Wat zijn dingen die maken dat je WILT leven?

Wat maakt dat het leven harder trekt dan de 'dood' (de andere wereld). Je hebt natuurlijk je verantwoordelijkheden enzo, maar wat maakt dat je persoonlijk, hardop en vanuit het diepste van je hart "ja" zegt tegen het leven?
Dat je helemaal HIER wilt zijn.

Toegevoegd na 11 minuten:
Ik heb geen depressie hoor, mijn leven is best mooi, en vol liefde. Maar helemaal hier, met de voeten op de aarde en in dit stoffelijke lichaam willen zijn.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Hoezeer ik ook geloof in een leven na de dood, dat wil niet zeggen dat je het leven hier niet met volle teugen moet genieten. Afgezien van je geliefden, die het geluk van je leven voor een groot deel bepalen, is er gewoon de wereld om je heen, de natuur, de wonderen van het leven: de zon die opkomt, de storm de tegen je ruiten aanslaat, een wandeling langs de zee, het horen van een prachtig liedje, het lezen van een mooi txt, die me inspireren tot de wetenschap dat ik deze tijd, deze plek helemaal ten volle moet genieten en beleven inclusief eventuele pijn en verdriet En wat er ook nog moge gebeuren, dit is het nu waarin ik leef...en ik wil geen ander nu....daarom zeg ik vanuit het diepst van mijn hart ja tegen dit leven.

Kort maar krachtig mijn man en mijn kinderen!!!!!!!!!!!!! Tuurlijk hebben we allemaal wel tegen slagen en zien we het allemaal wel een keer niet zitten,of heb je een dag geen zin,maar je leeft je leven zoals jij dat zelf invult,en hoe je daar mee omgaat is voor een ieder verschillend.Maar............... geniet van al het moois wat je heb geef en neem liefde,en leef zoals jij denkt dat het goed is!!!!!!Dan maakt het je leven een stuk aangenamer!!!

Ik denk dat dit voor iedereen wat anders is. Maar in het algemeen vermoed ik dat het zit in het 'plezier hebben in de kleine dingen'. Grote dingen (zoals verliefd worden, trouwen, op vakantie gaan enz) gebeuren niet vaak genoeg om daarvoor te willen leven. Maar als je plezier hebt in de kleine dingen dan heb je elke dag plezier. Helaas is het bij een depressie juist een probleem dat je geen oog meer hebt voor positieve dingen.

Primair, ongetwijfeld, een aangeboren overlevingsinstinct. Maar daarnaast natuurlijk alle grote en kleine dingen die het leven aantrekkelijk en aangenaam maken, gezin, kinderen, vrienden, familie, werk, hobbies.... Niet geloven in al die suikerzoete onzin van wat er na de dood allemaal wel niet voor geweldigs moet gebeuren helpt natuurlijk ook. Als die alles is, wil je hier ook het beste van maken en er uit halen wat er in zit. Het is de enige hemel die we krijgen. Beleef die zo intens mogelijk.

Voor mij is er geen 'andere wereld' de dood is niets, daar wil ik voorlopig nog niet zijn. Vind het leven leuk en geniet ervan, de tegenslagen 'neem' ik met me mee die horen erbij, die maken je tot wie je bent. Natuurlijk zijn mijn kinderen de grootste reden om te willen leven maar mij plezier in mij leven is zeker een goede tweede.

De zekerheid van liefde van mijn vrouw en kinderen verkies ik absoluut boven de onzekerheid van de dood. Natuurlijk zijn er ook wel eens tegenslagen, maar over het algemeen is het leven mij te dierbaar om te kiezen voor iets dat zo onzeker is als de dood.

lachen en euforisch voelen. Benut je kansen en doe wat goed valt. Het leven is wat je er zelf van maakt.

Je leeft maar een keer zeggen ze ,dus geniet ervan. ik kijk nou al weer uit naar de dagen na de kerst dan wordt het alweer ietsje langer licht s,avonds. gewoon het positieve er van inzien,al zal dat door iedereen anders ervaren worden. de dood is een ongewisse,waar niemand naar uitkijkt,nee je leeft nu,en hou dat zo.

Als ik me niet lekker voel ga ik sporten, dan kom ik lekker in m'n lijf. Misschien ben je niet genoeg in je lijf en teveel in je hoofd.

Het oerinstinct : overleven. Vraag aan elke palliatieve verzorger hoeveel mensen tegen de dood vechten en niet alleen omwille van het onbekende de dood maar omwille van elk moment dat nog de moeite waard is. Wat niet belet dat mensen die de dood bewust kiezen omwille van pijn ook heel moedig kunnen zijn.(cfr Hugo Claus)

Met voorsprong: mijn kinderen. Overlevingsdrang/instinct heeft er ook veel mee te maken. Maar ook: ik ben zo nieuwsgierig hoe de toekomst eruit ziet. Wat dat betreft zou ik graag een paar honderd jaar nog leven. Of even kunnen terugkomen. Gaat al dat ijs echt smelten? En komt er daarna weer een ijstijd? En had CO2 daar nu werkelijk mee te maken? En ontdekken we in de toekomst dat we eigenlijk nog steeds zo ontzettend weinig weten? Of is de kennis die we nu hebben wel degelijk kennis en vermeerdert hij? Wat dat betreft duurt een leven, voor mij, veel te kort. Maar wat ik er nog van meekijg, dat wil ik graag meemaken.

Het bestaan van kabouters, trollen, zeemeerminnen, feeen, wonderlampen, toverstokken, draken en zoete drop.

Ik leef mèt mijn ouders, familie en vrienden. & Ik leef voor het nu en voor de toekomst. Ik leef voor mijn doelen, ik leef voor mijn ontwikkeling, ik leef voor liefde. Ik leef om niet dood te zijn, ik leef om te genieten. Ik leef om te helpen, ik leef om te voelen dat ik leef. Ik leef voor mijzelf en voor anderen. Het leven is mooi!! Je moet geleefd hebben om te genieten van dat gene wat komt ná het leven.

Doodgaan kan altijd nog, dus dat moet je zo lang mogelijk voorkomen. Als je eenmaal gaat, heb je daar t.z.t. ook gewoon alle tijd voor. De tijd die je leeft moet je maximaal gebruiken om er iets moois van te maken. Je bent nog lang niet dood dus leef alsof je leven er vanaf hangt :-D.

Mijn leven is (meestal) goed, de andere wereld weet ik niet . Dus kan ik, op dit moment, geen enkele zinnige rede bedenken om te vertrekken.

Denken aan de toekomst...

Ik ben ervan overtuigd dat ieder niet zomaar op aarde is, maar een doel heeft. Wanneer dit doel in de mens steeds duidelijker wordt, wil hij dit ook uitvoeren. Hij rust niet eerder dan dat zijn aardse 'missie' (les) is vervuld / geleerd.

Het bekende en het onbekende.. Veiligheid en angst... Genieten van alles wat de wereld en je leven je geeft... je nog zoveel wilt waarmaken en doen, doelen hebt, het leven is al veel tekort dus haal eruit wat eruit te halen valt. wat daarna komt is voor later en wie weet voor eeuwig...

Als ik eerlijk ben trekt het leven na de dood mij enorm. Ik kan er niet op wachten bijna, maar heb geen keuze. Soms is het moeilijk om te leven. Vooral omdat er al zoveel van de mensen waar ik enorm veel van hou op me wachten aan de andere kant. Voor mij is die andere kant een zekerheid, bijna een herinnering. Ach ja, soms leef ik het leven echt maar 1 dag tegelijk en kan ik het zo volhouden en soms (gelukkig best wel vaak) ben ik blij dat ik nog hier ben en geniet er van. Sinds ik een dochtertje heb waar ik enorm veel van hou is er een reden bijgekomen om hier te blijven. Daar geniet ik enorm van.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100