Wat is de toegevoegde waarde van het stellen van de diagnose add?

Ik vermoed dat ik add heb en ik vraag me af of het belangrijk is me te laten diagnosticeren door een arts/psychiater.

Enerzijds lijkt het me fijn een verklaring/naam te hebben voor de problemen die ik ondervind in het dagelijks leven. Ik lijd nl erg onder deze problemen. Anderzijds vind ik dat we in een tijd leven waarin erg veel diagnoses worden gesteld en waarin iedereen iets lijkt te hebben. Ik kan het dus ook zien als iets wat bij mij hoort zonder een diagnose te stellen en ondanks de problemen zo goed en zo kwaad toch een prettig leven te leiden.

Vandaar mijn vraag: Wat is de toegevoegde waarde van het stellen van de diganose add?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ik denk dat je vraag zou moeten zijn: "wat is voor MIJ de meerwaarde?" AD(H)D is een beschrijvende diagnose, geen verklarende. De oorzaak van de symptomen en klachten die we hierbij zien, is niet bekend. (Wat overigens niets zegt over de 'echtheid' of eventuele ernst van de klachten, laat dat helder zijn. Van reuma is ook nog steeds niet bekend wat precies de oorzaak is.) Dat betekent dat het stellen van een diagnose jou geen verklaring geeft voor de klachten die je hebt, maar alleen een naam. Ik weet dat het door mensen vaak erváren wordt als een verklaring ('het komt dus door de ADHD!') maar wetenschappelijk gezien is het dat niet. Maar een diagnose kan wel degelijk een functie hebben. Dat komt deels door de inrichting van ons zorg- en hulpverleningsstelsel. Zo is het voor behandeling in de tweede lijn (specialistische zorg, waaronder hulp bij een GGZ-instelling) noodzakelijk om een diagnose te hebben voordat de behandelaar de gemaakte uren kan declareren bij de zorgverzekeraar. En als je op school bijvoorbeeld extra tijd nodig hebt voor het maken van een toets, of als je begeleiding nodig hebt vanuit de AWBZ bij het structureren van je activiteiten, opent zo'n label veelal deuren die je met alleen de uitleg "ik kan me moeilijk concentreren en ben vaak impulsief" niet geopend zou krijgen. Tenslotte is een diagnose vaak belangrijk bij het inzetten van de juiste behandeling, vooral ook omdat het belangrijk kan zijn om andere oorzaken uit te sluiten. Een gevoel van onrust kan bijv. ook komen door een te snel werkende schildklier, concentratieproblemen door depressie of angst en nog veel meer factoren, moeilijkheden op school kunnen o.a. komen door een niet-passend schoolniveau (te hoog of juist te laag), er kunnen omgevingsfactoren zijn, neurologische oorzaken, etc. Bij ernstige klachten is het goed dat soort oorzaken uit te sluiten. Je schrijft dat je behoorlijk onder je klachten lijdt: dat lijkt mij een reden om hulp te zoeken, ongeacht een eventuele diagnose. Overigens is er zonder "aanzienlijk lijden" of beperkingen geen reden om een dergelijke diagnose te stellen, zoals dat geldt voor alle psychiatrische diagnoses: in de DSM (diagnostisch handboek van de psychiatrie) mag een psychiatrische diagnose anders niet gesteld worden. Maar als jij klachten hebt waar je veel last van hebt, is dat een goede aanleiding om eens met je huisarts te gaan praten. Indien nodig kan je huisarts je vervolgens doorverwijzen voor verder onderzoek naar je klachten.

De meerwaarde is, is dat je inzicht krijgt in waarom je bepaalde dingen doet en ervaart. Daarnaast kan een psycholoog gerichter met je werken. Iemand zonder add ervaart dingen anders dan mensen met add. De psycholoog en je omgeving kunnen hierdoor meer inzicht en inlevingsvermogen krijgen in wat je hebt en wat er dan Met je gebeurd.

Als je een officieel 'labeltje' hebt, om het even zo te noemen, kan dit helpen bij bepaalde dingen. Dan heb je echt bewijs dat je bijvoorbeeld moeite met iets hebt, en begrijpen mensen het sneller. Ook kun je misschien hulp aanvragen voor iets waar je moeite mee hebt, dan is het handig dat je een officiele diagnose hebt.

Dat is iets persoonlijks. Ik raad je aan om je meer te gaan verdiepen in AD(H)D. Er zijn zat forums waar ze die vraag uitvoerig behandelen. Hou er wel rekening mee dat als je eenmaal een label hebt, je daar ook last van kunt ondervinden. Voor de een is een oficiele diagnose een geschenk, voor de ander is het een obstakel. Verdiep je er wat meer in en weeg de voordelen tegen de nadelen af. Succes!

Een diagnose is niet zaligmakend. De enige meerwaarde is erkenning en dat je gerichte hulp kunt krijgen. Er is echter ook veel informatie beschikbaar met tips en tricks voor hoe je met ADD-achtige problemen om kunt gaan. Die zou je op eigen gelegenheid kunnen lezen en toepassen. Helpt dit niet voldoende of niet snel genoeg, of is het lastig om op eigen kracht je problemen aan te pakken, kun je altijd nog voor een officiele diagnose en hulp gaan. Aan de andere kant, uit je verhaal maak ik op dat je erg veel moeite ondervindt. Dan zou ik niet te lang alleen blijven tobben.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100