Hoe voelen wij ongeschreven regels aan?

Onschreven regels: op een bepaalde afstand van iemand blijven in een gesprek (uit de persoonlijke ruimte blijven), je formeel gedragen in een bepaalde omgeving, geen ongepaste- of te persoonlijke vragen stellen, noem ze maar op.

Het gevoel, zodra je een van deze regels hebt overtreden, je een fout hebt begaan. Je het schaamrood op voelt komen en denkt; "Shit! Dit had ik niet moeten zeggen of doen."

Hoe weten we dat? -Wat- in je lichaam maakt dat je ongeschreven regels feiloos aanvoelt?

Weet jij het antwoord?

/2500

Dat is cultuur wat je nu benoemt. Het zijn zaken die je vanaf je geboorte & tijdens de opvoeding van je omgeving mee krijgt. Dit wordt diep ingebed in je hersenen en 99% van de tijd is dit alles onbewust, en dus lastig aan te leren. Een van de dingen die ik op dagelijkse basis doe is het buitenlanders aanleren hoe om te gaan met de verschillen in deze omgangsnormen en waarden van onze cultuur in vergelijking met andere culturen; Laatst had ik iemand die dringend naar een afspraak moest, maar in zijn cultuur (Indonesie) is de persoon belangrijker dan de afspraak. Dus tot ik aangaf dat als hij weg moest hij dat makkelijk kon zeggen in een gesprek met een collega, zat hij erg te draaien op zijn stoel; Hij kon het niet maken voor zijn gevoel om aan te geven dat hij een andeere afspraak had.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100