Hoe komt het, dat een groot deel van de bevolking de auto goed bestuurt?

Ik zou het griezelig vinden om achter het stuur te zitten. Een klein stuurfoutje, en je zit in het water, tegen een boom of tegen een tegenligger. Het maken van fouten is toch niet vreemd aan de mens? Waarom kan dat allemaal, dat autorijden? Volgens mij moet je daar specialisten voor hebben. Volgens mij moeten psychologische tests verplicht worden voor automobilisten. Niet 1 keer, maar verschillende keren.

Toegevoegd na 2 uur:
Het lijkt mij logisch, dat het meestal goed gaat. Maar een stuurfout kan eens gebeuren. Dat kan fatale gevolgen hebben. Ik zag een opmerking, dat ik zou suggereren, dat automobilisten meer fout dan goed doen. Dat heb ik niet gezegd.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ik denk dat je het nog veel te optimistisch bekijkt. Een groot deel van de bevolking bestuurt nl. de auto helemaal niet goed. Het sturen en bedienen van de auto op zich is niet het moeilijkste deel van het autorijden. Je leert gauw genoeg hoe je moet sturen om niet tegen een boom op te rijden, of het water in. Dat voel je aan en dat kan iedere automobilist wel. Veel moeilijker is het om aan het verkeer deel te nemen. Snelheid en afstand van andere weggebruikers inschatten, de verkeersregels kennen en die in een fractie van een seconde weten toe te passen en bliksemsnel kunnen reageren op en corrigeren van fouten van medeweggebruikers. Echte stuurfouten worden niet zo snel gemaakt en als ze gebeuren zijn ze meestal een gevolg van dat men bij een te hoge snelheid de auto niet meer in de hand heeft.

Al die mensen hebben veel les gehad. Ik zie niet in waarom een psycho test nodig is. Op normale wegen wordt niet extreem hard gereden. En een klein stuurfoutje zeg je? Je moet serieuze stuurfouten maken om van de weg te raken of op een tegenligger te knallen.

Dat komt omdat er aan autorijden zelf niks moeilijks is, na verloop van tijd is het hetzelfde automatisme als fietsen. Autorijden én jezelf aan de regels houden en alle borden zien is een heel ander verhaal. Het rijden zelf waar jij naar vraagt is echt simpel.

Het komt omdat het niet zo moeilijk is. Je geeft gas, schakelt op tijd, en met behulp van het stuur blijf je tussen de witte lijnen terwijl je aan de rechter weghelft blijft. Je kunt het natuurlijk heel eng gaan vinden, maar dat is het niet. Waarom zouden psychologische testen nodig zijn? Beetje overdreven, niet waar?

Jij draait het allemaal om. Je zit gevangen in je doemdenken. Realistischer is het om te zeggen dat de mens meer goed doet dan fout. Dus niet verwonderd dat het allemaal zoveel meer goed gaat. Jouw doemdenken is dat je je richt op dat de mens meer fout doet dan goed. Dat klopt niet. Maar je focus ligt er wel op. Als jij midden op straat loopt, op een druk moment, dan nog doet ELKE automobilist ZIJN BEST om je NIET te raken. Dit is de werkelijkheid. Terwijl jouw doemgedachte denkt dat jij target bent, aan wie de automobilist punten kunt verdienen als in een videospelletje. Probeer het maar eens, door een pion op straat te leggen. Niet in het midden natuurlijk, das gevaarlijk. Maar een beetje aan de rand. Herken je doemdenken en los je angsten op. Die zijn nergens voor nodig en zullen je alleen maar tegenhouden.

Ha, die Corzijlstra; Het is nog veel erger; de meeste mensen kunnen helemaal niet goed autorijden. Hooguit snappen ze vrij aardig hoe je een auto bedient, maar om dat nu goed autorijden te noemen. Het gedeelte dat het autorijden wel goed onder de knie heeft heeft dan ook de handen vol om het gestuntel van de grote meerderheid te compenseren. Psychologische tests betwijfel ik, maar een psychologische training zou ik wel wenselijk achten; voor veel mensen is deelnemen aan het verkeer namelijk geen bewuste activiteit maar iets dat ze overkomt.

Van sommige mensen vraag ik me ook af hoe die in 's hemelsnaam ooit hun rijbewijs hebben kunnen halen. Mensen die te dom zijn om voor de duvel te dansen, mensen met een kort lontje. Mensen zónder lontje, die zijn het ergste. Het zou toch mogelijk moeten zijn om die figuren via psychologische tests uit te sluiten van deelname aan het verkeer. Maar ja, da's een utopie ben ik bang.

Een psychologische test zit eigenlijk wel in de procedure verpakt. Formeel wordt alles wel benoemt, maar een examinator voelt zich bij jou veilig in de auto en alles gaat een beetje leuk, geslaagd. Als de examinator zich niet veilig bij je in de auto voelt maar formeel doe je alles netjes, dan wordt het hem toch niet, je rijdt dan te voorzichtig, te onzeker of een andere vriendelijke term wordt daaraan geplakt. De examinator zal niet gauw zeggen, ik voel me niet veilig als je rijdt, dat klinkt te hard al is het meestal de waarheid als je niet slaagt. Een examinator is dus een gevoelige persoon die in moet schatten of hij het de andere weggebruikers aan kan doen jou op hen los te laten. Het schikverhaal, net geslaagd en dan iemand aangereden, is een nachtmerrie voor iedere examinator. Eenmaal geslaagd, leer je pas rijden (ik beschouw rijlessen als het vermogen opdoen om te slagen voor je rijexamen) je gaat dan ook pas je rijstijl ontwikkelen. persoonlijk zie ik wel wat in het Belgische systeem, rijden onder toezicht van een ervaren chauffeur en de eerste tijd dat je geslaagd bent onder een vorm van begeleiding, zodat in de fase waarin je je rijstijl ontwikkelt, er toch toezicht en correctie is. Rijden is NIET gemakkelijk, veel routine zorgt ervoor dat je alles automatisch goed gaat doen. Dat kan ook niet anders, als je je van alles bewust was wat je tijdens het rijden moet doen, zou je stapelgek worden. Het is dus zo moeilijk dat je af moet leren puur nadenkend te rijden maar evenzogoed gruwelijk alert moet zijn en je gevoel moet leren gebruiken om in te schatten waar je hoe/hoe hard kan rijden. Niet zelden VOELT de ervaren goede automobilist gevaar en dimt dan voordat hij had kunnen weten dat er gevaar aan zat te komen, bij scholen en speelplaatsen/kinderrijke buurten et je al je tentakels uit en rijd zeer voorzichtig. Een medemens doodrijden (schuldig of niet) is een van de ergste dingen die je kan overkomen, ik ken enige chauffeurs die dat meegemaakt hebben en ze zijn daar eenduidig over dat je daar nooit overheen komt. Persoonlijk vind ik dat mensen met agressief weggedrag direct psychologisch gekeurd moeten worden.

Ik stapte vanuit een schakel auto in een automaat. Na twee minuten trapte ik vol op de rem en stond stil. Ik besefte dat ik de koppeling wilde indrukken maar keihard op de rem trapte. Ik had het niet door. Het rijden was een tweede natuur geworden op de automatische piloot. Onze hersenen maken allemaal schakelingen waar de signalen doorheen gaan. Dit blijft bewaard waardoor je het autorijden dus niet kunt afleren. Het leren autorijden is dus de hersenen trainen om die schakelingetjes te maken waardoor autorijden net zo natuurlijk wordt als wandelen.

Durf je wel te fietsen? Dan zou je eens in Amsterdam moeten gaan kijken naar de toeristische rondritten op de fiets. Mensen die giebelend en zwabberend en benauwd op zo'n vreselijk eng ding stappen. Of praat eens met de toeristen die wel beter uitkijken dan dat te proberen, die niet begrijpen hoe we dat hier toch doen en hoe je rechtop blijft op zo'n griezelig ding. Maar elke fietser heeft het geleerd, eerst met de steun van een ouder misschien, en met zijwieltjes, en daarna 'los'. Veel mensen kunnen met losse handen fietsen of aan de hand een losse fiets meenemen - Nederlanders hebben de naam een beetje harkerig te zijn, maar tegelijkertijd zijn we eigenlijk acrobaten :-) Ik denk zomaar dat het autorijden net zo gaat. Je stapt niet zonder enige voorbereiding en ervaring zelfstandig in de auto (tenminste, dat neem ik aan). En je zult altijd alert moeten blijven. Wat mij betreft zou ik bijvoorbeeld wel graag zien dat de regels omtrent alcoholgebruik en verkeer duidelijker worden: gewoon niet drinken als je rijdt. Maar ik ben duidelijk in de minderheid, anders was dat al wel ingevoerd.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100