de verpakking betaalt. Slechts een enkele keer bepaald de smaak de duurdere aankoop (bij kant en klare lekkernijen voornamelijk). Witte merken zijn er al zo lang ik me kan herinneren, en zeker weten al langer. Vroeger kocht je alles van een ' wit merk' , namelijk gewoon los bij de kruidenier, de bakker, de slager of de groenteman. Pas in deze eeuw is reclame een rol gaan spelen, alsook het kant-en-klaar-product en de diepvries en de conserven, en hebben mensen geleerd uit hun eigen portemonnee te stelen door te kiezen voor de veel duurdere alternatieven, omdat ze geen prodúct meer kopen maar een of ander verondersteld gevoel dat je er bij zou moeten hebben. Witte merken als (succes)formule of marketinginstrument als zodanig zijn dus nooit bewust ' bedacht' ; er is gewoon - gelukkig - altijd een goedkoper alternatief geweest sinds we überhaupt merken hebben. (behalve wellicht bij winkels als de Nettorama en andere supermarkten die pretenderen goedkoop te zijn, maar alleen een paar cent met de prijzen voor merkartikelen stunten, en geen écht goedkope alternatieven hebben).

Inderdaad, het begon met white label bij de 'vinyl records'.

Bronnen:
http://en.wikipedia.org/wiki/White-label_product

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100