Hoe voorkom ik dat ik al mijn verdriet "in een emmer opsla"?

Ik huil écht veel (vind ik zelf). Ik kan uren achter elkaar huilen, zonder écht een rede. Als er iets is gebeurd, als ik ruzie heb gehad bijvoorbeeld, en ik huil, ga ik onbewust denken aan dingen die ik heb meegemaakt; dingen die ik geen plekje heb gegeven. Ik huil mezelf dan ook regelmatig in slaap.

Wat kan ik hier zelf aan doen? Ik ben eerder bij een psycholoog geweest (om te laten testen of ik ADD zou hebben), maar dat werd een soort theekransje. Ik denk zelf dat ik een maskertje opzet en alles opkrop tot ik alleen ben..

Toegevoegd na 17 uur:
Ik zoek anoniem hulp. Niet persé professioneel. Ik loop hier niet mee te koop. Ik herhaal: "Wat kan ik hier zelf aan doen?"

Wat een vooroordeel, om een conclusie te trekken op basis van dit kleine beetje informatie over mijn situatie, en me vervolgens af te kraken.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

ach lieve vraagsteller. zo te lezen is je emmer al halfvol en daarom kan het zo snel overlopen. emotie MOET eruit, want het wegstoppen is maar een lapmiddel zolang je de regie erover hebt. huil als je wil huilen, vraag jezelf af waarom het zo erg voor je is. wat voel je en waarom voel je dit zo. wat is de situatie geweest wat is de reden hierachter geweest. heeft men werkelijk de bedoeling om je te kwetsen? weet men dat jij gekwetst word door bepaalde dingen? durf je dit aan te geven? ik heb zelf (ook) ADD, en herken het toneelspel, de maskers, en het muurtje. het is lastig te zeggen hoe ik het opgelost heb, want het was niet even in een dagje gedaan (ook niet in een jaar overigens) wat mij hielp: praten met iemand over je gevoel, puur om het te verwoorden. zo kon ik afstappen van het idee dat ik kwetsbaar was als ik mezelf bloot gaf. het ging echt stapje voor stapje, en begon pas aan het volgende stapje als het voorgaande stapje goed voelde (niet forceren dus) nu durf en kan ik aangeven wat ik voel voor het sneeuwbaleffect een kans krijgt (alles kwamboven, regie over emotie was compleet zoek op zo'n moment!) ik vraag anderen ook: waarom zeg/doe je ..... voor mij is het net alsof/komt het over als..... zie ik het verkeerd want ik voel me er zus of zo bij. ik was onzeker, en emotioneel afhankelijk van reacties van anderen. (doe ik het wel goed, trek ik het me weer teveel aan, waarom snapt niemand me, waarom durf ik het niet te zeggen, waarom heb ik mijn emotie en gevoel niet in de hand etc) kortom, het is lastig om een start te maken, maar als je dingen kan zien vanuit een 'helicopterview' en los van de emotie kan het een beginnetje zijn van een start. en mocht je professionele hulp nodig hebben is dit helemaal geen schade. je loopt nergens mee te koop: je geeft aan dat je niet lekker in je vel zit en dat je goed recht!!! iedereen heeft het recht erop om zich goed te voelen. de ene heeft hier handvatten in nodig en de andere niet. wat de vooroordelen en conclusies betreft: het is beter waarde te hechten aan dingen die voor jou WEL van belang zijn en de moeite waard zijn. wat je ook gaat ondernemen en of je hier wel of geen hulp bij wil zoeken, ik wens je heel veel succes en heel veel rust in je hoofd. ik hoop dat je nickname helemaal bij je gaat passen ;-)

Ga een dagboek bijhouden en lees het elke week terug.

ik denk dat jezelf behoorlijk moet aanpakken want dit klinkt al zwelgen in zelfmedelijden je bent dit paadje al teveel afgelopen en ziet gewoon de sporen in de grond en je draait in kringetjes rond en rond lijkt het wel ok laten we aannemen dat je iets is overkomen door derde(n)) en dat het allemaal onrechtvaardig is en niet eerlijk is maar wat doe je nu je laat dat je nog pakken ? bedenk dan dat ze je 2 keer te pakken hebben dat wat er vroeger is gebeurd is gebeurd en dat wat er nu gebeurd moet ophouden want het is je toch de eer te na dat dat nu nog invloed heeft wees woest maar laat de wraak los pak ze terug door totaal anders te zijn dan dat dat zielige stemmetje in je hoofd zegt en richt je aandacht niet op hen maar op jezelf en wie je nu bent ben je teleurgesteld in jezelf ? destijds wees dan anders NU besef Youre oke and let nobody not even yourself tell you otherwise. laat los en je zult worden losgelaten dus ga de ongebaande weg totdat dat slijtpatroontje in je hoofd vervaagt.

Misschien heeft een psycholoog niet de juist handelswijze. Wellicht dat een hypnotherapeut je meer van dienst kan zijn. Daarmee wordt je gestimuleerd om meer in jezelf te komen middels een lichte meditatie/transtoestand. Het is geen hypnose hoor.

Wat ook kan is dat je magnesiumtekort hebt,sinds ik magnesiumolie gebruik voel ik me geestelijk veel sterker en heb ik geen last meer van verdrietige buien om het zomaar te noemen,dit is mijn persoonlijke ervaring,sterkte met het vinden van een oplossing die bij je past.....

Bronnen:
eigen ervaring!!!
http://www.zechsal.eu/magnesium-en-gezondh...

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100