Wat gebeurt er eigenlijk met een mens die positieve gevoelens opkropt?

Negatieve gevoelens opkroppen is een veel besproken onderwerp. Maar ik kan me zo voorstellen dat dat ook kan gebeuren met positieve gevallen. Je mag van de kerk bijvoorbeeld niet trots zijn. Je hoort in vele gemmenschappen ook wel 'doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg'. En een kind dat blij is krjgt ook vaak genoeg te horen dat hij daar niet zo bij moet schreeuwen....

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Zo, da's een goede vraag! Hier ga ik eens over nadenken voordat ik verder type; nog nooit bij stilgestaan... Naar mijn idee komt het er op neer dat er uiteindelijk geen verschil is tussen positieve of negatieve gevoelens opkroppen; daar waar een mens niet kan uiten wat hij voelt, ontstaat frustratie. Iemand die positieve gevoelens opkropt, kan blijkbaar alleen negatieve zaken uiten. Deze persoon zal waarschijnlijk erg cynisch overkomen, zeuren, niet fijn zijn om mee om te gaan en redelijk alleen zijn, na een tijdje. Ga d'r maar lang genoeg mee door, en je hebt geen positieve gevoelens meer om op te kroppen. ;-) Mogelijk barst dan de bom en wordt even hevig overdreven gefeest, plezier gemaakt en stabiliseert het weer. Een soort omgekeerde depressie, 'burn-in' of whatever. Iemand die negatieve gevoelens opkropt speelt vaak mooi weer maar in zijn of haar hoofd donderd het. Deze persoon zal prettiger in de omgang zijn dan het vorige voorbeelt, totdat de bom barst; de depressie of burn-out; zo'n moment om alles er even uit te laten en overnieuw te beginnen/in balans te komen. Bij positieve gevoelens opkroppen krijg ik nu ineens zo'n beeld van een oud vrouwtje dat van achter de geraniums de spelende buurtkinderen in de gaten houdt en alleen maar moppert over de herrie, de mogelijheid dat de bal in de tuin komt en hoe laat ze wel niet nog buiten mogen spelen van de ouders. Maar ondertussen is ze wel alleen en wil niemand bij haar op de koffie komen omdat het zo'n chagerijnig oud vrouwtje is... Thanks voor deze wakkerschudder! Ik ga mijn omgeving eens in de gaten houden of ik mensen kan ontdekken die positieve gevoelens lijken op te kroppen...

Dit zal ook leiden tot een negatief effect. Als je vol zit met enthhousiasme en je laat je zelf niet toe dit te uiten, dan zal je uiteindelijk een rem op jezelf zetten. Dit kan leiden tot een negatief zelfbeeld en introvertie. De angst om 'anders' te zijn of om 'gestraft' te worden voor je eigen succes zal er toe leiden dat de persoon bang zal worden om succes te behalen of zichzelf te uiten.

Leuke vraag!! Als je er van uitgaat dat alles energie is, dan is dat ook in dit geval zo. Ik loop al best een paar jaartjes mee en wat ik heb gezien en zelf beleef is dat ook dit nadelige gevolgen kan hebben. Een onzeker kind ( om het maar weer eens over de jeugd te hebben, want ja die worden ook volwassen) heeft op zijn tijd best complimentjes nodig. Kan best ergens trots op zijn maar als daar geen reactie op komt is er toch een boel telleurstelling en slaat de vreugde om in verdriet. Waarschijnlijk geeft het ook veel onzekerheid omdat het blijkbaar dus niet zo goed is als je dacht. Ook dat slaat dus weer om in min of meer negatieve uitingen. Energie moet stromen, dat kan niet anders, dat is het uitgangspunt. Als er dus een vreugde moment is en je kunt dat uiten door lachen, tranen van vreugde, een vreugdedansje, of even flink rennen en bewegen is er niets aan de hand en ben je blij en gelukkig. Als dat niet zo is en je kunt geen vorm vinden om het te uiten, (of je denkt dat het niet mag)dan slaat de energie naar binnen en veranderd enmeestal voelt dat dan niet prettig. Zelfs al kun je er maar in jezelf om lachen dan al ben je bezig de energie die dat voortbrengt goed te laten stromen.

Die wordt verbitterd door de teleurstelling dat hij zich niet mag uiten.

Positieve en negatieve gevoelens moeten stromen. Kan het niet stromen (= uiten/ er laten zijn etc.) dan zet je het vast in jezelf. Gevolg: er ontstaat een blokkade. Deze blokkade voel je in jezelf (je voelt je bijv. geremd, onzeker, angstig) en kan lichamelijke klachten geven (prop in de keel, stijve nek, etc.) Door alle opgekropte gevoelens op te ruimen (meestal therapie voor nodig!) kun je jezelf bevrijden! Vaak een moeizame lange weg, dus het is altijd beter om je gevoelens te uiten.

Als je geen uiting geeft aan je positieve gevoelens dan ben je geremd. Geremde mensen zijn vaker depressief en eenzaam als gemiddeld. Het is geen wet van Meden en Perzen.

Ik zelf denk NIET dat positieven gevoelens zich op laten sluiten op het niveau van "opkroppen ". Dus zal de introverte positiveling vanzelf "overlopen " en de inwendige vreugde met anderen gaan delen. Gebeurt dit niet en zit iemand in zichzelf opgesloten, dan kan positiviteit daar domweg NIET de oorzaak van zijn, er dan dus sprake van negatieve elementen, zoals trauma, wanneer een kind te vaak gesommeerd wordt de vreugde niet te uiten. Het kenmerk van positieve energie/instelling etc. is DAT er ruchtbaarheid aan gegeven wordt, zodat ook anderen van de positiviteit mee kunnen genieten. Positiviteit is extravert, het wil zich vermeerderen in de vreugde die ook anderen daaraan kunnen beleven, daarom is het POSITIEF.

positieve gevoelens kun je niet opkroppen. positieve gevoelens zijn van je zelf. Trots of optimisme uiten, wanneer dat moet, of juist niet, dat is wel negatief. Dan wordt een oorspronkelijk positief gevoel toch 'via een omweg' een negatief 'iets'. de ware kern die dus waarlijk positief, want 'vredig' is, wordt dan kort gehouden of verbogen tot iets anders. Een positief gevoel (waarlijk) kan alleen worden lamgelegd, wanneer het wordt 'vastgehouden ("ik wil dat dit niet weggaat!"), of niet geuit mag worden ("ik moet de ander respecteren, en niet zo vrolijk, blij o.i.d. zijn").. het gevoel zelf wordt niet opgekropt, maar de 'manier van', wordt geconditioneerd (voorwaarden aan gesteld).

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100