Wanneer gaan we iemand pas missen?

Soms mis je iemand al na een paar uur. Maar van echt missen, dat je die persoon zelf mist zijn de meningen nogal verdeeld. De één heeft het na een maand pas de ander al na 3 dagen.

Een vriendin van mij, haar vriend, ging voor twee maanden naar Engeland. De eerste maand was voorhaar geen probleem. De tweede maand was een ramp. Hoe kan het dat sommige mensen pas iemand heel laat gaat missen?

Verzetten we ons in onze mind daar tegen ?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ik denk dat het, naarmate je doorgaat met je leven, steeds duidelijker wordt wat voor een rol die persoon er in speelde. Bij bepaalde gebeurtenissen waar die persoon bijv. (veel) mee te maken had, merk je toch dat niet alles hetzelfde is zonder die persoon. Hoe langer je zonder die persoon leeft, hoe meer je je bewust wordt van dat soort gebeurtenissen. Hoe lang het duurt voordat je iemand gaat missen, verschilt natuurlijk ook per persoon.

Dat hangt van je emotioneelheid af. Sommige mensen missen heel snel. zelfs op dat moment. En sommige weer heel laat. Alleen als die er aan denkt...

Je geeft zelf het antwoord eigenlijk al, dat verschilt heel erg per persoon... Het is wel vaak op momenten dat we alleen of eenzaam zijn, of op emotionele momenten...

Op een ochtend klopte de mier al vroeg op de deur van de eekhoorn. ‘Gezellig,’ zei de eekhoorn. ‘Maar daar kom ik niet voor,’ zei de mier. ‘Maar je hebt toch wel zin in wat stroop?’ ‘Nou ja … een klein beetje dan.’ Met zijn mond vol stroop vertelde de mier waarvoor hij gekomen was. ‘We moesten elkaar een tijdje niet zien,’ zei hij. ‘Waarom niet?’ vroeg de eekhoorn verbaasd. Hij vond het juist heel gezellig als de mier zo maar langs kwam. Hij had zijn mond vol pap en keek de mier met grote ogen aan. ‘Om erachter te komen of we elkaar zullen missen,’ zei de mier. ‘Missen?’ ‘Missen. Je weet toch wel wat dat is?’ ‘Nee,’ zei de eekhoorn. ‘Missen is iets wat je voelt als iets er niet is.’ ‘Wat voel je dan?’ ‘Ja, daar gaat het nou om.’ ‘Dan zullen we elkaar dus missen,’ zei de eekhoorn verdrietig. ‘Nee,’ zei de mier, ‘want we kunnen elkaar ook vergeten.’ ‘Vergeten! Jou?!’ riep de eekhoorn . ‘Nou,’ zei de mier. ‘Schreeuw maar niet zo hard.’ De eekhoorn legde zijn hoofd in zijn handen. ‘ Ik zal jou nooit vergeten,’ zei hij zacht. ‘Nou ja,’ zei de mier. ‘ Dan moeten we nog maar afwachten. Dag!’ En heel plotseling stapte hij de deur uit en liet zich langs de stam van de beuk naar beneden zakken. De eekhoorn begon hem onmiddellijk te missen. ‘Mier,’ riep hij ‘ik mis je!’ Zijn stem kaatste heen en weer tussen de bomen. ‘Dat kan nu nog niet!’ zei de mier. ‘Ik ben nog niet eens weg!’ ‘Maar toch is het zo!’ riep de eekhoorn. ‘Wacht nou toch even,’klonk de stem van de mier nog uit de verte. De eekhoorn zuchtte en besloot te wachten. Maar hij miste de mier steeds heviger. Soms dacht hij even aan beukenotenmoes, of aan de verjaardag van de tor, die avond , maar dan miste hij de mier weer. ’s Middags hield hij het niet langer uit en ging hij naar buiten. Maar hij had nog geen 3 stappen gedaan of hij kwam de mier tegen moe, bezweet, maar tevreden. ‘Het klopt,’ zei de mier. ‘Ik mis jou ook. En ik ben je niet vergeten.’ ‘Zie je wel,’ zei de eekhoorn.. ‘Ja,’ zei de mier. En met hun armen om elkaars schouders liepen zij naar de rivier om naar het glinsteren van de golven te gaan kijken.......... En toen kwam er een olifant..

Op het moment dat je beseft dat die weg is... Geen fractie van een seconde eerder en ook nog eens geen fractie van een seconde later... Kan ik het nog preciezer aangeven, ik denk het niet...

Toen de vriend van je vriendin wegging had ze zich ingesteld op het feit dat ze elkaar 2 maanden niet zouden zien, vandaar dat de eerste maand niet zo moeilijk was, pas bij de tweede maand en doordat de dag dat hij terug zou komen steeds dichterbij kwam,werd het verlangen weer groter. Bij mij zou dit zo werken in ieder geval. Verder is het allemaal heel persoonlijk en zal je de een eerder missen dan de ander. En dan heb je er ook nog, die je kan missen als kiespijn :)

Soms is er nog teveel andere emotie om iemand al snel te missen.. Mijn beste vriendin heeft 8 jaar geleden zelfmoord gepleegd. In het begin kon ik haar nog niet missen omdat ik nog veel te veel met mezelf bezig was..Pas na een hele lange tijd..toen ik niet meer boos en verdrietig was, kwam het gemis pas.. En dat gemis is er nog steeds. vaak bij iets simpels als koffie drinken kan ik haar al enorm missen...

Je gaat iemand missen op het moment dat je er de ruimte voor hebt. Zolang je bezig bent met andere dingen dringt het gewoon niet door. Pas als je tot rust komt voel je het gat, de leegte die achtergelaten is door degene die weg is.

Je gaat de ´emoties van het missen´voelen op het moment je (on) bewust herinnert hoe waardevol een persoon voor je is(was). De persoon vervulde een bepaalde behoefte die op op moment van het 'missen' dus niet vervuld kan worden.

Je gaat iemand missen op het moment dat je je bewust in je gedachten met de ander gaat bezighouden. Op dat moment ga je je ineens allerlei situaties indenken waar die persoon niet meer bij is, en kun je het er heel moeilijk mee krijgen. Als het ware staat het gewone leven dan een beetje stil zonder die persoon.

Je gaat pas iets missen als je echt beseft dat je het kwijt bent of als je er behoefde aan hebt, maar het is niet meer. Toegevoegd na 1 minuut: Ik bedoel: maar het is ER niet (meer)

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100