Waarom weet ik soms niet meer wat ik onderweg naar huis heb gezien?

Misschien een wat rare vraagstelling, maar wat ik bedoel is het volgende.

Soms doen we dingen heel erg op de automatische piloot. Zo probeer ik me soms weleens te herinneren wat ik op weg naar huis heb gezien of wat me is bijgebleven. En vaak weet ik dat niet eens, omdat ik elke dag dezelfde weg in de auto rijd en dat blijkbaar op de automatische piloot doe.

En als je daar langer over nadenkt dan rijst de vraag: zou ik alert genoeg zijn om te reageren als dat vereist zou zijn, als ik in die 'auto pilot'-mode zit? Maar vooral: hoe komt het dat onze geest soms blijkbaar in een spaarstand gaat en we dus dingen niet meer kunnen terughalen?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Het heeft gewoon met de dagelijkse routine te maken. Omdat je elke dag diezelfde weg rijdt, weet je precies wat er gaat gebeuren. Je kent elke bocht, weet waar er gaten in de weg zitten en dergelijke. Je gaat dus op de automatische piloot handelen. Om jezelf hierop te testen: neem eens een totaal andere weg. Heb dit zelf al een paar keer gedaan, bijv. omdat er veel file stond op 'mijn weg'. Je gaat dan opeens weer een heleboel zaken als kind ontdekken. Bijv. bepaalde mooie gebouwen of landschappen. Je ziet weer nieuwe dingen, maakt zo weer eens wat verkeersfouten, gewoon omdat je de routine op die route/weg mist. Vwb kunnen reageren in die routine stand, denk ik dat dit verschilt per mens. Maar bij mezelf merk ik dat ik toch nog goed kan reageren. Heb zo wel eens een noodstop meegemaakt. Je schrikt je rot en bij thuiskomst, kun je je dat stukje van je rit wel heel goed herinneren. Gewoonweg door alleen al het adrealine niveau. Het zet je weer op scherp en de eerste keren dat je op die weg rijdt, zul je weer beter opletten. Let maar op, het gaat automatisch.

Dat zijn momenten, vaak als je vermoeid bent, dat je gedachten bij andere zaken zijn en dit door je vermoeidheid meer concentratie vergt dan als je uitgerust bent. Deze momenten ben je naar ik aanneem niet alert genoeg om te reageren.

Je beleving slaat gebeurtenissen op, en je leeft van gebeurtenis naar gebeurtenis... Ik kan dus zeggen dat dat autorijden voor jou dus geen gebeurtenis was en dus niet opgeslagen in je stm of ltm... (Short term memory or even long term memory) Voor een klein kind is alles wat er in een gewone dag zich afspeelt een hele gebeurtenis en dus gaat de tijd voor een klein kind langzaam. Wij daarentegen hebben weinig gebeurtenissen daarom gaat bij ons (oude mensen) de tijd zo snel... Is dat verhelderend genoeg? Toegevoegd op 06-05-2009 20:06:27 Goeie vraag overigens +1

Je registreert alleen de dingen die je nodig hebt. Als je in deze "slaapmodus" naar huis rijd en er doet een auto voor je ineens rare dingen ben je wel meteen alert. Als je alles wat je ziet ook daadwerklijk bewust zou registreren word je denk ik alleen maar onnodig moe. Ik heb wel eens gelezen dat je onder hypnose wel weer van deze dingen kunt terughalen. Dus stel je rijd achter een blauwe opel Vectra en er wordt je later om het kenteken gevraagd dan weet je dat niet meer. Onder hypnose zou je het echter weer kunnen reproduceren, wat er dus op wijst dat het toch ergens een "beetje" wordt opgeslagen. Of dit verhaal klopt weet ik niet echt. Heb het ooit eens gehoord/gelezen. Hmmm goeie vraag voor GV.....

Het is me regelmatig overkomen, dat ik ineens dacht, waar zit ik nu? Geen voorrangsweg gezien, geen stoplichten, geen afslag gezien, maar ik was er wel langs gekomen. Ik zat aan iets heel anders te denken. Ander voorbeeld: Al jaren rijd ik over de zelfde weg richting een stad, maar nu moet ik net de andere kant op. Ik zit druk te praten met een ander, let even niet op, en rijd daardoor toch weer richting de stad. (macht der gewoonte) Toch ben ik nergens tegen aan gereden, was geen gevaar in het verkeer, alleen ik was er met een deel van mijn gedachten even niet bij. Dus lijkt het inderdaad wel op een automatische piloot die nog voldoende gegevens heeft om te rijden. Zou het niet zo zijn dat onze 2 hersenhelften, die allebij een andere functie hebben, in sommige gevallen, er een zo dominant wordt, dat hij voor een groot deel even je bewustzijn bepaalt? Terwijl het andere deel keurig auto rijdt, zonder dat je het in de gaten hebt? Ik denk het wel, anders kan ik het niet verklaren Ook denk ik wel dat ik nog voldoende alert was om te reargeren want een hersenhelft reedt nog steeds auto, maar dat wordt waarschijnlijk niet opgeslagen in ons korte geheugen, zodat daar een gat is en we het niet kunnen terug halen.

je was afgeleid of diep in gedachten en de route naar jouw huis is zo'n automatisme goworden dat je het niet meer door hebt.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100