Waar komt inspiratie van daan?

We weten allemaal wat het is, maar waar het ontstaat of vandaan komt is een stuk moeilijker te begrijpen.
Soms is het er totaal niet en soms komt het bijna in golven.
Gek genoeg heeft de een het veel sterker dan de ander.
Putten we voor inspiratie soms uit ons onderbewustzijn?
Maar we zijn ons niet bewust van ons onderbewustzijn, kunnen we er dan toch bij komen en zo ja, hoe dan?
Mogelijk heeft ook onze mentale conditie, invloed op het krijgen van inspiratie.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Inspiratie: iets wat wat mij betreft bijna buiten mijzelf omgaat. Het is niet iets wat ik kan regelen of even beginnen. Het komt vaak volkomen onverwachts uit het niets. Omstandigheden en personen kunnen de inspiratie wel aanmoedigen. Maar vaak als ik een fotoshoot heb waarbij de opdrachtgever toch wel enige originaliteit vraagt, ben ik bij voorbaat verkrampt en heb geen idee. Maar zodra ik het loslaat en de situatie en of de mensen gewoon ervaar, gebeurd het bijna vanzelf. En elke keer opnieuw als ik het resultaat terugzie, denk ik weer: dat is goed gegaan: als ik de volgende keer maar weer die inspiratie heb. Ik heb er dus geen grip op en ben er elke keer onzeker over. Toch lukt het me wel elke keer....Inmiddels heb ik wel vertrouwen natuurlijk dat het me gaat lukken, maar liever de inspiratie dan het eventuel terugvallen op routine. Maar het laat zich niet regelen, het is een klik in mijn hoofd, een inzicht, een drive, die me een plotselinge creatieve impuls geeft....met die flow meegaan is erg belangrijk....inspirerende vraag Ed, groet Pieker

Inspiratie is een samenspel van concentratie, omgeving, afleiding, rust, noodzaak en veel rode wijn. Bij mij werkte dit altijd...

waar het precies vandaan komt zal ik niet kunnen zeggen,wat ik wel weet,uit ondervinding,is dat als ik me met het creatieve proces bezighoud,er stug in doorga,vertrouwend op mijn techniek ,dat dan de inspiratie vaak,mijn werkzaamheden bezielt.het wordt dan een spel. ik denk dat beheersing van techniek,het makkelijker maakt om inspiratie telaten opduiken,en zodoende iets te creëren. dat zou betekenen dat de inspiratie er niet is(in het onbewuste,)maar gecreeerd wordt door te doen. zo ongeveer,poeh.

Voor mij is het een soort van afstemmen op mijn innerlijk. Net zoiets als mediteren. Rust, leegte, prettig voelen, kalmte, gedachten min of meer uitschakelen. In eerste instantie kan het dus een soort van bewust sturen zijn. Het kan ook automatisch gebeuren. Maar zodra er een vorm van dwang bijkomt, als iets MOET, dan is het weg. Als de zeg maar meditatieve sfeer er is, dan laat ik het los. Go with the flow. Misschien ben je je dan JUIST bewust van je onderbewuste. Waarom trouwens die 2 "bewustzijnen" scheiden? Ik zie het meer als een eenheid: bewust onderbewust zijn of andersom.

inspiratie wordt gevoed door passie. En passie wordt gestuurd door de levensles en -taak. Dus inderdaad een onbewuste aansturing vanuit de ziel. Diegene met de minste inspiratie hebben vaak het minste plezier in hun leven, welke dan vaak ook het verst van hun levenstaak af zit. Vaak zitten die nog vast in hun les van het leven. Of in een negatieve katalizator. Mensen vol inspiratie, staan vol in hun leven en passie. Ze lijken een vast doel te hebben en zitten stevig op hun pad, hun juiste pad.

Inspiratie is goddelijk,verstandelijk niet te bevatten. Inspiratie bevind zich in de gevoelszone. Inspiratie komt best naar boven in een toestand van ontspanning en rust zoekende naar........

Wat mij betreft is inspiratie het "logisch redeneren van je onderbewuste". Bewust doe je het zelf als je bijv een oplossing voor een probleem zoekt, dan combineer je allerlei kennis om tot een evt voor jou nieuwe oplossing te komen. Je onbewuste kan ook aan de slag met kennis er ervaring waarvan je niet eens meer weet dat je hebt en creeert daarmee dan iets waarvan je (soms) niet eens wist dat je het nodig had! dus: inspiratie

een ingeving is voor mij persoonlijk wat anders dan inspiratie...... 'een-gloeilampje-boven-mijn-hoofd-moment' bij mij hangt het af de mate van creativiteit, interesse, en oplossingsgerichtheid. bepalend is waar ik op dat moment mee bezig ben en of ik het wel interessant vind (in dat geval 'ga ik los') :) soms borrel er leuke ideeën, plannen, en oplossingen naar boven, en soms hele 'vreemde'. (niet voor mij) inspiratie kan me aan het denken zetten. Hoe zitten dingen in elkaar? is het logica en waarom? hele filosofieën bedenk ik, en kijk vervolgens of er wat op het net over is te vinden, om te kijken of ik het van meerdere kanten kan bekijken (soort 3d beeld proberen te vormen) mijn inspiratie kan zich ook openbaren in het 'doen' als mijn omgeving rustig is, er een lekker rustig muziekje opstaat, en ik de wereld even kan vergeten is er een grote kans op een dikke hyperfocus, een stortvloed van inspiratie die niet bij te benen is, super veel motivatie en natuurlijk lekker impulsief naar handelen zo nu en dan. (de kip zonder kop, het kan niet gek genoeg) kwestie van doen en naderhand pas achterom kijken. (heerlijk die ADHD bekabelde hersenen....mega verassende effecten af en toe!!!) dwang (iets moeten) of onzekerheid, (dit is raar en niet standaard) is killing voor inspiratie!! inspiratie is het leukst en geeft de meest verassende effecten als je je erdoor mee laat voeren. persoonlijk denk ik niet dat het iets uit het onderbewust zijn is, daarom plaats ik de ingevingen (niet een idee dus!) onder een heel andere noemer ......en dát... is een hele ander vraag :))

Inspiratie is een verbinding van herinneringen, dromen en emoties. Elk zintuiglijke waarneming kan deze keten van katalysatoren inwerking zetten. Dan ben je geïnspireerd.

Waar inspiratie vandaan komt zal volgens mij altijd giswerk blijven. Maar of je nu droomt, dagdroomt, mediteert of drugs gebruikt; inspiratie komt wanneer je er ruimte voor maakt in je geest. Wanneer je in je hoofd bezig bent met allerlei dingen die je nog doen moet, kom je niet tot inspiratie. Dit krijg je pas wanneer je de tijd neemt om stil te staan, te zitten of te liggen. Vaak krijg ik de beste inspiratie uit een droom. Als ik momenten heb van teveel inspiratie om het allemaal uit te werken, blijft het toch ergens hangen als ik geen tijd heb om het vast te leggen. Via een omweg willen die ideeën toch mijn bewustzijn bereiken en dat gebeurt dan vaak in een droom. Ik herinner me dan flarden en dit inspireert me dan weer om het uit te werken. Meestal gebeurt het vroeg in de morgen, ik wordt dan wakker en schrijf het in delen op, want als ik weer in slaap val, weet ik het niet meer. Gek genoeg heb ik dan aan steekwoorden weer genoeg en komt alles terug. Om te schilderen zoek ik ook bewust de stilte op. Op die manier alleen kan ik een idee geboren laten worden. Als ik foto's maak, wacht ik ook tot het moment dat hetgene dat ik wil fotograferen, toestemming geeft om op het knopje te drukken. Door een bepaald moment ben je dan geïnspireerd. Of het nu dieren, vogels, luchten, bomen of planten/bloemen zijn, ze geven allemaal aan wanneer de beste shots te maken zijn. Inspiratie is dan een beeld dat vanzelf vanuit de diepte uit je ziel naar boven komt in je bewustzijn, want je moet dicht naar binnen gaan en dan komen de mooiste ideeën naar de oppervlakte. Het is het verruimen van je bewustzijn, voor mij althans. Maar je moet je bewust zijn en niet afgeleid worden door andere bezigheden of sores die je geest in beslag nemen.

Ik beschouw inspiratie als een van buiten komend antwoord op de vraag van een innerlijke gedachte/beleven. Het woord inspiratie zegt dat ook al IN SPIRATIE. Dat geeft aan dat iets bineen komt en van spirituele aard is. Daarbij valt te denken aan het opvangen van mentale info van anderen, van God maar soms ook van kwalijke oorsprong. Dit laatste valt goeddeels te voorkomen door on geestelijk op de goede dingen te richten en (dat doe ik tenminste) aan God te vragen kwade inspiraties bij mij vandaan te houden. Je zou kunnen denken dat inspiratie ontstaat uit (louter) onderbewuste interne processen, maar ik waag dat te betwijfelen. We kunnen immers inspiratie ontvangen die zo goed en geniaal is dat die ons denken, kennen en kunnen zwaar overstijgt. Ik beschouw dat als inspiratie. Willen we uit onszelf geniaal en origineel zijn dan kost dat TRANSpiratie (zweet/inspanning) en levert nog geen fractie op wat een goede inspiratie oplevert. Daar mag ieder echter anders over denken. Zelf ben ik erg dankbaar voor de inspiraties die ik heb mogen ontvangen, ze hebben hun zuiverheid en nut onomstotelijk bewezen en bevatten informatie waarvan ik zeker wist dat ik die zelf niet had(kunnen weten). Je kunt je er in zekere zin in trainen, door je niet stuk te bijten op lastige vraagstukken of situaties waar bijzondere wijsheid voor nodig is. Ik vraag God dan om raad. Niet zelden wordt ik midden in de nacht wakker, ben kraakhelder en weet dan plotseling antwoord op een reeks lastige vragen en situaties, waar ik met mijn verstand niet uit kon komen. Steeds weer verbaas ik mij over de diepte en trefzekerheid van de op deze wijze verkregen antwoorden en inzichten. Zonder iemand iets op te willen dringen zou ik aan willen moedigen dit eens te laten gebeuren. Maar ik vermoed dat veel GVers dit gebeuren al kennen.

Inspiratie is puur een middel om ons aan te zetten tot beweging en schepping, om ons levenslot te vervullen. Door het ontdekken en herontdekken, helpen wij onszelf en vervullen we de taak die we hier op aarde hebben. Een opgeruimd gemoed en een positieve levenskijk zal zeker de inspiratie aanwakkeren, en ons tot grootse dingen in staat stellen. Ik durf te zeggen, inspiratie is goddelijk. In feite zijn wij allemaal scheppende wezens, naar het beeld gemaakt van onze Vader.

Dat is simpel. Gevoelens komt nooit alleen meestal met 2. Denk voor je aan inspiratie denk eerst aan het DOEL wat je wilt bereiken. GELOOF in het doel dat het haalbaar is. Probeer andere ook te inspireren om mee te werken aan het doel zodat je mekaar kan helpen ook geïnspireerd te blijven. Dit zijn overblijfsels uit de tijd waarin we het nodig hadden om te overleven. Inspiratie komt in mijn ogen dus wanner je je psychologische motor ertoe aandrijft. Je hebt verschillende zaken nodig om het te krijgen en al hebt je het geldt voor die psychologische motor dat je doel ook nobel/menselijk etc is. Pas dan zou je de echte kracht leren kennen. Inspiratie kan dus 1 van de vele drijfveren zijn van ons gedrag maar er komt altijd meer bij kijken dan alleen inspiratie.

Als er ooit ergens Generatio spontanea ontstaat is het wel in geval van inspiratie. Zo is er alleen maar een groot niets en ineens, floep is de inspiratie er. Het zal heus wel ergens op de loer hebben gelegen, maar waardoor het plotsklaps te voorschijn komt, zal altijd wel een raadsel blijven.

Uit je hersens, zoals bijna alles. En dat kan zowel je onderbewustzijn zijn als delen waar je je terdege bewust van bent. Soms is het een kwestie van de gedachten de vrije loop laten, maar soms kan het ook een beeld, een geluid, een geur zijn die nieuwe paden kan openen en je wegen laat inslaan die je alweer vergeten was of waarvan je niet wist dat je ze had. Het kan je per ongeluk en onverwacht overkomen, maar je kunt het zeker ook triggeren door bewust 'inspiratie te zoeken' in beelden of verhalen bijvoorbeeld. Het is voor een groot deel onderdeel van elk creatief proces, maar ook voor het zoeken naar oplossingen voor alledaagse problemen. Oefening baart kunst, dus hoe vaker je probeert buiten hokjes te denken, hoe creatiever je kunt leren denken en hoe makkelijker het wordt je te laten inspireren. Al schijnt ook het aantal ganglia in de hersenen - net als bij intelligentie - wel een rol te spelen ; de een heeft er nu eenmaal meer van dan de ander. Uiteindelijk is inspiratie niets anders dan een 'bijproduct' van het denkproces, en bepaalt je mogelijkheid tot associatie hoe ver je kunt gaan.

in mijn persoonlijke beleving komt inspiratie voort uit onbalans. dit kan zowel positief als negatief zijn. als ik niet in balans ben, daar bedoel ik mee dat een van mijn emoties een duidelijk overwicht heeft op de rest, dan wordt ik onrustig. die onrust moet eruit, daar moet ik iets mee doen... dat is voor mij inspiratie, als ik in balans ben dan draai ik voornamelijk op de automatische piloot. nogmaals, met onrust bedoel ik niet perse iets negatiefs... meer het gevoel dat er iets in me zit wat eruit moet, en dit kan zich op heel veel manieren manifesteren, van poezie via bloemschikken en beeldhouwen tot een in elkaar gelast werk van enige meters hoog... inspiratie komt voor mij dus voort uit emotie...

(mooie vraag, hoe is de vraag tot je gekomen?) inspiratie komt voort uit diverse bronnen, het wordt je 'in ge-geven' is naar mijn waarneming de meest sterke. (mogelijk zelfs vanuit 'gene' zijde) maar ook uit: -verlangen -'het niets' -sympathie en mededogen dat het bij de een sterker is dan bij de ander heeft te maken met het bewust-zijn ervan. we hebben weinig invloed op het krijgen van inspiratie het wordt ons ge-geven wel doet het ertoe dat we ons met het betreffende onderwerp bezighouden, dan komt die inspiratie voor dat thema op ons pad. eigenlijk wel contradictieus. maar ook: mogelijk hoeven we maar weinig tot niets te doen, er alleen maar te zijn, in ons volledig bewust-zijn. en dat te doen wat van belang is in ons dagelijks al dan niet handelen. de erbij behorende inspiratie volgt dan vanzelf.

Een inspiratie is zowel 1. een inademing als 2. een plotseling inzicht in de kern van een zaak krijgen. De 2e betekenis is ontleend aan de 1e en vanuit het oude geloof dat zulke inzichten werden overgebracht door de adem van geesten. De Geest wordt hier op GV voor verschillende betekenissen en uitleg gebruikt, bijvoorbeeld als -iets ongrijpbaar- s en -ons verstand-. Voor elk wat wils.

Van een wandeling aan zee. Echt, geen grapje. Toegevoegd na 43 minuten: Dan komt het gewoon vanzelf. Wel onhandig als je inspiratie nodig hebt en je zit in de Achterhoek mestdampen in te snuiven. Dan snel weer naar huis en naar die vertrouwde kust. Het zal wel met de leegte te maken hebben. En het geluid van de zee, de willekeur van de ruis, die alle gedachten die in het hoofd zitten en de inspiratie blokkeren op een of andere manier 'oplost'. Eventueel combinatie met de zuiverende lucht vol ionen. Het zuiveren van de geest staat centraal voor het losmaken van inspiratieve gedachten. Waar de uiteindelijke bron is van de inspiratie is me nog niet duidelijk. En de verklaring is van minder belang dan de inspiratie zelf, die om opgehelderd te worden in een zekere toekomst ook weer inspiratie nodig heeft. Interessant gegeven, dat inspiratie nodig is om te komen tot een verklaring voor inspiratie zelf. Dit klinkt bijna paradoxaal, en misschien is dat het zelfs ook... Toegevoegd na 1 dag: Inspiratie is overal om je heen, kijk maar naar de gevarieerde planten en dierenwereld (zolang als die er is en nog niet naar de kloten is geholpen). Vooral in exotische oorden waar de natuur op zijn best en het meest gevarieerd is, vind je de meest waanzinnige creaties. De creatieve kracht die dáár achter zit moet wel heel veel inspiratie hebben! En dat is natuurlijk geen verzameling gedachten die er na herschikking opeens is uitgekomen, dat is veeeeel meer dan wij kunnen bevatten met onze denkvermogens. Uit diezelfde bron lopen we met een klein glimpje rond. Je zou inspiratie kunnen zien als een 'behoefte aan verwondering'. Een klein voorbeeld en niet eens zo ver van huis, zelfs ín ons eigen lichaam: het hemoglobine molecuul, verantwoordelijk voor het transport van zuurstof en kooldioxide in je bloed. Een van de meest complexe mini-creaties die er door de natuur zijn gevormd. Het molecuul heeft een nagenoeg oneindig aantal stereo-isomeren, varianten die chemisch gelijk zijn maar niet in ruimtelijk vorm, die op 1 na niet in staat zouden zijn de vitale functie te kunnen vervullen. Dit zijn voor mij aanwijzingen dat de onbekende universele kracht die dit soort creaties neergezet een onbevattelijk grote inspiratie moet hebben.

Bronnen:
http://nl.wikipedia.org/wiki/Hemoglobine

Naar mijn idee komt inspiratie uit je ziel .. want je ziet dingen .. doet dingen .. maakt iets mee .. daar ontstaat gevoel .. Voor mij is muziek inspiratie om te dichten .. 1 woord kan al genoeg zijn uit een nummer om een gedicht van een a4tje eruit te knallen .. een bepaalde melodie die soms de woorden uit mijn vingers laat vloeien ..

Mijn inspiratie komt vaak uit dingen die ik zie en daardoor een bepaald gevoel van herkenning oproepen. Soms zit je vast in een opdracht, verhaal, whatever en komen je gedachten maar niet op gang. En dan plots zie je het licht. Er is iets dat je hebt gehoord, gezien, geroken, aangeraakt en heb je onbewust een link gelegd tussen datgene wat je net hebt ervaren en datgene waar je mee vast zit en opeens valt alles op zijn plaats. Zo werkt het iig voor mij :) en wat het nou precies is geweest weet ik achteraf nooit maar vaak ben ik al blij dat de inspiratie er is gekomen.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100