Waarom kunnen we nooit echt benoemen of weten waarom we nou van iemand houden?

Heel vaak kan je niet echt verwoorden waarom je van iemand houd, of je denkt eraan en je weet eigenlijk niet eens waarom. ( en dan bedoel ik niet in negatieve zin, want soms weetje het gewoon echt niet). Hoe kan dat?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het leuke is dat het echt niet te zeggen is. Je houdt niet van iemand om hoe hij er uit ziet, hoe hij doet, wat hij doet, wat hij weet en juist ook allemaal weer wel. Liefde is niet te beredeneren.

er is net een boek uit dat heet de Toekomst van de liefde het gaat over onze beleving van liefde en intimiteit in een tijd van veranderende relatievormen. Nu meer en meer huwelijken op de klippen lopen en mensen op andere manieren met elkaar willen leven, wordt het duidelijk dat er iets niet klopt aan de denkbeelden waarmee we zijn opgevoed. De bekende relatietherapeute Kingma is er dan ook van overtuigd dat we op een andere manier naar relaties moeten leren kijken. Zij breekt een lans voor een meer spirituele benadering van de liefde, die meer recht doet aan onze innerlijke verlangens en afrekent met vastgeroeste beelden. Die omslag is mogelijk door onder ogen te zien wie je zelf werkelijk bent; daarna kun je met jezelf en je partner de confrontatie aangaan om een dieper niveau van liefde en intimiteit te bereiken.

Omdat houden van een wijd begrip is. Hoeveel houd je van iemand; een vergiet vol? Als je al niet kunt omschrijven hoeveel je van iemand houdt is het ook moeilijk te omschrijven waarom je van iemand houdt. Wat voor de een vanzelfsprekend is, is voor de ander niet te begrijpen. Dus niet iedereen zoekt hetzelfde in een partner. Er is dus geen standaard regel waarom je van iemand houdt. Houden van is een gevoel en hoe omschrijf je een gevoel; ook dat is voor iedereen anders. Net zoals; hoe voelt pijn; ook dat wordt door iedereen anders ervaren. Kortom wat voor iedereen anders is en daarnaast ook nog eens anders voelt; is nu eenmaal moeilijk te omschrijven.

Oh, ik weet prima waarom ik van iemand hou. En dan niet van "Omdat 'ie m'n vader is" of "Omdat je lief bent". Maar echt de redenen die je krijgt als je liefde objectiveert en analyseert.

Voelen doe je met je hart, beschrijven met je hoofd. Die twee spreken verschillende talen. Je kan de oplossing van een wiskundig probleem niet aanvoelen, je kan een gevoel niet berekenen. “There is beggary in love that can be counted”, lezen we in King Lear, over precies deze vraag. Het heeft ook geen waarde om liefde te benoemen, die liefde wordt er niets meer of minder van. Net zo min als het zin heeft om een som mooi of leuk te vinden – het zijn verschillende werelden.

Ik weet wel degelijk waarom ik van iemand houd en kan ik zeker benoemen waarom, en wel om deze redenen; Omdat je die persoon respecteerd zoals hij/zij is. Dat je trots bent op die gene, dat je het heerlijk vindt dat je hem of haar weer ziet. Je hebt een goed gevoel als hij of zij bij je is. Dat je die gene wil bij staan en dat je hem of haar altijd wil steunen. Dat je inziet hoe goed hij of zij voor jou is en ook dat ik goed wil zijn voor hem en haar. Je kunt je bijna niet voorstellen dat hij of zij er nooit meer is. Daar geniet ik nog bijna iedere dag van. Stel de vraag in de ik vorm en niet in de wij vorm.Ik denk dat er menig mensen zijn die het wel weten hoe je het kunt verwoorden, waarom en weten dat je van iemand houdt.

Omdat het totaal geen rationele reden is waarom je van iemand houdt, dat is gewoon zo, punt uit... Als je van iemand houdt omdat die mooie rode haren heeft, wat dan als die grijs worden, kun je dan nog van die mooie rode haren houden? Nee omdat je het niet weet, kan alles veranderen en jij toch nog van die ander kunt houden, dat is het mooie van het leven waarvan niemand een beschrijving krijgt... We weten de reden gelukkig niet...

Ik denk dat het een gevoelskwestie is. En hoe dieper de gevoelens hoe moeilijk het uit te leggen is. Omdat gevoel juist gevoel is. Vaak echt onbeschrijfelijk..

Als je wilt benoemen waarom je van iemand houdt denk je al gauw dat je iets over de ander moet zeggen, zo van je hebt mooie ogen, enzo. Daar kom je niet ver mee. Beter kan je iets over jezelf zeggen: ik ben graag in je omgeving, een dag zonder jou is een verloren dag, met jou is het altijd gezellig, ik verheug op dat reisje met jou, ik geniet zo van je.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100