Is het "normaal" om als kind een denkbeeldig vriendje te hebben?

Met "normaal" bedoel ik, dat het een fase is in de ontwikkeling van kinderen o.i.d..
Ik had als kind zelfs een denkbeeldig vriendje inclusief ouders, ze woonden achter een deurtje onder mijn vader's bureau.
In mijn herinnering zijn ze levensecht, zelfs sins ik wéét dat ze denkbeeldig waren.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Het hebben van een denkbeelding vriendje is in zoverre 'normaal' dat het bij meerdere kinderen voorkomt. Fantasie hoort wel bij een bepaalde leeftijdsfase (fase van het magisch denken). Die fantasie heeft te maken met het geloof in sprookjes, geloof in menselijke eigenschappen die dieren kunnen hebben, maar ook het geloof dat bijv. deuren , hekjes, bomen of andere dingen menselijke eigenschappen kunnen hebben en een eigen leven kunnen leiden. (bijv. een hek dat expres dichtklapt voor de neus van het kind, of stoplichten die betoverd zijn en altijd groen worden als het kind het wil). Bij het ene kind houdt deze fantasie ook langer aan dan bij het andere kind. Soms is het denkbeeldige vriendje een tegenpool van het kind zelf; het denkbeeldige vriendje kan en durft alles waar het kind zelf angstig voor is. Dit 'vriendje' is belangrijk voor het kind en verleent het kind veel steun. Dus je hoeft je geen zorgen te maken, want het is bij jou overgegaan. Je snapt nu hoe de werewld in elkaar zit en weet werkelijkheid en fantasie beter te scheiden dan in je jonge jaren. Als een kind niet over deze fase heengroeit, is er wel iets met het kind aan de hand en is er reden voor de ouders om zich zorgen te maken en professionele hulp te zoeken.

Bronnen:
http://psy.cc/book/export/html/108
pedagogische werkervaring met kinderen

Het komt zo vaak voor, bij zowel kinderen als volwassenen, dat ik niets anders kan dan concluderen dat het inderdaad normaal is.

Veel kinderen hebben dit, het is ook niet erg.. kijk anders op http://www.opvoedadvies.nl/denkbeeldig.htm hier staat meer informatie, ik denk dat er geen reden is voor grote zorgen... :-)

ik had vroeger ook veel fantasie vriendjes. als kind al heel vaak. toen ik ouder werd had ik zelfs een denkbeeldige vriend en schoonouders etc . gewoon in mijn fantasie. ik denk dat het wel normaal is. toen ik nog wat ouder werd ging het vanzelf over en leefde ik weer helemaal in de echte wereld.. heel soms wil ik nog wel eens terug naar mijn oude `vriendjes` maar het lukt me niet meer zoals ik als kind met ze was . hihi het gaat gewoon vanzelf over

Ja is normaal. Ik denk dat het een soort geborgenheid oplevert om denkbeeldige vriendjes te hebben.. En geborgenheid nodig hebben is normaal.

Mijn dochter (nu 13) heeft me een paar jaar geleden verteld dat ze 6 denkbeeldige vriendinnetjes had. Ze hadden allemaal namen en ze heeft er zelfs een tekening van gemaakt. Ik vond het wel iets liefs hebben en heb wel eens gedacht dat het er misschien wel zoveel waren omdat ze zelf geen broertjes of zusjes heeft. Nu hoor ik haar er niet meer over.

ik denk dat het zeker normaal is als kind voel je je vaak niet begrepen, ben je vaak kind tussen volwassenen, kan je niet altijd je gevoel kwijt, ik geloof dat zo'n denkbeeldig vriendjes veel gevoelens kan invullen, je kan het kwaad op je laten zijn, je kan er tegen roepen, er tegen spreken, en heel belangrijk :het luistert altijd

Het is normaal. Je geeft zelf het antwoord al.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100