Ik heb moeite moet mijn 'werk-problemen' van me af te zetten.. Hoe zet ik dit uit mijn hoofd om te 'genieten' van mijn weekend?

Er zijn nl heel wat spanningen tussen mij en een collega van me.. Het komt er op neer dat onze meningen regelmatig lijnrecht tegenover elkaar staan, haar manier om hiermee om te gaan is mij negeren... Ook hebben we botsende karakters..

na een gesprek is de conclusie dat hier NIETS aan verandert... haar mening is dat we verschillend zijn en dat dit nooit zal veranderen

Ik had gehoopt dat het gesprek opluchtend zou zijn, een manier om een gulde middenweg te zoeken.. helaas bekijkt zij het anders..

Hoe zet ik dit van me af? woorden en gesprekken spoken door mijn hoofd en ik kan die gedachten niet afzetten..

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Wendy.. niet meteen boos op me worden.. Maar zou het kunnen dat je blijft malen omdat je je gelijk wil halen? Je hebt meerdere stadia in een conflict escalatie: zolang je er samen uit wil komen heb je een " win- win" situatie. Als dat niet lukt verandert vaak het beeld over de ander en de situatie en we willen winnen ten kosten van de ander: deze insteek noemen we ‘win – loose’. Als jullie beiden inmiddels in deze situatie belandt zijn dan kan de situatie zelfs escaleren tot " loose-loose". Dan heb je alleen nog maar discussies OM de discussie. Willen scoren, uithalen ten koste van de ander en niet meer om samen tot een oplossing te komen die voor beiden werkt. Die discussies draaien dan vaak niet meer om 1 bepaald onderwerp maar breidt zich uit tot discussie over vrijwel ALLES wat er maar op jullie pad komt... Het lijkt nu misschien alsof je collega je dwingt tot het aannemen van een bepaalde houding jegens haar... maar jij kan natuurlijk altijd voor een andere reactie kiezen. Hoe belangrijk is het voor je dat je goed op kan schieten met je collega? Belemmert het verschil van mening je in het goed uitvoeren van je werk? Bereik je zo de gestelde doelen of taken niet binnen de gestelde tijd? (Ik weet uiteraard niet wat voor werk je doet maar je wordt per slot van rekening ergens voor betaald) Als dit laatste het geval is dan zou je misschien samen om tafel kunnen gaan met je werkgever en hem/ haar laten bepalen HOE iets gedaan moet worden. Dan hoef je daar in ieder geval niet meer over te bekvechten. Hoe afhankelijk ben je van haar en haar mening? Is ze hoger in rang? Heeft ze misschien meer dienstjaren en jij net een jaarcontract? Of baal je vooral omdat jij het gewoon graag goed met een collega wil kunnen vinden? Hoe belangrijk is de discussie eigenlijk voor je.. in de kern.. wat wil je ermee winnen.. wat ben je bang te verliezen? Nogmaals.. ik val je niet aan.. wil het ook niet kleiner of grote maken dan het is. Ik hoop je te prikkelen tot nadenken over de ware kern van de discussies.. Wat dat negeren betreft... Haar houding (het negeren) kan een teken van onmacht van haar kant zijn. OF het is haar wapen om jouw te raken in je zelfvertrouwen. Een wapen is pas echt een wapen als je er de ander daadwerkelijk mee treft... Meid, ik wens je heel veel ( zelf) vertrouwen, succes en wijsheid!

hoe herkenbaar! je moet dit niet helemaal van je afzetten, want je moet het nog verwerken en een beetje herkauwen, maar het mag je leven niet gaan overheersen. wat bij mij in ieder geval voor een deel helpt, is iedere avond een piekeruurtje te houden terwijl ik in bad lig. dan laat ik alles nog eens de revue passeren, en laat mijn gedachten gaan. de rest van de dag probeer ik mijn gedachten bewust te verzetten. sterkte!

Kijk een spannende film op vrijdagavond! Geen zorgen voor morgen, in dit geval maandag.

Misschien helpt het je om voor jezelf duidelijk te krijgen wat je hier van kunt leren. Misschien neemt het algehele 'rot' gevoel dan wat af en kan je er op een andere manier naar kijken. Verwacht in ieder geval niet van jezelf het totaal te 'vergeten' is onmogelijk. Dit heeft veel impact op je en dat mag ook! (Hoe rot ook) probeer te doen waar jij je goed bij voelt,al zijn het maar kleine dingen! Sterkte!

Dat ze je negeert is zwaar irritant. Misschien kun je nog eens met haar praten en voorstellen dat je in ieder geval oppervlakkig tegen elkaar doet. Ik kan ook moeilijk met een andere mening omgaan maar ik blijf mezelf er op wijzen dat iedereen is zoals ik.

Vaststellen dat jullie allebei gelijk hebben. Jullie bekijken de zaak allebei van een andere kant en zien dus een andere 'waarheid'. Hier hoeft dus geen middenweg te komen, accepteer dat jullie allebei gelijk hebben maar dat jullie elkaars gelijk niet kunnen zien omdat je vanuit een andere hoek kijkt. Als iedereen vanuit dezelfde hoek naar iets gaat kijken is er wel veel eensgezindheid, maar blijft er veel, heel veel ongezien. Er hoeft niets opgelost, er is niets aan de hand. Leer onderscheid maken tussen wat iemand zegt en doet en wie die is. Je kunt hekel aan gedrag makkelijker naast je neer leggen dan hekel aan iemand.

Lees onderstaand 'verhaal' om tot het besef te komen dat het makkelijker is dan je in 1e instantie denkt. Pilaarheilige Het was een drukte van belang op het dorpsplein. Het Nasroeddin-uurtje was aangebroken en de mensen dromden om hem heen. Buitengewoon zoals hij elke vraag kon beantwoorden. Wat een diepgang! Kijk nu was hij aan het voorlezen. Wat een geweldige tekst! Wat een spirituele grootmeester! Daar baande zich een man een weg naar voren. “Moella, ik zit met een probleem. Het lukt me maar niet mij te bevrijden van al die negatieve gedachten in mij.” Nasroeddin smeet zijn boek aan de kant en rende de trappen van het stadhuis op. Dat was zo leuk aan hem. Steeds dat onverwachte. Maar wat deed hij nu? Hij pakte een pilaar vast en begon wanhopig te roepen: “Red mij van de pilaar! Red mij van de pilaar!” Verbijsterd begon de man aan Nasroeddins mantel te trekken. “Maar die pilaar doet je niets. Je houdt hem immers zelf vast”. Als bij toverslag kwam Nasroeddin tot rust. “Inderdaad. Wie heeft er nog een vraag”. Soefi Toegevoegd na 3 minuten: Ik realiseer me dat dit sec een antwoord op je gestelde vraag is en niet op de situatie die je daaronder beschrijft. Dat is weer een andere vraag.

Als er niets aan de situatie te veranderen valt, kun je m.i. maar één ding doen en dat is los laten. Los laten is niet gemakkelijk maar je kunt steeds tegen jezelf zeggen, tijdens een opmerking of een naar gevoel;'Laat maar los'. Doe dit ook op een los latende manier, ik bedoel, een beetje onverschillig zeggen/denken. Haal je schouders er bij op en blijf vooral herhalen. wanneer je de deur op je werk achter je sluit, opnieuw! Verheug je op de dingen die je dan gaat doen! Wanneer je blijft malen thuis, zeg dan elke dag voor je gaat slapen, ik laat het los! Terwijl je dit zegt probeer jij je voor te stellen dat je écht los hebt gelaten! Een paar keer achter elkaar. Blijf het een tijd lang doen en wanneer je het gevoel krijgt dat je los laat, vooral nog even doorgaan! Gedachten zijn heel krachtig, wanneer je steeds denkt dat je het vast houdt, zul je nooit los laten, wanneer je denkt dat je los laat, is de kans heel groot dat je los gaat laten. Je zult op je werk merken, wanneer je dit echt elke dag trouw doet, jij je minder zult ergeren en dat het je steeds minder interesseert. Succes!

Heel herkenbaar. Dat zijn van mensen die geen compromissen durven te sluiten. Als praten niet helpt, kan je proberen haar minder belangrijk maken voor je. Ik weet niet hoe lang je haar collega bent? Op den duur heeft ze met iedereen conflict. Dan is in het einde inzicht en wordt ze door de organisatie op een zijspoor gezet.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100