Komt de angst voor brand voort uit een persoonlijke ervaring of is dat een maatschappelijke angst, zoals bv krokodillen?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

het is persoonlijk of je bang bent voor brand. het is ook persoonlijk of je bang bent voor krokodillen, want ik ben er bijv. niet bang voor, en neem anders steve irwin die is er ook totaal niet bang voor. ik zou zo oog in oog met ze willen zijn. je reageert dan meestal wel instinctief, en dan lijkt het alsof je bang bent, en dat is met brand ook zo. je krijgt veel adrenaline, en de èèn vind dat angstig, omdat je dan niet helder kan nadenken en alles automatisch doet. je werkt op dat moment puur op instinct, maar de ander vind adrenaline juist een kik die zijn er vaak verslaafd aan. Je angst is trouwens helemaal persoonlijk. Er zijn vaak dingen waar meerdere mensen bang voor zijn. de mensen nemen dan vaak aan at iedereen er bang voor is, en dat het standaard is. Ik vind dit overigens en erg goede vraag, omdat dieren wel standaard bang zijn van vuur. dieren zouden niet vrijwillig in de buurt van vuur willen komen. sommige dieren komen wel in de buurt van een brandende kaars, omdat dat er vrij onschldig uitziet. bij het zien van groot vuur ofterwijl brand dan maken ze rechts om keer. mensen zoeken daarin tegen vaak de brand op, omdat ze nieuwsgierig zijn of mooie foto's willen maken. het antwoord op je vraag is eigenlijk erg simpel, want het is namelijk persoonlijk waar je bang voor bent, en dan niet alleen in geval van brand of krokodillen, maar in alles.

Ik zie het verband met krokodillen niet. Ik ben helemaal niet bang voor krokodillen. Ik heb er nog nooit eentje ontmoet, behalve in de dierentuin. Die vond ik niet eng. Brand is iets heel anders. Wij weten allemaal hoe pijn het kan doen als je bijvoorbeeld je vinger verbrand aan een kaars ofzo. Wij weten allemaal wat een ellende brand kan veroorzaken, door bijvoorbeeld die grote brand in Het Hemeltje in Volendam. En die jonge mensen die voor het leven verminkt en gehandicapt zijn. Wij weten allemaal, door wat we gehoord en gezien hebben, hoe enorm vernietigend brand en vuur kan zijn. Dat hoeft geen persoonlijke ervaring te zijn, het gezien hebben bij anderen is meer dan genoeg.

Wat denk je van de vreselijke beelden op het nieuws? Die angsten worden er via die manier ook wel in gestompt!

kortom: kan dus beide.

ik herinner me m'n eerste contact met brand nog levendig. Het was grootmoeders gaskachel met een mooi glas voor... Ik vond de vlammen zo aantrekkelijk dat ik beide handjes en m'n neus tegen het raam wou leggen, zoals ik ook altijd deed als ik voor het uitstalraam van de snoepwinkel stond te tuuren. Nou, daarna... na een ganse week in pijn te leven, besloten nooit meer in de buurt van een vlam te komen. Dus in mijn geval, persoonlijke ervaring. :-)

Persoonlijk heb ik liever een brandje in mijn kamer dan een krokodil; ik weet niet hoe je die beesten moet blussen als ze verhit raken.

De geur van vuur zit diep in je genen en geeft je lichaam een primair alarm voor gevaar. Of krokodillen een vorm van maatschappelijke angst is...

Angst voor brand kan voorkomen omdat je het van dichtbij hebt meegemaakt, of zodanig ervaren hebt dat je panisch wordt alleen al bij het woord 'brand'. Angst vervalt snel in een fobie, maatschappelijke angsten, zoals jij ze noemt, staat los van 'brandangst'.

Beiden kan. Mijn moeder is bijvoorbeeld erg bang voor brand. Met kaarsen en zo kan ze echt panisch zijn. Zij zelf zegt dat ze het van haar moeder heeft overgenomen. En als kind kan je daar erg gevoelig voor zijn natuurlijk. Maar als je in de kranten hoort dat een hele woning is afgebrand en daarmee ook de woning van de buren, dan kan je die angst ook oppikken.

ik geloof meer dat het natuurlijk is dat men bang is voor vuur, evenals voor water. Vuur is iets waar de mens in begrensde mate controle over heeft, de angst komt hieruit voort denk ik. Echter kunnen ervaringen hier ook een rol in spelen, voornamelijk wanneer het vuur niet meer onder controle is: je wordt minder snel bang van een fornuis dan van het feit dat je familie levend is verbrand

Dit soort angst komt voor uit zorgen maken. Je zorgen maken is nutteloos. Als je bang bent voor brand doe er wat aan. Dan hou je der ook rekening mee. Als het helpt om je veilig te voelen als je met een brandblusser in je slaapkamer slaapt dan kan ik alleen maar zeggen dat het een slimme zet is. Ook nood trapjes kan levens redden. Punt is dan hou je ook rekening ermee en zorg je dat je er ook geen zorgen over hoeft te maken want dat levert alleen stress op. Sommige mensen zullen ook zeggen dat dit soort zaken overbodig zijn. Zij zullen anders spreken als het hun overkomt en ze hebben niks. Wees gewoon jezelf en gebruik je gezond verstand. Gezonde angst is niet verkeerd maar zorgen maken werkt ook niet. Het is dan ook dierlijk om te overkomen want wij mensen zouden juist moeten voorkomen dan te overkomen.

Iedere angst dient verbannen te worden omdat ze voortkomen b.v. door angsten die je tijdens je opvoeding zijn aangeleerd (donker, spin, muis), door onkunde (je weet niet wat je in bepaalde omstandigheden moet doen), psychische klachten, etc. Een brandweerman heeft ook geen angst voor een brand, anders zou hij zijn werk niet kunnen. Hij weet in de meeste gevallen wat hij wel en niet moet doen. Op NG zie je vaak mensen die met krokodillen en slangen spelen. Ze hebben geen drupje angst omdat ze precies weten wat wel en niet kan. En waarom angst voor vliegen als het de veiligste manier van transport is. De straat oversteken is waarschijnlijk gevaarlijk. Daar komen de angsten vandaan.

Angst is in beginsel een instinctief beveiligingsmechanisme. Daardoor is angst voor vuur logisch, je kunt je branden. Maar als de angst groter is dan nodig om voorzichtig met vuur op te gaan, dan is het dus uit verband. Dit kan komen door concrete ervaring, door je omgeving (als je moeder panisch voor iets, is de kans groot dat je het overneemt) Als je iets aan je angst wilt doen kan het handig zijn te onderzoeken waar het vandaan komt, maar het is niet eens echt nodig om dit precies te weten om er toch iets aan te doen

Door je opvoeding wordt je geleerd dat brand gevaarlijk is en dat je vuur moet vermijden en er niet mee mag spelen. Mijn moeder zorgde er wel voor dat je wist dat het zeer deed. Mijn broertje had als klein jochie een fascinatie voor vuur, zoals zoveel jongetjes hebben. Op gegeven moment betrapte ze hem terwijl hij een doosje lucifers te pakken had gekregen. Ze waarschuwde hem en legde ze weg. Hij luisterde niet, had het doosje weer te pakken en mijn moeder besloot hem te laten ondervinden hoe heet vuur is. Ze streek een lucifer aan en hield heel even zijn vinger erin. Tja, wie niet horen wil.... Hij liet het wel uit zijn hoofd om er nogmaals mee te spelen. De hele wereld kan nu roepen dat het kindermishandeling is, ik vond het een wijze les en al ben ik nog zo zachtmoedig, als mijn zoon zich net zo hebben gedragen als mijn broertje, had ik het ook zo gedaan als mijn moeder deed. Door je opvoeding leer je dus al om respect voor vuur te hebben. Het is dus maatschappelijk bepaald. De angst voor krokodillen is geen maatschappelijke angst. Dit is persoonsgebonden. Of je vindt ze mooi of je gruwelt ervan. Net als spinnen en muizen. Maar angst voor vuur wordt je bijgebracht en sommige mensen die het zelf meemaken beseffen dan pas goed hoe gerechtvaardigd hun angst is.

Een dood lijk is giftig (na een lange tijd van ontbinding), en dat zul je altijd blijven ruiken, en je merkt ook dat het niet goed is. Je hoeft iets niet mee in contact te zijn geweest om te weten dat het niet goed is, dat is net als met vuur. Je hoeft nooit met vuur in aanraking te zijn geweest om te weten dat het niet goed is.

Klinkt vast zweverig, maar ik denk soms dat het voortkomt uit een vorig leven, anders kan ik deze angst bij mezelf niet verklaren. Ook ben ik doodsbang voor harde knallen, geen idee waarom. Misschien als heel jong kind iets meegemaakt, wat ik vergeten ben of inderdaad uit een vorig leven. Angst voor krokodillen schijnt een oerangst te zijn, die ook al te zien is bij baby's als ze op teevee een beeld zien van een krokodil. Dit stamt uit de prehistorie, waarin mensen nog in het 'wild' leefden. Het zijn aangeboren angsten. Het uit het oog verliezen van een kind triggert ook oerangsten bij ouders bijvoorbeeld. Bij de ene persoon zijn oerangsten sterker ontwikkeld dan bij anderen. Mensen met sterke oerangsten ontwikkelen ook sneller fobieën.

Een ervaring met brand kan heel goed oorzaak zijn van blijvende angst voor open vuur. Ik spreek uit eigen ervaring, heb het in mijn ouderlijk huis als kind meegemaakt. Naar mate iets heftiger was zal de angst langer duren. De tijd doet wel slijten maar helemaal overgaan niet.

Brand is vuur dat zich op een niet bedoelde plaats bevind. Angst voor brand is aangeleerd en terecht. Wanneer je ervaring hebt met brand dan zal die angst meer aanwezig zijn dan wanneer het aangeleerd is zonder ervaring. Angst voor vuur op een juiste plaats kan op een fobie wijzen. Wanneer er last ondervonden wordt van die fobie dan kan dat behandeld worden.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100