Is volgzaamheid of het ontbreken daarvan genetisch bepaald?

Is daar onderzoek naar gedaan?

Weet jij het antwoord?

/2500

In bepaalde gevallen is er sprake van een genetische aanleg om wat volgzamer te zijn dan gemiddeld het geval is bij de doorsnee bevolking,maar hoofdzakelijk heeft het te maken met indoctrinatie,culturele achtergrond en conditionering (opvoeding e.d.)

Ik heb 2 kinderen die een groot verschil in volgzaamheid vertonen, toch weet ik zeker dat ze dezelfde ouders hebben. Nu kan daar ook nog iets erfelijks inzitten want ze hebben natuurlijk een verschillend genenpakket al zijn de 2 bronnen gelijk. Dat het voor een deel ook zeker door de omstandigheden komt leidt ik af uit het feit dat ik om me heen veel gezinnen zie waar het eerste kind aanzienlijk volgzamer is dan het tweede en ik zie het nooit andersom. Dat kan toch geen toeval zijn!!!

Het is ook mogelijk slaafsheid, dat zich uit in volgzaamheid er in te slaan. Heb er helaas ooit een voorbeeld van gezien.

In essentie herleid kan je zeggen dat volgzaamheid een aanvaarde term is om aan te duiden dat je bepaalde toegevingen doet om in ons sociaal bestel aanvaard te worden. Je kan en mag dit ook van iedereen in de groep verwachten en indien nodig, eisen. In familiaal verband herleid, moet je dus ook volgzaamheid van je kinderen eisen: het is voor hen de leerschool om later op een goede manier in onze maatschappij te kunnen leven. De mens is sociaal afhankelijk van zijn lotgenoten om goed te kunnen functioneren en te overleven in onze maatschappelijke jungle.Ik ben er van overtuigd dat die volgzaamheid genetisch wordt meegegeven en dat dit voor alle levende wezens geldt die in groepsverband leven om te overleven.

Volgzaamheid is denk ik sociaal aangeleerd. Er zijn altijd mensen die zich verzetten; ook tijdens de tweede wereldoorlog was er verzet met name in duitsland zelf. Maar met een goed georganiseerde politie/ militaire macht smoor je dat verzet wel in de kiem. Ik heb zelf de oorlog niet meegemaakt maar wel ervaring gehad met groepen waarin de leider verzekert kon zijn van de loyaliteit van de onderdanen. Dan lag dat niet aan zijn goede ideeen echter wel aan zijn macht. Als ik binnen de groep mijn mening gaf dan mocht het niet omdat de anderen van de groep een levensgrote angst hadden er dan niet meer bij te horen. Ik herinner me dan ook vooral hun stilzwijgende instemming en vlakheid.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100