Psychologie

Waarom is de ene persoon "tevreden" met wat hij heeft, terwijl een ander over lijken gaat om zijn doel te bereiken?
Heeft dit alleen met opvoeding en erfelijkheid te maken of steekt er meer achter?

ik vreet me suf en toch blijf ik met een honger gevoel zitten. niet altijd maar wel vaak

Ik heb vaak het gevoel dat ik niet echt creatief ben. Ik kom ook niet echt altijd met logische en creatief ogende oplossingen als het nodig is. Die gave heb ik denk ik gewoon niet. Echter, nu ik mijn grenzen wat meer op zoek, door te leren schilderen en het tekenen weer op te pakken, en door legpuzzels te maken, is het net of ik het ook minder moeilijk vind om logisch na te denken, ook al lijkt er geen verband te zijn tussen die 2 dingen. Wie heeft dat ook en kan mij vertellen of dat komt omdat ik mijn brein meer prikkel of dat het toeval is?

Toegevoegd na 1 uur:
Even een reactie op het antwoord van Toerist: ik ben in het verleden vaak negatief beoordeeld door mijn leraar handenarbeid, waardoor ik mijn passie voor tekenen ben kwijtgeraakt. Ik vind het moeilijk om op commando te tekenen/schilderen, het moet echt vanuit mijn gevoel komen. En ja, ik vergelijk mezelf (misschien te veel) met andere mensen die ook schilderen. Ik ben nooit tevreden, ben vrij perfectionistisch, maar ik probeer wel door te gaan en me bij mijn eigen stijl te houden. Ik heb juist een extraverte persoonlijkheid naar andere mensen toe, maar in mijn gevoelsbeleving ben ik inderdaad heel gesloten...misschien komt het daarom ook niet goed tot uiting op het doek/papier?