Zijn er mens die ergens te veel en te diep over nadenken? (zie uitleg)

Heb je dat ook wel eens? dat je ergens te veel over nadenkt en dat je dan van de ander hoort. dat is veel te ver gezocht!!, of dat je door de bomen het bos niet meer kunt zien, doordat er allemaal aspecten door je hoofd heen gaan. EN dat dat je humeur verpest, of dat de rest je niet begrijpt als je het wilt uitleggen.

Weet jij het antwoord?

/2500

Ik denk dat dit inderdaad heel goed mogelijk is. Ik vermoed alleen dat er een punt gaat komen dat je inderdaad door de bomen het bos niet meer ziet. Dan zou je er verstandig aan doen om het even te laten zakken. En bijvoorbeeld het heel simplistisch te gaan uitschrijven voor jezelf op papier als je er echt niet meer uitkomt. Brengt rust in de chaos.

Ja er zijn genoeg van die mensen. Ga jezelf niet pijnigen, maar zoek mensen met wie je het wel kunt delen.

Ik heb daar ook wel eens last van, dat ik te lang over iets nadenk, of teveel ga zoeken in kleine dingen. Voorbeeld: Iemand is even boos op mij door iets onzinnigs, en ik denk gelijk doemscenario's, die wil me nooit meer zien, heeft een hekel aan mij etc. Wat voor mij goed helpt is met een vriend van mij praten. Die is heel nuchter over alles, dan vertel ik het hele verhaal, en hij laat me inzien dat ik veels te overdreven aan het doen ben. Of hij heeft een simpele oplossing voor een probleem, dat ik niet zag omdat ik er te veel over na aan het denken was.

Ja heb ik ook. word hierboven gezegd, dat je het dan met iemand moet delen. Hoe moet dat als toch niemand het met je eens is,, word alleen maar erger

Dat is iets van iedereen! Het heeft te maken met 'weerstand'.. En eenieder heeft vroeg of laat met 'weerstand' te maken. We willen een gegeven situatie / moment niet aan of accepteren, waardoor we onbewust weerstand bieden tegen het moment.. we 'vluchten naar ons hoofd (onze afgescheidenheid), dat zielloos en geconditioneerd is, en dat ons slechts rondjes kan laten draaien om het moment heen! Je komt niet verder, (heel frustrerend is dat gevoel dus), en het blaast alles op (doordat je gehele aandacht ernaartoe gaat, ontstaat tunnelvisie: kijk maar eens door een rietje, alles wat je ziet moet je verder aanvullen, waardoor alles veel groter wordt! een soort bewustzijns - illusie. Het enige dat helpt is bewust-zijn zelf : wat is er aan de hand, en hoe denk je er van af te kunnen komen (of het alsnog te vermijden)? Weet dan dat het er al is... je kunt het (al) niet meer voorkomen of vermijden. Omarm (aanvaard) het moment en kom terug in je oorspronkelijke vredige staat van zijn, waar alles zo groot is als ze zijn, en alles eigenlijk helemaal niet zo erg is als het leek vanuit de bewustzijns illusie!

Jazeker. En als je dan iets bedacht hebt, snapt de ander niet hoe je daar nou bij komt, moet je het helemaal uitleggen, en dan zie je die ander denken en denken en dan zegt ie: 'Ja, klopt'. Hm. Ik ben zelf erg goed in 'alle kanten tegelijk op denken' - als ik a doe, dan b. Maar als ik met b begin, dan wordt het anders. Als ik b als 2e doe, dan c of d of e. Als ik dan c kies, dan f of g. Enzovoorts. Voor je het weet zit je in een spinnenweb van mogelijkheden/gedachtes. Soms helpt het mij om het dan ook als een soort spinnenweb uit te tekenen, geeft wat overzicht en soms blijkt dat 3 keuzes die heel verschillend leken toch op hetzelfde uitkomen - dan kun je al 2 keuzes wegstrepen ;-)

Volgens mij is dat een omschrijving van piekeren, je raakt in een gedachtenlus die je functioneren en je humeur beinvloedt. Daar helpt maar een ding tegen, afleiding zoeken en wat anders gaan doen.

ik heb daar al hel mijn leven last van.Doordat ik er met niemand kan over praten want niemand begrijpt het,minimaliseert het en verlangt eigenlijk wel dat je erover zwijgt want je overdrijft wéér zeggen ze dan.....Ik denk dat het een negatief kantje is aan het karakter zogezegd "zwartkijker",negatief ingesteld zijn.Iemand die dit niet geeft kan zich dat toch niet helemaal voorstellen wat dit inhoud het is op sommige momenten zeer lastig vind ik omdat je hoofd eens niet tot rust kan komen want wat ik ook probeer het lukt niet om gedachten te doen stoppen je gaat maar verder en verder in je denken.Soms zou ik eens letterlijk mijn hoofd willen openen zodat het kan luchten.tja begrijpen wie begrijpen kan......

waarop ga je diep nadenken...ik denk meestal door angt...angst voor verlies misschien...of angst dat je een of andere gebeurtenis of wat dan ook niet aan zal kunnen...te diep denken haalt negativiteit naar boven... aan de andere kant is het niet slecht om een keer goed na te denken, zodat je gevolgen voor iets of door iets kan overzien...maar te diep denken is nooit goed...je moet je altijd afvragen klopt mijn denken met de realiteit en zo ja is die nu van toepassing op mij of mijn dierbaren...zo niet laat het dan rusten...zo ja zoek dan uit wat je nou eigenlijk wil of waarom je zo diep zit te denken... wat je aarzeling is of angst of wat dan ook ... je zal zien dat je zelf op het antwoord komt ... en ja er zijn veelllllllllllllll mensen die diep en soms te diep denken... dat is nooit goed natuurlijk want je kan jezelf daardoor depri denken... en delen met iemand is ook zeker goed, maar dan alleen met iemand die goed kan luisteren, geen goedbedoelde adviezen geeft dan alleen bruikbare adviezen, maar vooral iemand die een luisterend oor heeft en je laat weten dat je niet de enige bent die zo denkt en dat het zeker niet gek is omdat een en ander afhangt van hoe je emotioneel in elkaar zit... enfin dat wil zeggen zo denk en voel ik erover:)))

Bronnen:
eigen mening

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100