Komt Déjà vu vaker voor bij neurologische patienten?

ik heb al vanaf mijn geboorte aneurysmatische epilepsie. Het trad op vanaf mijn 7e jaar en is(gelukkig) gestopt rond mijn 12e jaar. vanaf mijn achttiende kon ik stoppen met medicijnen.

Nu is mijn vraag: Sinds deja vu's een kleine kortsluiting in de hersenen zijn, kan het dan zijn dat ik meer deja vu's krijg dan mensen zonder epilepsie?

deja vu komt vaak voor in de hippocampus en(misschien) ook in de hypothalamus.

epilepsie is een kortsluiting in de neurotransmitters.

door de plasticiteit van de hersenen zouden ze in theorie kunnen botsen, maar hoe zit dat echt?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Deja vu 's worden komen op verschillende manieren tot stand. Er kunnen neurologische, psychologische en -voor wie dat wil geloven- spirituele oorzaken aan ten grondslag liggen. De neurologische heb je zelf goed beschreven, de psychologische kunnen voortkomen uit vormen van dromen ,psychotische verschijnselen (wanen) en de bijwerkingen van medicijnen of drugs, die het bewustzijn beinvloeden. Dat laatste is dan deels ook vaak deels weer neurologisch. Toch zijn er ook gevallen bekend die met de eerst genoemde factoren niet te verklaren zijn en zelfs een voorspellende waarde kunnen hebben. Ik weet dat ik mij met deze stelling op glad ijs bevind, toch wil ik niet alleen neerschrijven wat mensen willen lezen maar wil ook graag bijdragen aan een stukje bewustwording. Sec gesproken is het deja vu het verschijnsel wat we soms kunnen ervaren, dat we iets zeer specifieks reeds eerder ervaren hebben, en ons zodoende "bekend voor komt". Steeds meer beginnen we ons te beseffen dat onze hersenen, vooral ook in het onderbewuste deel, anders met tijd om kan gaan. We kunnen tijd als sneller ervaren of juist langzamer, dat laatste bij groot gevaar bijvoorbeeld. Ik heb in een vakblad gelezen dat hersenen tot op zekere hoogte in staat zouden zijn, vooruit te denken, in de zin van weten wat er gaat gebeuren voordat het gebeurt en dat niet op basis van extrapolatie. In dat laatste geval zouden hersenen een nieuwe situatie als herkenbaaar ervaren, omdat ze reeds voorbereid zijn op de te verwachten belevenis, ofschoon ze daar technisch gezien geen mogelijkheid toe hadden. In een dergelijke situatie , getest met een FMRI, werden foto's getoond van leuke en bepaald niet leuke gebeurtenissen. Wat opviel was, dat de hersenen reeds voordat er een foto getoond zou worden met een "niet leuke " gebeurtenis, op de FMRI te zien zou zijn dat de hersenen zich hierop al voorbereiden, VOORDAT deze foto's getoond werden. Het leek dus of ze reeds een voorsprong namen in de tijd om adequaat te reageren. Naar het artikel verhaalde, was dit ALLEEN bij de ongunstige foto's het geval en bleek dit significant te zijn. IK HEB DIT ZELF NIET VERZONNEN. Ik meen dat het in Psyche en Brein stond maar weet dat niet zeker meer. Als ik het artikel vind, zal ik het als bron vermelden. Het werpt op het fenomeen deja vu en op de werking van de hersenen een heel ander licht. We weten blijkbaar maar weinig van de hersenen af!

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100