Is dit een soort van depressie?

Als je bang bent dat er dingen zijn die niet zijn. Dan heb ik het niet over dingen zien.. Heb dat lang gedaan en op een gegeven moment ging ik erin geloven, terwijl ik wist dat het niet zo was. Toch bleef ik er maar aan vasthouden.. "wat als.." Het onderwerp was zo belangrijk dat ik mijn levenslust verloorde en daar behoordlijk verdriettig van werd. Had ook geen zin om naar school te gaan en wilde liefst zo lang mogelijk slapen. Ik werd ook moe en had weinig zin om dingen te doen, ik zag er het nut toch niet van in als het waar was wat ik dacht. Ondanks dat ik wist dat het niet zo was..bleef ik erin mee gaan.." wat als.." .
Het ergste vond ik dat het mijn gevoelens blokeerde.. ik kon wel huilen en lachen maar lieve dingen deden geen indruk op mij.

Is dit een depressie geweest?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Klinkt als een vorm van paranoia. Dat kan een symptoom van een beginnende depressie zijn, maar ook van een aankomende psychose of schizofrenie. Voor je schrikt : het kan ook gewoon 'piekeren' zijn, dat op sommige momenten ook vrij heftig kan zijn en je hele legen kan gaan beheersen, maar gaat in de regel vanzelf weer over wanneer je keer op keer merkt dat het een onjuiste gedachte is. Doodgedachten voor jezelf of familie horen daarbij, angst voor een ernstige ziekte of erge gebeurtenis. Maar ook de angst een baan te verliezen of iets niet te bereiken dat je heel graag wilt of examenvrees vallen hieronder. Wanneer het vanzelf voorbij is gegaan, is het vermoedelijk niet dermate ernstig geweest dat het lichamelijke / psycische gevolgen heeft gehad, maar voor alle zekerheid kan het voor de toekomst belangrijk zijn er wel alert op te blijven, omdat het KAN leiden tot erger. En psychische perikelen kunnen zich in sommige gevallen ontwikkelen tot een aandoening, en er soms een symptoom van zijn. Let wel : de kans is groot dat het binnen het 'normale' piekeren / angstgevoelens viel, maar als leek kan ik daar onmogelijk een diagnose voor stellen. Kom je echter weer in zo'n fase, consulteer dan zeker even je huisarts, al is het maar voor de geruststelling.

Nee als je het niet zeker weet, dan is dat geen depressie... Lijkt er wel veel op, dat kan ik bevestigen, dat wel... Voor mij is langdurig, dus meer dan pak weg een jaar totaal geen geluksgevoel kent, dan is het een depressie...

Ja hoor, dat kan heel goed een depressie zijn geweest. Mij hebben ze het me ook moeten vertellen dat ik er een had, raakte er op een gegeven moment zo aan gewend dat ik dacht dat het normaal was.

Ja, dat was een depressie. Duidelijk voor mij. Al lieve dingen geen indruk meer op je maken en je je levenslust verloor, willen slapen, geen zin hebben in dingen.

Jou verhaal verteld precies mijn situatie. En ik weet zeker dat ik in depressie zit. Dus dat zou heel goed kunnen... Sterkte.

Yep dat is zeker een depressie. Er zijn op internet verschillende zelftoetsen om te checken of je mogelijk een depressie hebt. Ook de huisartsen maken gebruik van een checklist van vragen. Zie link hieronder. Piekeren is er een heel duidelijk symptoom van, en zeker als het een groot deel van je leven beheerst. Ook verlies van levenslust, moeheid, angstgevoelens, zweterig/rillerig/benauwd etc. Zodra je (de goede) medicijnen slikt houdt het piekeren ook op. Meestal knap je dan snel op. Veel info over deze medicijnen zijn te vinden op internet. Ze werken het beste in combinatie met psychotherapie.

Bronnen:
http://www.gezondheidsplein.nl/testjezelf/...

Piekeren en in gedachtencirkels blijven hangen, een gevoelsblokkade, geen zin meer hebben , apathische reactie op affectie zijn elementen die bij een (flinke) depressie horen. Afspraak maken met je arts, deze week nog, zou ik zeggen Heel veel sterkte.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100