Zit er een dunne lijn tussen liefde en haat?

Er wordt vaak gezegd dat de lijn tussen liefde en haat maar dun is. Ik begrijp vaak niet wat hier precies mee bedoelt wordt. Naar mijn weten ervaar ik dit niet zo.

Is deze stelling waar, en waarom wel of niet?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Liefde en haat zijn twee extreme emotie's. Ze zijn alleen maar mogelijk als we een heel intens contact met de ander hebben. Dat intense contact moet van beide kanten komen. Om te kunnen liefhebben, moet men voldoende open staan naar de ander. Om te kunnen haten ook, je kan niet iemand haten die je niet kent. Indien er een open emotioneel contact is, kan haat overgaan in liefde, omdat de voorwaarden het zelfde zijn. Het uitgangspunt is immers openstaan voor de ander, je laat dus zien wie je bent, zowel je slechte als je goede kant. Haat kan gebaseerd zijn op een misverstand, door je te openen naar de ander , kan je dat ineens inzien en kan het omslaan in liefde. Hopelijk begrijp je het.

Nee, deze stelling is in zijn algemeenheid niet waar. Het is een cliché, dat mensen voor waar aannemen.

Nee hoor helemaal niet. Ik kan mij niet voorstellen dat dit zo is. Het is een leuk gezegde maar in mijn ogen niets zeggend. Het zou betekenen dat wanneer je van iemand houdt dat je deze persoon ook zo maar zou kunnen haten. Kan ik mij helemaal niets bij voorstellen. Er zullen ongetwijfeld mensen zijn die dit wel vinden, mensen die bijvoorbeeld zijn gescheiden en nu een ongelooflijke ruzie met elkaar hebben. Die zullen het met jouw spreuk eens zijn. Maar dit geldt zeker niet voor mij.

Als liefde gepaard gaat met bezitsdrang dan kan ze makkelijk omslaan in haat.Want dat soort liefde en haat zijn keerzijden van dezelfde medaille. Maar als je liefde onbaatzuchtig is en je de ander alle vrijheid gunt zal je liefde leven schenken.

Absoluut niet, tussen liefde en haat zit heel veel ruimte. Het kan wel heel snel omslaan, maar beide zijn tegenovergestelde uitersten

De stelling is niet per definitie waar. Wat wel waar is, is dat de mensen die je liefhebt jou het allerhardst kunnen kwetsen. Als dat gebeurt, kun je iemand die je eerst liefhad ook diep gaan haten. Maar uit het kwetsen blijkt dan eigenlijk dat de liefde maar aan één kant zat. Andersom zie ik het niet zo snel gebeuren, dat haat omslaat in liefde.

Ze bedoelen daarmee waarschijnlijk dat liefde en haat allebei erg heftige en diepgaande emoties kunnen zijn. Als alles goed gaat is er liefde, maar afgewezen liefde kan zich erg ook gekwetst voelen. En dan... Zo'n heftige emotie als liefde is niet zomaar weg als de relatie ophoudt. Het kan dan omgebogen worden naar die andere heftige emotie, haat. Het komt helaas nogal eens voor dat bij het stuk gaan van een relatie er in plaats van liefde alleen veel haat is overgebleven...

stel je voor dat maar een potentiele stroom is. haat is ontkennen van liefde...is onvermogen van liefde.

Ja kijk maar eens naar een haat liefde verhouding . Het kan al zo ver gaan dat alleen door een blik in de ogen de liefde kan omslaan in haat . Andersom is ook mogelijk . Kijk maar eens in een huwelijk waar mishandeling in voor komt . En als het weer wordt goed gemaakt dat is ook een vorm van haat en liefde .

Nee, dat is maar een cliche. Iemand waar je vreselijk veel van gehouden hebt, kun je als de liefde voorbij is om allerlei redenen (vooral een nare reden) vreselijk gaan haten. Meestal is daar ook een stukje wraak of zelfbescherming bij. Op dat precieze vlak kan het inderdaad een heel klein stapje zijn. Maar geloof me, je kunt echt een heel, heel diepe en hartgrondige haat voor iemand hebben zonder ooit ook maar een enkele seconde van die persoon gehouden te hebben of hem zelfs maar áárdig gevonden te hebben. Iemand haten is beslist geen indicatie van dat je OF van die persoon gehouden hebt OF dat die haat makkelijk zou kunnen omslaan in liefde of eigenlijk een verkapte vorm van liefde IS.

Liefde en haat zijn beiden uitingen van betrokkenheid. Het tegengestelde van liefde is immers geen haat, maar "desinteresse". Haat is vaak wel een uiting van "ik geef er wel om, maar ik kan het niet de juiste kant op sturen". Liefde is een verklaring van vertrouwen, haat zeker niet. Mensen die hier een dunne lijn tussen zien, missen het grote grijze vlak dat hier tussen hoort.

Als je een haat-liefde verhouding hebt met iemand is die lijn inderdaad dun. Er zijn echt van die mensen die zo`n relatie hebben. Waarom blijven ze dan toch bij elkaar, zou je je afvragen. Het is zo dat deze mensen zelfs in een diepe depressie kunnen raken als ze uit elkaar gaan. Ze kunnen niet met en niet zonder elkaar. Ze hebben dit spanningsveld nodig. Mensen met zo`n relatie houden deze maar al te graag in stand. Lukt het niet met de ene partner, dan misschien wel met een ander. Het gaat er uiteindelijk om zoveel mogelijk spanning te creëren en een kick te krijgen van schaamteloze scenes in het openbaar. Thuis wordt vervolgens de ruzie gepassioneerd bijgelegd. Tot het volgende avondje uit... Deze mensen voelen zich tot elkaar aangetrokken maar verstaan elkaars taal niet. Als de een A zegt, zegt de ander steevast B.Ze weten zelf niet waarom ze bij elkaar blijven, want dit sloopt ze. Als het dan uit gaat, zijn ze opgelucht en voelen zich bevrijd, maar als ze elkaar weer tegenkomen, bloeit de liefde weer op en begint het weer van voren af aan. Er zijn best veel van die relaties en in hun geval klopt jouw stelling. Je kunt echter niet liefde met haat vergelijken. Dit zijn twee tegenovergestelde emoties.

Ja een hele dunne lijn zelfs. En als die lijn beschadigd. Dan loopt alles een beetje uit de hand... Dat lijn is heel gevoellig.

Als je van iemand houdt die iets doet wat vreselijk is dan kan liefde omslaan in haat.

Het zijn twee uitersten, zoals zwart en wit, haat en liefde. Wel is het zo dat liefde om kan slaan naar haat, en misschien haat ook wel naar liefde.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100