Waanidee van onkwetsbaarheid of angst?

Mensen hebben vaak de neiging om als er iets fout gaat in de samenleving een zondebok aan te wijzen. Zo gauw de zondebok is gevonden kunnen ze zich weer koesteren in hun idee van onkwetsbaarheid. Is dat juist of komt het aanwijzen van een zondebok voort uit angst?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Het is de mens eigen om een ander aan te wijzen als zondbok. Het kan en bestaat niet, dat dingen zo maar gebeuren, dat geeft onzekerheid, onoverzichtelijkheid en zelfs paniek. Dat is in een keer allemaal opgelost als er een schuldige gevonden is. Het is een verklaring naar de mens zelf toe, een zoethoudertje, een geruststelling. Het neemt de angst weg omdat de controlle weer terug is. De mens heeft een hekel wanneer het niet meer kan begrijpen waarom en hoe iets gebeurt. Het vinden van een zondebok geeft weer rust en evenwicht, ook al is het de verkeerde zondebok, voorlopig voldoet hij ook.

Kop in het zand steken en denken dat je veilig bent, zo is dat voor sommige dieren en sommige mensen en sommige overheden... En dan als de zondebok bekend is, dan is de angst gekanaliseerd... Denkt iemand nou echt nog dat Osama Bin Laden leeft en zijn Al Qaida? Hoe dom moet je zijn om daarin te geloven, maar ik schrik nergens meer van, want er zijn mensen die in sprookjes geloven... Het aanwijzen van een oorzaak (geen zondebok) komt voort uit angst... Als het Al Qaida deed is iedereen gerust, want zij zijn de oorzaak van alle angst in de wereld van landen en geloven enz enz...

Ik denk dat je niet het juiste beeld schetst. Als er iets fout gaat, dan is er een oorzaak, een iets of een iemand is hier 'schuldig' aan. Zodra de oorzaak bekend is, kan er gekeken worden of herhaling van de fout voorkomen kan worden. Of dat angst is? Nou, ik denk dat je niet uit angst hebt geleerd om uit te kijken bij oversteken, maar dat het puur een verstandige manier van leven is.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100