Hoe kunnen mensen Psychisch verbonden zijn?

Je kent het wel; jij loopt over straat en denkt: hey laat ik jan-mijn beste vriend- even bellen.'' en precies als je dat denkt wordt je door hem gebeld.

of als jij en je beste vriend(in) samen iets tegelijk zeggen.''HEY, we zijn spsiegies verbonden!''

ik zelf denk dat dit een verkeerde interpretatie is van de mens zelf en dat het zogenaamde psychisch verbonden zijn niet bestaat, maar dat het gewoon schapengedrag is. in de zin van: ze passen elkaar aan aan hun leefgedrag en vertonen na een tijdje hetzelfde gedrag.

waarom wordt dit toch psychisch verbonden genoemd?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Psychische verbondenheid bestaat niet alleen , het komt veel tussen man en vrouw, ouders en kinderen en tussen goede vrienden (soul mates) voor. Daar heb ik en velen met mij voldoende ervaring in zodat dat niet ontkend kan worden. Dat de wetenschap met zijn soms te rigide protocol dat binnen hun parameters niet kunnen bewijzen , wil nog niet zeggen dat het niet bestaat. Gelukkig moet de wetenschap gebeurtenissen verklaren, het feit dat het niet verklaard kan worden toont eerder de beperkingen van en in de wetenschap aan dan het al of niet bestaan van een verschijnsel wat velen dagelijks ervaren maar niet kunnen verklaren. Juist die verbondenheid tilt ons boven ons bestaan als biologisch wezen uit. Bewustzijn, gevoel en geloof zijn dingen die zich aan de wetenschap onttrekken omdat daar domweg de apparatuur en het inzicht ontbreekt om dat waterdicht vast te stellen. Iets wat nog niet goed aangetoond is maar overduidelijk bestaat kunnen we ook uit empirische ervaringen afleiden. Dit wordt ook wel degelijk door de wetenschap gedaan. Eerst moet je immers een fenomeen constateren voordat je een onderzoekprotocol kunt ontwikkelen om het verschijnsel in te vangen. Vreemd genoeg gebruikt de medische wetenschap soms puur op empirische ervaring gebaseerde methoden om zelfs nieuwe medicijnen beschikbaar te krijgen. Statistische methoden zijn wetenschappelijk aanvaard, alleen niet voor dingen waar men niet aan wil. Toch mag je fenomenen niet ontkennen omdat het antwoord of de oorsprong je weleens niet kan bevallen. Wetenschapper moeten onbevooroordeeld zijn. Toch gaat men vaak met een verwachting (een vooroordeel dus) een onderzoek in en dat leidt soms door ontkenning van unconvenient measurements tot neen vertekend beeld. Vergis je niet, dit is een veelvoorkomend verschijnsel, zeker als onderzoek gesponsord wordt door mensen die belang hebben bij het resultaat. Dan is het een kwestie van "de hand niet bijten die het voedt". Deze beangstigende ontwikkeling belemmert fundamenteel onderzoek en maakt wetenschap te koop. Dat is zeer ONWETENSCHAPPELIJK

Bronnen:
Trots en Twijfel , een boek over grote...

Omdat *sommige* mensen graag bovennatuurlijke verklaringen willen geven aan alledaagse zaken.

Omdat er mensen zijn die denken dat je niet door toeval gebeld kan worden op het moment dat je aan iemand denkt. Zeker bij goede vrienden en familie is de kans groot dat je vaak denkt: Misschien moet ik die weer eens bellen. Al die keren dat je dan niet binnen 5 minuten gebeld wordt worden vergeten. De ene keer dat het wel gebeurd wordt dan als zeer speciaal ervaren. Dat je hetzelfde zegt als iemand anders.. Tja, ik heb dat zo vaak met mijn partner gehad.. Je hebt dezelfde mening en ideeen dus zal je onder gelijke omstandigheden gelijke dingen zijn. Is geen psychische link voor nodig.

Hier hoef ik geen antwoord meer op te geven,omdat je dat zelf al doet. Al dat geklets over spiritualiteit en psyschisch verbonden zijn is in mijn ogen allemaal kul.

Persoonlijk geloof ik wel dat er een soort telepathie bestaat. Een persoonlijk voorbeeld: Afgelopen zomer had ik een liedje gehoord (feist: honey honey). Vond het een leuk, opmerkelijk liedje. Verder nooit meer aan gedacht. Een half jaar later moest ik in een weekend meerdere keren aan dat liedje denken. Ik wou zo graag weten hoe het heette zodat ik het kon downloaden. Maar helaas. Na het weekend kwam mijn beste vriend op bezoek en zei dattie een vet setje had. Het setje begon met dat nummer! Hij had het wel dat weekend wel 20x gehoord. Het kan toeval zijn. Maar ik vond het te toevallig. Maar goed, we zullen er waarschijnlijk nooit achter komen in welke mate we 'psychisch met elkaar verbonden zijn'.

Er bestaat een theorie, dat iedereen verbonden is met iedereen, dat van het bellen komt me heel bekend voor. Het overkomt me een aantal keren per jaar. Het meest bijzondere gebeurde met mijn broer, ik bel hem ongeveer 1 keer per jaar, dat is zeer weinig, maar meestal belt hij mij ( 5 keer per jaar) Toen ik hem weer eens zou bellen, draaide ik zijn nummer, teminste dat wilde ik gaan doen, ik had de tel. in mijn hand, toen ik een stem hoorde, tot mijn grote verbazing was dat mijn broer die mij aan het bellen was! Er was bij mij nog geen telefoon overgegaan en ik had nog niet gedraait, hoe klein is deze kans dat dit gebeurd!! Dus ja, ik geloof dat we met elkaar verbonden zijn.

Hier is een experiment met een antwoord op je vraag.

Bronnen:
http://www.youtube.com/watch?v=UdOi3s-tBzk...
http://www.youtube.com/watch?v=UdOi3s-tBzk...

De meeste mensen willen niet aan het ingewikkelde gedoe beginnen. Die vinden het gewoon prima als er toeval bestaat en dat ook voorkomt. Die hebben genoeg met de huidige kennis. Maar voor sommigen is dit niet genoeg. Die voelen dat er meer moet zijn. Ik ben ook zo iemand en ik geloof heilig dat toeval niet bestaat. Dit is mijn theorie. Mensen zijn spirituele wezen welke allemaal verbonden zijn met alles en iedereen. Gedachten zijn daarmee niet iets wat alleen bij jouw is, maar overal, omdat alles 1 is. Jouw gedachten is dus overal net zoals alle andere gedachten. Sommige gedachten zijn speciaal en komen van personen die jij kent. Jij kent dus die gedachten en die persoon. Daardoor is het voor jouw eenvoudiger om de gedachten die langskomen, van die persoon te herkennen. Als ik bijvoorbeeld erg aan mijn (toendertijd vriendin) moest denken, dan vroeg ik haar later die dag: heb jij soms erg aan mij gedacht? Dat bleek dus wel te zijn op dat tijdstip. Ze was aan het lunchen met een vriendin en hadden het over onze relatie. Dat ik dus erg aan mijn vriendin moest denken, kwam doordat hun gedachten overal zijn en dus ook bij mij. Ik ben natuurlijk wel speciaal gevoelig voor mijn vriendin, waardoor ik haar gedachten eruit pik en die van een onbekende niet. Zo ook een verhaal van een andere vriendin, zij moest opeens erg aan haar vriend denken en dat ze een nieuwe broek moest kopen. Die vriend was toendertijd internationaal vrachtwagenchauffeur en was op pad. Toen hij na een paar dagen thuis kwam, vertelde zij het verhaal en dat zij een broek had gekocht voor hem. Hij zei, dat komt goed uit, want mijn broek is van de week gescheurd. --- Door deze ervaringen geloof is zelf niet meer in het toeval.

Mensen geloven hier zogenaamd niet in(Reacties) maar praten wel elke nacht met hun 30 jaar geleden overleden ouders.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100