Ik fantaseer tegen mijn wil in over mijn moeder.

De laatste tijd ben ik mezelf seksueel heel erg aan het ontdekken. Dus ook op seksueel gebied. Het nare is dat mij laatst iets is overkomen waar ik mezelf echt druk om maak.

Het punt is namelijk dat ik laatst tijdens het vrijen fantaseerde dat mijn partner mijn moeder was. En het leek of ik er niks aan kon doen.

Ik durf hier niet mee naar de psycholoog, wat moet ik nu doen ?

Weet jij het antwoord?

/2500

Toch al je moed verzamelen en naar een psycholoog gaan!!!!!!!!!!!!!!! Deze begrijpt meer dan je denkt!

Daar moet je juist wel mee naar de psycholoog,die kan je daar uitsluitsel over geven.

En je hoort okal stemmen in je hoofd? Dit kan ik niet serieus nemen.

Beste Goeievraag, Het is niet erg om over je moeder te fantaseren, probeer goed met de aandacht om te gaan. Probeer je moeder te complimenteren en probeer ook om over het te praten... Het is goed om te zeggen wat je voelt, zoals van: "Wat zie je er sensueel uit, of leuk dat erotische tintje! Veel succes,

mischien hebben zijn stemmetjes in zijn hoofd wel opgedragen om dit eerlijk te plaatsen dan moet u niet zeggen dat het niet geloofwaardig is, wellicht kwets je deze gast ermee, en ik neem aan dat dat niet de bedoeling is van antwoorden op goeievraag.nl Wat ik zou doen in jou situatie, zeg het gewoon eerlijk tegen je moeder en bespreek het met je partner. En zoals Raatjes al zegt geef eens een complimentje aan je moeder wellicht help dit.

De fantasie gebeurt gewoon... Er is iets dat gezien wil worden en er is iets dat gevoeld en ervaren wil worden... Ga nergens naar toe, niet naar de arts, niet naar een psycholoog en niet naar je moeder... Dit komt en dit gaat... Er is vrijheid van denken en vrijheid met fantasie... Wat je vervolgens met dat denken, met die fantasie doet is een tweede... Dus doe er niets mee, ga dat niet doen of proberen... Kijk naar je mind, kijk naar je gedachten, kijk naar je fantasie... Meer moet je niet doen, observeren... Er zit iets in die fantasie besloten dat je moet ontdekken... En je ontdekt dat niet als je met een ander gaat spreken, die snapt het toch niet waarom dat jij dat doet, alleen jij kunt te weten komen waarom dat het zo is... En maak het niet groter als het is, iedereen heeft wel eens gedachten die hij/zij liever niet wil en dit is er eentje van... Het is maar een gedachte en die gedachte wil zijn dansje doen speciaal voor jou... Laat dat even en snap waarom dat die dans even in jouw ervaring moest zijn... Dan weet je het meteen en hoef je je er niet voor te schamen of anderszins iets mee te doen... Dit komt en gaat helemaal vanzelf... Is het zo dat je na één jaar nog steeds zulke gedachten hebt, ja dan zou ik het delen met anderen, dan is er niet iets incidenteels maar iets structureels wellicht, maar eerder niet...

Als je er écht last van hebt is het wel verstandig om naar een psycholoog te gaan. Die horen namelijk nog veel gekkere dingen dan jij je voor kan stellen... ;-) Het is namelijk z'n dagelijkse werk om met hele gewone dingen alsmede over hele 'gekke' dingen te praten. Bel of mail anders eerst even. Dan kan je namelijk anoniem al een beetje pijlen of het zin heeft en of het uberhaupt wat voor je is.

Je zou je arts kunnen vragen om libido remmers zo je de lange weg van analyse bij een psychiater of psycholoog of sexuoloog niet wilt lopen. Vroeger deden ze soldaten kaneel door het eten. Of het werkt weet ik niet maar je zou het kunnen proberen. Ook fijner voor je partner. Ruikt lekker overigens dat kaneel en derhalve werkt het mogelijk als een aantrekkingskracht bij haar, dus daar zit wel een knoopje dat nog even je aandacht verdient.

het is maar een fantasie. Geniet je ervan? Dan zou je het met haar moeten bespreken. Je hebt nou eenmaal die gevoelens. Gevoelens zijn nooit goed of fout, ze zijn er.

Sex hoort iets ongeremds en fijns te zijn. Als deze gedachten je daar in blokkeren, wat ik me wel voor kan stellen, moet je je er toch vooral niet teveel zorgen over (proberen) te maken. Iedereen fantaseert over iets anders, of eigenlijk, het blijft niet alleen bij fantasie. Voeten, zweepslagen, elektrische schokken, dieren, minderjarigen, andere rassen, andere sexe, buitenaardse wezens. In dit rijtje bezien is een fantasie over je eigen moeder tamelijk onschuldig, en zeer waarschijnlijk van voorbijgaande aard.

Als dat weer gebeurt, dan moet je gewoon je aandacht ergens anders naar toe brengen. En niet met je moeder je gedachten doorbrengen...

ik zou zeker naar de huisarts gaan hij zal je doorsturen naar een psychiater of psycholoog

Ik zou er zeker niet in vast gaan zitten, dan wordt het allemaal zo krampachtig, en blijf je zitten met een schuldgevoel. Kijk op een afstandje naar jezelf zonder jezelf te veroordelen, ontdek het mechanisme in jezelf waarom je het doet, en laat het vervolgens los. Het zal vast wel een dieper liggende oorzaak hebben, als je die puzzel in jezelf ontdekt kun je het ook gemakkelijk weer loslaten. In ieder geval niet in een kramp gaan zitten.

Lastige vraag omdat je niet erbij zegt hoe oud je bent. Seksueel ontdekken is goed in de levensfasen prepuberaal - puberaal - adolescent, zeg maar t/m begin 20. Daarna hoort je fantasie te rijpen naar andere vrouwen, zo niet dan zou ik toch een verwijzing naar de psycholoog vragen - zeker ook nadat ik jouw andere vraag heb gelezen.

Ik zou er geen punt van maken voorlopig. Normaal gaat dit weer over.

Met de psycgoloog praten, voor hem/haar is niets te gek, je zult mt hem of haar goed kunnen praten en hij/zij zou jou goed begrijpen.

Denk als dat weer gebeurt, en zolang dat gebeurt, _bewust_ aan iets onschuldigs. Bijv. aan ontzettend veel strepen die de ongewenste gedachte doorstrepen. Doe dat net zolang totdat 't 'over' is. Er zijn meerdere variaties op dit gebied te bedenken.

Als je dit, zoals je in je vraag schrijft; één keer overkomen is, zou ik je niet aanraden om er mee naar een psycholoog te gaan. Probeer je aandacht op andere dingen te richten, maar over het algemeen is het wel zo dat hoe "verkrampter"je met je gedachten omgaat hoe sterker de gedachte wordt... Probeer het dus te relativeren, hecht niet te veel waarde aan je gedachte. Ga er niet mee naar je moeder, wat denk je daarmee te bereiken? Als het een echt probleem voor je wordt, en ook niet eerder dan dat, kun je overwegen er mee naar een hulpverlener te gaan. Ik wens je veel succes en rust in je hoofd.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100