Kan een eenmalige drugstrip je hersenen onomkeerbaar veranderen?

Mijn karakter en mijn stemming zijn behoorlijk stabiel. Niet dat ik nooit heel kwaad ben, of verdrietig, of blij - da's normaal. Maar over het grote geheel zijn mijn stemming en mijn karakter gelijkmatig, ook over de jaren heen.

Nu vraag ik mij af: stel dat ik eens drugs probeer (nooit gedaan), en een trip maak - een goede, of een bad trip, dat zie ik dan wel.

Is het mogelijk, dat die trip mijn huidige geestelijke evenwicht omverwerpt? Dus dat er iets fundamenteel verandert, en ik in een ander evenwicht terechtkom, met een ander karakter en een andere basisstemming?

Denk aan een bezemsteel in een hoge, smalle kast. Staat die bezemsteel tegen de linkerwand van de kast, dan staat de bezem stabiel, en zal hij altijd zo blijven staan. Tot iemand die bezem een tik geeft, waardoor de bezem omklapt, en tegen de rechterwand van de kast komt te staan. Ook dan staat de bezem stabiel. De bezem zal dan altijd tegen die andere wand blijven staan, tot hij weer een zet krijgt.

Ik ben bang dat drugs mijn karakter een duw geven, waardoor mijn karakter verandert, en dat er daarna geen manier meer is om mijn karakter terug te duwen naar de huidige toestand.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ja, drugs kan zeker je karakter veranderen. Ik ken iemand die na het gebruiken van een XTC pil een maand lang in een psychose is geraakt. Tijdens deze maand is ze opgenomen in een kliniek. Toen zij uit de psychose kwam, was ze veel ernstiger, kon zich slechter concentreren etc. Ook ken ik iemand die een keer paddo's had genomen. Hij kwam in een bad trip terecht. Sindsdien is hij met dingen heel dwangmatig geworden. Het kan met drugs heel vaak goed gaan, maar t hoeft maar 1 keer de verkeerde kant op te gaan en het zou je leven en het zou (bepaalde dingen) in je karakter kunnen veranderen. Als je iets gebruikt zorg er dan voor dat er altijd iemand is die nuchter blijft en je in de gaten kan houden.

In het algemeen zullen mensen je afraden om ermee te experimenteren. Er zijn mensen van bad-trips psychotisch geworden. Het is onduidelijk of ze daarvoor al psychisch labiel waren. En het is de vraag, of je jezelf door-en-door kent om te kunnen oordelen of je echt stabiel blijft. Ikzelf heb er in een ver geleden mee geëxperimenteerd. Gewoon om te weten hoe het is. Ik reken mezelf ook tot de stabiele typen. Ondanks dat de ervaring zeer ingrijpend was, bleef ik voortdurend in een ver hoekje van mijn geest bewust van wat ik aan het doen was. Dan blijf je rustig, en blijft het spannend en leuk. Maar, ik kan me o-zo-goed voorstellen dat zoiets mis gaat. En dan moet je downers bij de hand hebben om er door heen te komen. Kortom, wat is wijsheid?

Ik ben bang, dat je gelijk heb. Tenminste ik heb het zo ervaren in mijn omgeving. Met geen mogelijkheid krijg ik die "bezem" in beweging van iemand in mijn naaste omgeving, die tegen de andere wand is gevallen.

Ik zou er niet aan beginnen. Ikzelf heb er nooit aangezeten en dat zal ik ook nooit doen. Heb vroeger wel een paar keer geblowd waarbij 1 keer niet helemaal lekker was gevallen. En dat was al angstaanjagend! laat staan bij harddrugs!

ik denk dat dat wat jij stelt toch meer een effect is dat zich zal voordoen op langere termijn. al was er bij mij op de middelbare school wel eentje waarvan ze zeiden dat ze in een paddo trip was blijven hangen. bij haar kon je duidelijk de verandering zien kwa functioneren en dergelijke.

ik denk dat dat wat jij stelt toch meer een effect is dat zich zal voordoen op langere termijn gebruik. al was er bij mij op de middelbare school wel eentje waarvan ze zeiden dat ze in een paddo trip was blijven hangen. bij haar kon je duidelijk de verandering zien kwa functioneren en dergelijke. Toegevoegd na 11 uur: dat gebeurde niet meteen na de eerste keer maar na stelselmatig gebruik.

Bangmakerij. Een keertje paddo's o.i.d. kan echt geen kwaad en ik ben geen 'tripkikker' ofzo. Ook ik was redelijk bang voor een blijvend 'litteken' toen ik paddo's probeerde, maar ik heb het inmiddels 2 keer gedaan en heb er niets aan overgehouden. Ik ben erachter gekomen dat drugs in de 'normale' hoeveelheden echt niet zo sterk zijn dat ze in hun geheel een complex systeem van het menselijk brein omver kunnen werpen hoor! Overigens laat ik het bij deze 2 keer, maar ik had het niet willen missen. Het is gewoon iets wat je gedaan moet hebben voordat je doodgaat.

Tsja ik zou dat niet doen nee. Zoals je ook niet zo snel zal zeggen dat je ´ééééén keertje maar, echt één keertje, van de euromast wil springen." In het begin gaat dat namelijk heel goed. zeker 99% van de route die je aflegt levert geen enkel probleem op. Tot die laatste centimeter.... dan wordt het moeilijk....

In je laatste zin schrijf je dat je bang bent ... Dat lijkt me geen goede insteek om drugs te gebruiken. Drugs versterken je emoties en gevoelens op het moment van inname. 100 % zeker dat je bij angst een 'bad' trip krijgt ! Wacht tot je jezelf lekker voelt , ga niet aan de chemische troep en doe het met iemand die je vertrouwd ! Groetjes Zeppuhh ...

Ik zelf heb enig ervaring met verschillende drugs. Ik heb het op recreatieve wijze gebruikt en over het algemeen had ik gewoon vaak veel lol en ontspanning. Op een warme zomerdag had ik het onverstandige idee om maar eens een keer een 'lekkere' spacecake te maken met vrienden. Ik had er fijn van gegeten maar voelde eigenlijk het eerste uur weinig dus ik blowde er nog wat bij. Helaas werd ik al snel beroerd en kwam ik terecht in een gevoel van doodgaan. Maar dan ook echt doodgaan. Mijn haden waren ijskoud en helemaal verstijfd, ik had geen controle meer over mijn lichaam, het leek of al het leven er uit vloeide en ik nam al afscheid van mijn vriendin. Op het moment dat ik dacht dat ik er aan ging heb ik flink wat uitgekotst. De spoedhulp heeft daarna nog mijn gesteldheid gecontroleerd en die was over het algemeen wel goed. (alleen een lagere lichaamstemperatuur) Ik heb hierna eigenlijk weinig drugs gehad maar waar het om gaat is dat ik na deze ervaring heel bewust ben geworden van mijn sterfelijkheid. Normaliter zorgen je hersenen er voor dat je aan leuke dingen gaat denken als je aan doodgaan denkt. (self-protection) Helaas duurde dit voor mij nu veel langer en ben ik er een stuk angstiger van geworden. Gelukkig krijg ik nu 2 jaar later weer wat meer controle over mijn gedachten over doodgaan maar (hallucinerende) drugs hoeft van mij niet meer. Elke nare ervaring kan invloed hebben op je karakter en als je drugs gebruikt neem je het risico dat je brein je dingen laat zien of voelen die jou kunnen veranderen. Natuurlijk zijn er veel factoren in het spel en zal dit wel niet voor iedereen zo gelden maar het kan dus wel.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100