waarom moeten mensen automatisch lachen als iemand zijn hoofd stoot?

Het valt me op dat veel mensen in eerste instantie in de lach schieten als iemand zich overduidelijk pijn doet. Daarna komt pas de menselijke kant om de hoek in de vorm van een reactie van schrik of bieden ze hun hulp aan.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Het ziet er een beetje uit als een slapstick-film van vroeger. Maar dat is misschien de vraag omdraaien. Bij deze films wisten ze al dat het komisch is en daardoor hebben ze het in scene gezet. Waarom het lachwekkend is, is niet helemaal te beredeneren. Mijn inziens is iedereen bij de ander met name gericht op diens gezicht, uiterlijk, expressie, dus als daar iets onverwachts mee gebeurt is dat in eerste instantie lachwekkend. En humor zit hem vaak in het verrassings-effect.

Leedvermaak is een verschijnsel waarbij men het leed van een ander als humoristisch ervaart. Het kan hierbij gaan om fysiek leed, waarbij iemand zich naar het gevoel van de ander op min of meer komische wijze bezeert, of om een vorm van mentaal vermaak, waarbij men zich verkneukelt over het verlies van een andere persoon of partij. Het algemeen voorkomen van dit verschijnsel is van alle tijden en blijkt onder meer uit de uitdrukking het mooiste vermaak is leedvermaak. Toegevoegd na 23 minuten: Ja, het is ook een soort reflex. Het is een bevrijdende lach om dat de stress jou niet overkomt. Als je je dat allemaal zou aantrekken zou dat niet goed voor je zijn. Alle home-video programma's op TV bestaan uit één lange aaneenschakeling van vallende mensen. We kunnen er niet genoeg van krijgen. Merkwaardig toch?

Bronnen:
(rechtstreeks gesleurd en gepleurd uit...

Dit is niet altijd zo, maar de keren dat ik het heb meegemaakt (zelf of gezien) komt dat omdat de situatie lachwekkend is. Iemand maakt een rare beweging of doet iets anders lomps waardoor hij zich stoot of valt of wat dan ook. Dit ziet er grappig uit, waardoor het op de lachspieren werkt. We hebben echter al snel door dat de persoon in kwestie zich pijn kan hebben gedaan en dan komt de bezorgdheid om de hoek kijken. Indien iemand zich echt enorm bezeert, van een trap valt of iets anders ernstigs, doet dit zich niet voor en zijn we mede geschokt en dus ook gelijk bewust van de gevolgen voor die persoon.

Ik voel altijd heel erg mee met mensen, dieren en zelfs tekenfilmfiguren (vooral happy tree friends) wanneer ze pijn lijden. Dat komt omdat ik me (te) sterk inleef. Als iemand een komische beweging maakt en zelf ook moet lachen kan ik er ook om lachen, natuurlijk. Lachen is iets heel aparts, net als humor. Vaak lachen we om misverstanden, zoals wanneer iemand je een mop vertelt, aan het schrikken maakt of kietelt. In eerste instantie reageer je (alsof) het gaat om gevaar, want wat word verteld klopt niet/je word 'aangevallen': omdat er niets aan de hand is lach je die energie meteen letterlijk weg. Verder heb je natuurlijk ook gewoon puur leedvermaak... Volgens het televisieprogramma Onder de Tram, inmiddels Tussen de Oren, komt leedvermaak vooral bij mannen voor, omdat die zich minder inleven dan vrouwen.t

Het is vaak al enorm grappig als je je inbeeldt dat iemand tijdens een handeling zijn hoofdstoot (of valt, keihard struikelt, tegen iemand opbotst, etc.) omdat zoiets er komisch stuntelig uitziet. Laat staan dat het echt gebeurt!

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100