Wat veroorzaakt bij de mens de vechtlust om gelijk te hebben?

Je kent het wel, je leest iets hier op G.V. waarvan je zeker weet dat het niet waar is, je pakt je muis en daar ga je.
Antwoorden en reactie's van mensen die er totaal anders over denken, gaan je hele denkwereld overheersen, je moet en zal er op reargeren!
Eigenlijk moet je nog even weg, maar je vingers vliegen over het toetsenbord en twee keer drukken en daar staat je antwoord, maar dan komen de reactie's!
Zijn ze nu helemaal van de weg geschoffeld!
En daar ga je weer!

Er zijn ook vragen, dan denk je met een glimlach, ach ja, is dat zo, nou goed hoor.

Maar er zijn nu weer 7 reactie's op je antwoord en 6 daarvan Grrrrrr , daar gaan je handen weer over de toetsen!
Hoe komt het nu, dat we soms zo reargeren?
Dat we bijna stuiteren achter ons toetsenbord?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ik denk dat hieraan ons sterk ontwikkelde rechtvaardigheidsgevoel ten grondslag ligt. Als de ander iets zegt dat fout is, iets dat verkeerd is, dan is dat onrecht. Dat geldt nog sterker wanneer dat onrecht niet zomaar plaatsvindt, maar wanneer iemand erdoor wordt getroffen. Of je er nu zelf door wordt getroffen, of een ander vriendelijk, onschuldig wezen - het is onrecht. Onrecht moet worden rechtgezet. Het is een goede daad om onrecht recht te zetten, het is een soort morele plicht. Je komt op voor het recht, voor jezelf, en voor een ander die anders wel eens ten prooi zou kunnen vallen aan het onrecht. Ook respect kan meespelen. Die ander waagt het om jouw ideeën zomaar naar het rijk der fabelen te verwijzen. Dat is een gebrek aan respect voor jou en jouw wereldbeeld. Daar moet je wel tegen in opstand komen. Verder wil ieder mens goed doen, helpen. Je wilt de ander helpen door jouw inzichten te delen. Daar kan die ander iets van leren. Een wat sterkere vorm van helpen ontstaat wanneer helpen en voor jezelf opkomen hand in hand gaan. Je denkt: ziet die ander dan niet? Begrijpt hij dan niet wat ik wil zeggen? Hoe is het mogelijk, dat hij zulke grote delen van de wereld zomaar mist? Ik moet hem daarop wijzen - zo van: kijk nou eindelijk eens, kijk dáár, zie je dat dan niet? Je vraagt je af hoe het mogelijk is dat die ander in zulke beperkte cirkeltjes blijft ronddraaien. Tenslotte speelt het idee mee dat alles wat wordt geschreven door beide partijen, ook door anderen wordt gelezen. Ook door mensen die niet actief meedoen aan de discussie. Ook voor die mensen, en voor de mensen die in de toekomst nog zullen volgen, blijf je schrijven. Het is een goede daad wanneer ook die mensen, nu en straks, de kans krijgen jouw verhelderende woorden te lezen. Als je dat niet zou doen, zou alleen de verkeerde wereld van die ander er staan, en dat zou - alweer - een stukje onrecht zijn. Op die manier ontstaan er grote discussies, puur vanuit elementaire (en goede!) menselijke basiswaarden. Die basiswaarden gelden namelijk niet alleen voor jou, maar ook voor de ander. Daardoor kan die ander net zo gedreven zijn als jij. Als twee gedrevenen elkaar ontmoeten, gaat het maar door en door en door. In die zin kan ik afsluiten met de woorden van een andere GV-ster: "lieve jij, lieve andere mij"...

Ik denk toch de kennisoverdracht (waarvoor punten geen rol spelen) Gelijk is gelijk tenzij een ander het tegendeel bewijst.

Omdat wij het niet kunnen hebben dat we geen gelijk krijgen...

Iedereen is in eerste instantie overtuigd van haar of zijn gelijk en daarnaast is je ongelijk toegeven inderdaad niet voor iedereen even makkelijk.

Volgens mij komt dit omdat men dit vaak ervaart als een aanval op je persoon. Je identificeert je met hetgeen wat je gezegt hebt, en dan voelt dat onbewust vaak als een aanval op jouw wanneer een ander het er niet mee eens is..

Ik denk dat je je door een reactie ergens aangevallen voelt en omdat je weet dat die ander het verkeerd ziet, probeer je hem/ haar te overtuigen dat en waarom deze het mis heeft. We proberen ons gelijk te halen omdat we het niet mis hebben, want dat je gelijk hebt, staat voor jou als een pijl boven water. Die ander denkt echter net zo en dan is het een soort gevecht geworden. Dit hoort bij de aanval. Dit zit nu eenmaal in de mens en begint al bij kinderen. Het welles- nietes is door elk kind weleens uitgevoerd. Er bestaat echt niemand die dit nog nooit meegemaakt heeft en dit komt omdat ieder mens anders is en een andere mening heeft. Daarvoor is het debat al als een soort kunst verheven. De beste debater trekt de meeste stemmen en die weet de mensen ook het best te overtuigen, want dit is wat we willen. Uiteindelijk moet een zich gewonnen geven en dit komt omdat de ander de doorzetter is en de aanhouder wint. Of diegene zich heeft laten overtuigen is een tweede, maar het gevoel van degene die het laatste woord gehad heeft is een stuk beter.

Ik denk dat het niet zo zeer gaat om het gelijk te krijgen. Ik denk dat het meer te maken heeft dat men gezien wil worden. Dat we de aandacht krijgen die we zo graag zouden willen hebben. In je voorbeeld krijg je dus vaak de reacties dat je wordt weggeschoffeld. Kortom, iemand wil je zodanig verdrukken dat je niet meer zichtbaar mag zijn. Hierbij gaat het niet om de inhoud wat er dan wordt gezegd. Maar om de toonzetting. Als je een reactie krijgt die een ander standpunt heeft, dan kan je deze heel goed accepteren. Als de toonzetting maar goed is. Maar vechtlust ontstaat alleen als er wordt aangevallen. Als je je moet verdedigen om toch je verdiende aandacht te krijgen. Ik heb het hier op GV al een paar keer eerder geschreven. Aandacht is een van de grootste zaken die een mens graag wilt hebben. Het begint als een baby en met huilen. Maar ook in je jeugd wil je graag de aandacht, vooral van je ouders. Bij een gebrek moet je 'raar' doen. Want negatieve aandacht is toch ook aandacht. Beter iets dan niets. Je kindzijn, jeugd, opvoeding en ouders zijn een grote stempel op je leven nu en je gedrag van nu. De drijfveer om je ideeën door te drukken. Om je gelijk te hebben. Zijn allemaal effecten uit de jeugd. Waarom is de een nu zo tegen het alternatieve en de ander juist zo voor? Vanwaar deze gedrevenheid? Er is altijd een oorsprong en die oorsprong is al heel oud en diepgeworteld. Zo ook onze vastigheid in onze gelijk hebben.

Als en mens geen gelijk krijgt dan gaat die persoon zich nederig voelen. en als je dan nog geen gelijk krijgt dan gaat bijna ieder mens zich ertegen verzetten en dat is iets wat je van vroeger hebt geleerd in je opvoeding . Kijk maar naar vroeger op school als je niet voor jezelf opkwam dan werd je gepest . Kijk maar eens om je heen dan zie je mensen die er nu problemen mee hebben . Dat zijn de mensen die heel onzeker van hun zelf zijn en slecht zijn in hun problemen oplossen en daar heel vaak hulp bij nodig hebben . En ieder keer een bevesteging nodig hebben van goed en niet goed van wat zij hebben gedaan .

Omdat het soms erom gaat HOE iemand reageert en zijn antwoord onder woorden brengt. Sommige mensen geven een antwoord met een ondertoon ; "zo is het en niet anders" en krijg je ook een min. En dan gaat het ook nog over JOU mening. Je kunt je ook iets bescheiden opstellen en antwoorden met," het lijkt mij zo of zo." Dan komt het al milder over.Mensen die bot reageren op antwoorden veroorzaken zo'n vechtlust gevoel. Het kan ook het gevoel zijn van ergeren over de manier waarop er gereageerd wordt. Dus hoe harder de onder toon hoe meer vechtlust Ed ;) Ik heb het losgelaten en heb daar mijn grens in gevonden hier op GV. groetjes Pien.

Ik krijg alleen een portie vechtlust als er groot onrecht in mijn omgeving plaatsvind. Bijvoorbeeld als een man die goed werk levert, zijn baan verliest, alleen omdat hij te oud is, maar wel vervolgens een gezinnetje heeft die afhankelijk is van zijn inkomen. Maar bij goede vraag herken ik dat niet bij mezelf. Als je tegenreacties krijgt die lijnrecht tegenover jouw antwoord staan, kan ik eigenlijk een glimlach nooit onderdrukken. Ieder mens heeft zijn waarheid, en er is niet zoiets als een goed of fout antwoord. Ieder mens is zoekende in dit leven, en soms klampen we een gedachtegoed aan, die bij ons past op dat moment, en waar we ons mee kunnen indentificeren. En waar we achter staan, die energie trekken we naar ons toe. Omdat een ieder uniek is in dit leven, zal ik zelf alle antwoorden als uniek zijn behandelen en beantwoorden.

OM je er atent op te maken, te leren de eer aan jezelf te houden, en niet grrrr. Zolang jij dat niet hebt geleerd, blijft het op je pad komen. En zolang jij grrrrr denkt, blijf je met grrr zitten. Iedereen heeft een andere mening, en iedereen heeft ook gelijk, net wat Doepie al zegt, er zijn geen foute antwoorden. Ik heb hier al heel wat zweverigge dingen geschreven, maar heb er nog nooit een lange discussie in de reacties mee gehad. Meschien dat dit antwoord lange discussies te weeg brengt hahaha ;-) maar mij zal je er niet in tegen komen hahaha. Succes.

War is not about who's right, but about who's left. Het is oprecht niet mijn bedoeling gelijk te hebben of te krijgen op GV. Mijn antwoorden en reacties weerpiegelen ( hoop ik dan toch) slechts mijn visie en gedachten. Als ze dat niet doen dan heb ik de verkeerde bewoording gekozen.. ik streef er ook in mijn " echte" leven namelijk zoveel mogelijk naar om niet de betweter uit te hangen. Ik heb slechts 1 keer hier op GV gedacht.. GRRRRR... En toen ben ik meteen opgestaan en heb een lekker bakkie thee voor mezelf gezet. Vervolgens heb ik m'n gedachten opnieuw op een rijtje gezet en in plaats van antwoord gegeven een vraag gesteld. Voornamelijk omdat ik dacht.. huh.. ben ik nou gek? Ik denk eigenlijk alleen maar GRRR als ik iets ervaar als onrecht. Dat is mijn allergie. Eentje die me dan ook met regelmaat de nodige moeilijkheden bezorgd. Maar gelijk.. welnee.. iedereen kan t zo van me krijgen. handenvol.. :) Toegevoegd na 4 minuten: Hmm.. nou heb ik wel wat van mezelf laten zien maar niet je vraag beantwoord.. Ok.. mensen willen gelijk hebben, of hun gelijk halen.. omdat ze nog niet voldoende innerlijke kracht hebben om te kunnen leven met het gelijk van een ander.

omdat wij mensen zijn..............alleen daarom

het hele concept van gelijk hebben en gelijk krijgen is puur gericht op het wereldbeeld van jouw persoonlijkheid in stand te houden voor jezelf waar te maken en zo het idee vol te houden vol te houden dat hij iets goeds heeft gemaakt dat alles klopt en daarmee je persoonlijkheid bestaansrecht geeft voor je persoonlijkheid is het dus een noodzaak om gelijk te hebben de vechtlust gaat dus puur om je ego gelijk te geven

Onzekerheid? Ego? Niet los kunnen laten? Alles of niets? Teveel ergens voor willen gaan? Te veel tijd? Geen discipline ? Deze woorden komen in me op

Dat heeft denk ik ook te maken met onze ego's. We vinden onszelf nog wel wat.

de waarheid die op dat moment in jou voordeel is. Als je geen gelijk hebt, dan houd je eigen voor de gek. De drang is meestal ook niet zo groot om ervoor te vechten.

Schopenhauer heeft er zelfs een boek over geschreven, Hij heeft gedurende een aantal jaren een verzameling aangelegd van streken, trucs en chicanes (Schliche, Kniffe und Schikanen) die mensen in discussies gebruiken. Onze ijdelheid staat ons niet toe ongelijk te bekennen. Een bitter-amusante verzameling van 38 kunstgrepen dus om het eigen ongelijk te maskeren en de tegenstander neer te halen.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100