Wat moet je zeggen tegen iemand die nog maar kort te leven heeft? (hooguit 2 maanden ??)

Ik ga dinsdag bij een goeie oude schoolvriendin op bezoek. Ik heb haar 8 jaar niet meer gezien.
Ze is 41 jaar, maar zal de 42 niet meer halen.

Hoe moet ik me gedragen en wat moet ik zeggen? Ik kan soms nogal lomp uit de hoek komen zonder dat ik kwade bedoelingen heb natuurlijk.

Voor de telefoon zei ik vandaag: "Nou meid, aftellen dus!" Ze moest er gelukkig erg om lachen, maar ik kon mezelf wel voor m'n kop slaan. Ik ben zo'n flapuit.

Toegevoegd na 1 uur:
Ik had ook een beetje het gevoel dat ze het toch wel erg vond maar ze lachte over de opmerking heen. Denk uit beleefdheid.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Als ze na jouw opmerking nog steeds graag wil dat je op bezoek komt, zou je in mijn ogen het best kunnen gaan. Je kunt een luisterende houding aannemen maar het kan ook best zijn dat ze flauw is van al die luisterende mensen en gewoon behoefte heeft aan jou en je humor. Lachen is gezond en door die muur van verdriet moet ze toch al heen. Mensen die in levensnood verkeren (is mij ook overkomen, het dubbeltje viel alleen de goede kant op) hebben vaak behoefte aan humor, met name in het ziekenhuis hebben we in onze zaal , waar echt doodzieke mensen lagen , erg veel gelachen met elkaar. Je zit dan niet te wachten op angstige bezoeken van mensen die bang zijn de verkeerde dingen te zeggen. Mensen in deze toestand beseffen HEEL goed dat de zenuwen de bezoekers parten kunnen spelen en dat ze er daarom "onhandige" dingen uitgooien.Weest maar gewoon eerlijk jezelf. Vraag eventueel om de laatste twijfel weg te nemen of ze het op prijs stelt als je langskomt. het zou me niets verbazen als jullie een zeer geslaagde tijd hebben. Als dat gebeurt neemt niemand dat jullie ooit meer af. Weest moedig om door te zetten!! Sterkte.

Nou gelukkig heeft ze dus zelf nog genoeg humor , dat scheelt weer. Ik zal zeggen dat ik me zowiezo erg schaam voor die opmerking, maar gewoon niet weet wat je moet zeggen nu ze in deze rotsituatie zit... en je erg met haar meeleeft... dan komt het gesprek vanzelf wel hoor. Sterkte !

Het gesprek tijdens het bezoek zal niet zo veel problemen opleveren. Dat zal veel herinneringen ophalen zijn. Het moeilijkst zal het afscheid zijn, en daar wens ik (in voorkomend geval) mijn kennis (vriend) sterkte voor de tijd die hem/haar nog rest, met het advies om er nog zoveel mogelijk uit te halen als mogelijk is.

Zolang je je niet gedraagt zoals je werkelijk bent, zit je fout. Kortom: Ga juist vooral niet van te voren bedenken wat je wel en niet moet gaan zeggen. Alleen door werkelijk jezelf te zijn, kun je je inleven en begaan voelen met de ander. En dan komen de juiste woorden vanzelf. Sterkte.

Ik zou niet teveel blijven nadenken over de vraag hoe u zich moet opstellen. Het gaat namelijk niet om u, maar om haar. Daarom is het ook niet verstandig om excuses te maken voor die ene opmerking, die kennelijk helemaal niet verkeerd viel. Ik zou zeggen: begin het gesprek rustig, dan ontdekt u vanzelf hoe zij hier in staat. Als ze behoefte heeft aan het delen van het verdriet, blijkt dat vanzelf wel. Maar wie weet heeft ze juist meer behoefte aan wat meer luchtigheid. Zij mag het bepalen!

Het hangt er erg van af hoe de vriendin er zelf tegenover staat. Blijkbaar ziet ze de lol van het leven nog in, dus maak ook lol. Besteed niet te veel aandacht aan haar ziekte, behalve als ze zelf aangeeft erover te willen praten. Wees haar Vriendin. Vraag haar waar ze behoefte aan heeft: het is haar leven. Laat haar alsjeblieft niet in de steek - mensen weten vaak niet hoe ze met ernstig zieke vrienden/kennissen om moeten gaan en blijven dan op afstand - en dat is erg triest voor beiden.

Mijn oom heeft ook nog maar enkele maanden te leven. Ik zag er de eerste keer tegenop om er met hem over te praten, maar het was toch een fijn gesprek. Er zijn al veel goede antwoorden op deze vraag gekomen, wat ik nog wil toevoegen is dit: Het kan stil worden rondom mensen die op sterven liggen. Vraag aan je vriendin of ze het fijn vindt als je vaker contact opneemt. Misschien heeft ze daar behoefte aan. Ik bel mijn oom regelmatig en vraag hoe het gaat. Het gaat rot natuurlijk, maar het gaat erom dat hij weet dat ik aan hem denk. Wees gewoon wie je bent en je vriendin zal het waarderen.

Je zou kunnen vragen wat zij nog zou willen realiseren indien ze op dit moment met jou zou kunnen ruilen. Misschien heeft ze nog een onuitgesproken onvervulde wens op haar lever of maag liggen en wie weet kan jij haar daar bij helpen om die vooralsnog in vervulling te laten gaan. Je weet maar nooit. Verder kan je gewoon vragen waarmee ze de voorbije 8 jaar is bezig geweest. Observeer haar dan merk je vanzelf welke zaken haar vrolijk stemmen en welke niet. Ach, je merkt het vanzelf wel als je ter plekke bent. Soms neemt iemand anders het heft in handen en kan jij daar gewoon op inpikken. Geef haar een dikke knuffel en ze laat haar weten dat je blij bent dat ze ooit op jouw pad is gekomen. Liefs en sterkte!

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100