Als een game verslaafde van zijn verslaving af wil, kan je dan van hem verwachten dat hij helemaal niet meer gaat gamen?

Ik doe de opleiding tot maatschappelijk werker en wij hadden een mooie discussie vandaag in de klas.

Bij andere verslavingen mag de verslaafde als hij van zijn verslaving af is, helemaal niet meer aan het middel komen waar hij/zij verslaafd aan is. Eenmaal verslaafd is altijd verslaafd zeggen zijn.

Waar een alcohollist al vaak wordt geconfronteerd met zijn verslaving, is dit met een game verslaafde alleen nog meer. Bijna iedereen speelt wel is een spelletje op zijn tijd.

Mijn vraag is dan ook, in hoeverre achten jullie het haalbaar dat zo iemand helemaal niet meer gaat gamen? En zo nee, zou zoiets volgens jullie dan "onder controle" gehouden kunnen worden?

Alvast bedankt voor het mee denken!

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Hangt van de onderliggende oorzaak van een verslaving af. Als de verslaving een lichamelijke component heeft zal het meestal het beste zijn helemaal te stoppen. Een ex-junk die 1 shot heroïne neemt na jaren clean te zijn kan razendsnel weer af takelen. Maar als het gaat om de mentale verslaving kan het denk ik wel dat de (ex-) verslaafde het af en toe weer doet. Zolang de onderliggende reden van de verslaving maar is aangepakt. Bij een game verslaving kan ik me het volgende voorstellen: een gameverslaafde heeft of krijgt vast problemen met school/werk en verwaarloost zijn real-life vrienden. Dus tegelijk met stoppen zou er daar begeleiding in moeten komen. Is dat in orde gemaakt, dan is het 'gat' niet zo groot maar zijn er buiten de gamewereld dingen om voor te leven. En is het normale leven van de ex-verslaafde weer een beetje op orde, kan hij heus wel eens een game spelen. maakt erg veel uit welke game btw. Een spelletje tetris zal heus niet veel uitmaken als je verslaafd bent (geweest) een World of Warcraft. Mijn ervaring op dit gebied: Ik heb jarenlang bijna elke nacht geblowd. Van het ene op het andere moment besloot ik dat het genoeg was en heb geen joint of sigaret meer gerookt, behalve op situaties als oud-en-nieuw, middagje in het park met vrienden etc. Zonder enig probleem. Doordat blowen opzich gewoon aangenaam is en ik toch alleen woon ging ik het steeds vaker doen. Daardoor liet ik steeds meer dingen een beetje versloffen. Die kleine problemen boeide me niet als ik stoned was. Maar als je stoned bent onderneem je niks waardoor er weer andere kleine dingen mis gaan. Bij mij was de oorzaak dat ik kleine problemen in mijn leven voor me uit schoof. Blijven blowen zorgde voor een aangename, zorgeloze roes waarin weinig me meer echt wat kon schelen. De afwas bleef een week staan etc. Toen ik stopte ben ik allemaal dingen op gaan pakken en maakte ik alles in orde. Ik kan gerust voor de gezelligheid en het aangename gevoel een joint roken. En wat de tabak betreft, ik vermoed dat ik tot de lucky few behoor die niet zo gevoelig zijn voor nicotine. Want ik heb heel veel pakjes shag in mijn joints gestopt.

het ligt er ook aan WAT voor verslaving, een alcohol verslaving kan je vanaf blijven, dat zijn maar een paar vormen van vloeistof. een gameverslaafde kan stoppen met hardcore-gamen,, maar met kleine spelletjes kun je niet stoppen, dat doet iedereen wel eens met zijn mobiel. of als hij/zij niets te doen heeft. het kan inderdaad onder controle gehouden zolang er mensen zijn die je opweg helpen.

Volgens mij moet dat wel kunnen. Als je seksverslaafd bent en je zoekt hulp om eraf te komen, betekent dat ook niet dat je nooit meer seks mag hebben. Dit soort verslavingen zijn volgens mij niet chronisch, in tegenstelling tot alcohol, roken of drugsverslavingen. Als je daar weer 1 van neemt, ben je weer verkocht. Of als je een eetverslaving hebt.. Je moet toch eten.. Volgens mij leer je ermee om te gaan, met behulp van de hulpverlening.

Deze vorm van verslaving is erg moeilijk. Je trekt zelf al de conclusie dat moeilijkheid vooral zit in de toegankelijkheid van het middel (gamen) zoals ook bij alcohol het geval is. Een gameverslaafde zal al onrust kunnen ervaren bij het zien van een PC, en deze zijn inmiddels niet weg te denken uit ons persoonlijk leven en de maatschappij. Het is in die zin nog erger dan alcohol, alcohol kan je uit je huis halen, alcohol kom je, in de regel, niet tegen op je werk en school. Een PC heb je vaak echt nodig. Het is eventueel mogelijk om je game-account te blokkeren, ook kan eventuele software verwijderd worden. Maar je kan de mogelijkheid tot gamen niet volledig weghalen. Maar zelfs als dat wel zou kunnen: een echte verslaafde ziet altijd wel ergens een gaatje, een maas, een mogelijkheid om aan zijn middel te komen. Als je een verslaving echt wil aanpakken is vaak gespecialiseerde hulp nodig. Die hulp kan gevonden worden via o.a. een huisarts. De achterliggende problematiek moet worden aangepakt, verslaving is vaak vluchtgedrag. Als je de oorzaak weghaalt is er geen reden meer tot vluchten. Ook moet er iets anders in de plaats van de verslaving komen, kijken naar de dagbesteding is dan heel belangrijk. Als iemand een gezonde dagbesteding heeft is er minder kans (en tijd) op terugvallen. Ook de sociale omgeving van de verslaafde moet geïnformeerd worden, op die manier kunnen betrokkenen een oogje in het zeil houden en de verslaafde waar nodig steunen.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100