kan iemand met autisme zichzelf aanpassen/'verbeteren'?

kan een autist zichzelf aanpassen(en dus camoufleren)
dus zichzelf 'verbeteren'/ aanpassen aan de omgeving en als dat mogelijk is , kan een autist zichzelf zodanig ontwikkelen dat het niet eens opvalt dat die autistisch is?

Toegevoegd na 1 uur:
ik ga ook van de mildere vorm uit, want zwaardere vormen komen volgens mij niet eens dichtbij 'normaal/geaccepteerd gedrag'

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

ik denk dat autisten (milde vorm) uitblinken in het aanpassen, maar of er daardoor ook dingen verbeteren durf ik niet te zeggen. ze weten wat 'normaal' is, dus ze weten wat ze MOETEN doen om 'normaal' over te komen. dat het niet spontaan gaat is een ander verhaal, maar zolang iemand met een milde vorm van autisme zich er bewust van is wat er verwacht wordt, en wat, hoe en wanneer het eigen gedrag aanpast moet worden alvorens te reageren door op een juiste wijze te reageren ('gemaakt' reageren dus) gaat het eigenlijk wel goed. mijn eigen ervaring is dat dit heel vermoeiend is, en lang niet altijd prettig. sommige dingen druisen in tegen mijn gevoel (echt 'kleine'dingetjes) andere dingen zijn rete gemaakt zodat het 'normaal is' (maar o zo abnormaal voelen) voor mij is het in feite een ander voor de gek houden en mezelf ook (met als gevold dat ik mezelf belet om mezelf te zijn) regelmatig ben ik dat beu en geef aan 'sorry, ik ga in de autisten modus en ben er later weer bereikbaar maar ga nu even lekker ausie zijn'. wat onverwachte dingen betreft val ik DIRECT door de mand (dat is puur ongemak en system shutdown en met geen mogelijkheid kan ik dan de schijn ophouden) bv bij onverwachte visite, of iets wat ik vergeten ben en op dát moment echt moet. (paniek dus) voor zover ik weet heeft elke autist moeite met onverwachte dingen. maar goed, elke ausie is anders, maar ze weten heus wel wat gebruikelijk is en willen zich echt wel aanpassen met ieder natuurlijk een eigen grens hierin (tot hoever kan het, en tot hoever wil je gaan) t gat tussen het weten/willen en kunnen/jezelf mogen blijven zijn zal elke autist op een eigen manier invullen. wat het toneelspel betreft zijn er verbeteringen aan te brengen, maar vanaf mijn burnout probeer ik een volleerd autist te zijn op de momenten dat het moet, of mensen dit nu raar vinden of niet. (en het bevalt me uitstekend!!!) dat zijn voor mij persoonlijk verbeteringen geweest want sloeg door in het aanpassen en liep mezelf voorbij (en dat is zelfs voor 'normale' mensen uiteindelijk iets wat de das om doet) dus m.i. is het antwoord op de vraag: jazeker!! ;-)

Ja, ik heb zelf PDD-NOS en mensen merken er niets tot weinig van. Hoe ouder je word, hoe meer je je zal gaan 'aanpassen'.

Alles kan. Ik ken een slimme ca hoogbegaafde autist die door middel van rollenspelen bij dramatherapie geleerd heeft hoe hij zich moet gedragen. Doordat hij slim is kan hij het leren, hij heeft moeite emoties te begrijpen van anderen maar hij heeft geleerd hoe gezichten er dan uit zien dan daar conclusies uit te trekken en op te reageren. Alles geleerd dus, met het hoofd, niet met het hart.

Uit het nieuwste onderzoek blijkt dat bij mensen met autisme de spiegelneuronen en het kopieergedrag pas optimaal werken als ze 30 zijn. Al die tijd kan het autisme dus nog 'milder' worden. En ook daarna kunnen ze heus wel leren van sociale situaties, het gaat alleen een stuk langzamer. Automatiseren van sociale reacties is heel moeilijk. Het kan dus goed zijn dat mensen met autisme leren hoe ze zich moeten gedragen, maar het kan ook zijn dat ze zich dan in onverwachte situaties toch heel anders gedragen dan 'een normaal mens'. Maar we maken allemaal wel eens fouten.

Ja het kan zeker. Bij autisten met een normaal tot hoog intelligentienivo. Met een lager nivo wordt het wat moeilijker. Ook is mate hoe diep een persoon in de autisme zit meespelend.

Ja, zeker. Anders zouden alle aangeboden therapieën /behandelingen nutteloos zijn. Maar het kost wel bergen energie, de "autist" loopt echt op z'n tenen en wordt vaak door z'n omgeving overvraagd.

Dat kan zeker, maar het blijft een "aangeleerd truukje" en zal geen gewoonte worden. Vooral sociale interacties zijn erg moeilijk, omdat die in elke situatie anders zijn. Wat aangeleerd kan worden is een soort van allesomvattende manier om daarmee om te gaan, maar de kleine/fijne nuances zijn niet aan te leren. Bij mensen zonder autisme gaat dat "automatisch", mensen met autisme moeten bij alles nadenken en het geleerde in de praktijk brengen. Dus de kleine nuances in sociale omgang van mensen met autisme blijft meestal zichtbaar/merkbaar anders. Die aanpassingen in het dagelijks leven van een autist vergt enorm veel energie en kan stress veroorzaken. En dat is weer iets, wat voor mensen met autisme heel moeilijk is, omgaan met stress bedoel ik. Onderzoek heeft uitgewezen, dat mensen met autisme steeds socialer worden naarmate ze ouder worden. Rond hun dertigste functioneren delen van de hersenen die zorgen voor sociaal gedrag, de spiegelneuronen, bij autisten op "normaal" niveau. http://www.volkskrant.nl/vk/nl/2672/Wetenschap-Gezondheid/article/detail/1883751/2011/05/03/Sociaal-vermogen-autist-is-te-beinvloeden.dhtml Maar dat sociale gebeuren is slechts 1 aspect van het autisme en voor niet-autisten het meest opvallend. Vele andere aspecten zijn niet of nauwelijks aan te passen/te veranderen. Bijvoorbeeld intense angst, schrikreacties, hooggevoeligheid van de zintuigen, verbanden zien, terugtrekken in de "eigen wereld" etc. Verder is geen mens hetzelfde als een ander, en uiteraard geldt dat ook ook voor mensen met autisme. De mate van verandering is voor iedereen persoonlijk. Overigens geeft autisme niet alleen problemen: er zijn ook vele voordelen, zoals zeer intense concentratie/interesse op 1 of 2 gebieden, rechtlijnigheid, eerlijkheid, hoge intelligentie, om maar een paar te noemen.

nou, dit is best wel een goede vraag, hoor. Ik, als jongen van 17 jaar, heb ook autisme (syndroom van Asperger). Het is onmogelijk om van autisme af te komen, maar het is wel mogelijk, door training, om met autisme te leren leven en er te leren ermee om te gaan. Ik heb bijvoorbeeld 2 keer in de week, anderhalf uur een mevrouw die bij me thuis komt. Zij praat dan met mij over hoe het gaat, en of er dingen zijn gebeurd enzo. Dan pakt zij er een thema bij, en gaat ze me proberen te leren, hoe er bij een volgende, soortgelijke situatie mee om te gaan. Dus, met autisme kun je leren mee om te gaan, maar het gaat nooit helemaal weg. Trouwens, autisme wil niet zeggen dat er geen inteligentie zit. Ik zit nu gewoon in Havo 5, en ben nog nooit blijven zitten. En ook kan ik me steeds beter sociaal opstellen.

Een autist -met normaal iq- is daar zijn hele leven mee bezig! En nee, camoufleren is er niet bij. Daar zit juist de kern van het autisme: minder inlevingsvermogen. Hij doet ongewild en zonder dat hij dat begrijpt, dingen die in sociaal opzicht vaak minder gewaardeerd worden. Op het werk heeft de autist het soms erg moeilijk, omdat hij liever hard werkt, dan zich te bemoeien met collega's, wat dan niet in goede aarde valt bij die 'normale' collega's. Die vinden hem een uitslover. Autisme is wel goed voor de maatschappij. Het zijn zuivere, eerlijke mensen. En vaak heel goed in wiskunde of techniek. Zonder autisme zou de mensheid minder goed af zijn. Daarom denk ik dat de evolutie ons dit gebracht heeft. En ja, de autist ontwikkelt zich. Het gaat langzamer, maar hij groeit verder door dan veel anderen.

Een autist kan redelijk normaal funktioneren indien alles volgens een vast protocol loopt, als bv. de taxi om half negen komt dan om 8 uur dan kan de autist erg in de war raken en bv. gaan gillen. Toegevoegd na 49 minuten: Ik bedoelde met mijn antwoordt dat een autist zich redelijk kan aanpassen mits er aan bepaalde regels gehouden wordt, dit geldt overigens voor de mildere vormen. zo kan een autistisch persoon werken zoals een ieder van ons niet autisten

Ja dat kan, zeker bij lichte vormen. Maar waag het niet om een autist te gaan dwingen! Je hebt dan een vijand voor het leven erbij.

Autisme wordt tegenwoordig gezien als een stoornis in de informatie- en prikkelverwerking. Wanneer de persoon in kwestie inzicht heeft of kan verkrijgen in hoe hij of zij informatie en/of prikkels verwerkt, dan kan hij of zij zich aanpassen en dus verbeteren. Het is en blijft echter een zekere mate van 'aangeleerd' gedrag en zal gedurende de tijd in geslepen moeten worden. Voor diegenen die bekend zijn met autisme - ik kan mij als ervaringsdeskundige daar zeker toe rekenen - zal het gegeven van autisme zeker merkbaar zijn bij de persoon in kwestie. De vraag is en blijft of dit erg is. Ik heb zelf de keuze gemaakt me aan te passen door gewoon mezelf te zijn. Wanneer je als persoon met een vorm van autisme probeert aan te passen, dan is dit laatste mijns inziens het belangrijkst.

Bronnen:
http://home.concepts.nl/~watersch/ortho/au...

Ja dat kan zeer zeker. Voorwaarden zijn dan wel dat de 'autist' zichzelf dient te herkennen en herkennen aan de hand van de criteria die voor het fenomeen 'autisme' opgegeven zijn. Vervolgens dient de 'autist' zelf bewust aan de slag 'willen' gaan om aan diens beperkingen te werken. Van zodra een 'autist' diens eigen limieten herkent en erkent kan die ervoor kiezen om bepaalde stuaties te vermijden of bepaalde situaties net wel opzoeken. Dus als de 'autist' zich op tijd terug trekt om één en ander een comfortabele plaats te geven in diens systeem dan bouwt die een enerzijds een soort emotionele buffer op om niet 'geïnfecteerd' te geraken door impulsen die de kenmerken van 'autisme' aanwakkeren. Anderzijds legt die dan op eigen-wijze een stevig verankerde database aan met gegevens waaruit die onmiddellijk kan putten om op 'normale' en/of sociaal aanvaardbare wijze te reageren. Een'autist' die zichzelf goed kent die leert zich dus perfect te gedragen als een volleerd kameleon ;-) Bovendien is het ook zo dat er in élk van ons een 'autist' huist. Het is gewoon zo dat bij de ene die kenmerken duidelijk naar voor komen in situaties die als overweldigend en/of stressvol ervaren worden en dat de anderen die niet als 'autist' benoemd worden dat soort stress situaties beter kunnen hanteren. Echter, het is geen garantie dat de zogenaamde 'normalen' zich ook in eender welke situatie als 'normaal' zullen blijven gedragen. Bij iedereen, zonder enige uitzondering, komen herkenbare tekenen van 'autisme' aan het licht van zodra er te lang wordt afgeweken van herkenbare en makkelijk te hanteren situaties. Dus als de 'autist' in ons niet te lang onder druk komt te staan en op tijd de nodige rust krijgt dan houdt die zich gedeisd en past die zich moeiteloos aan de omstandigheden van het moment aan. Er is dus zonder enige twijfel Hoop op een 'normaal' leven voor alle 'autisten' onder ons ;-) Liefs

Ik denk dat het wel kan. Maar ik denk dat het belangrijker is om jezelf te accepteren hoe je bent omdat het heel erg veel van je vergt als je autistisch bent. Maar het kan wel, dat ligt ook aan de intelligentie.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100