Psychologie

Stel: Je kan niet strafrechtelijk vervolgd worden, je hoeft geen belastingen te betalen en er is niemand die ook maar naar jou gedrag omziet. Op welke manier zou jij dan door het leven gaan?

Ik ben er echt niet zo vaak mee bezig in mijn dagelijkse leven! Ik denk er zelden of nooit aan! Want dat is wat de mensen beweren als ik ze vraag hoe het komt dat ik er telkens van droom...
En alles ik wakker word voel ik mij heel eventjes moeder! En dan komt de realiteit...
Ik vind het nooit erg want ik wil geen kinderen maar ik zou willen weten waarom..
Ik heb al boeken gelezen over dromen maar ik vind er mijn dromen niet in terug.
Want ik heb ook andere dromen waar ik niets van begrijp.
Op internet vind ik mijn dromen ook nergens terug.

Toegevoegd na 1 dag:
Mijn eigen vriend denkt dat mijn onderbewustzijn gewoon een aantal scenario's op een rijtje zet, zomaar...
Ik droom ook soms van familie ofzo, hij denkt dat het gewoon net hetzelfde is als die droom over zwangerschappen.
Gewoon wat probeersels van mijn eigen onderbewustzijn.
Voor hem is het allemaal eender, als ik kinderen wil dan is het geen probleem voor hem, als ik er geen wil, ook geen probleem.

Mijn karakter en mijn stemming zijn behoorlijk stabiel. Niet dat ik nooit heel kwaad ben, of verdrietig, of blij - da's normaal. Maar over het grote geheel zijn mijn stemming en mijn karakter gelijkmatig, ook over de jaren heen.

Nu vraag ik mij af: stel dat ik eens drugs probeer (nooit gedaan), en een trip maak - een goede, of een bad trip, dat zie ik dan wel.

Is het mogelijk, dat die trip mijn huidige geestelijke evenwicht omverwerpt? Dus dat er iets fundamenteel verandert, en ik in een ander evenwicht terechtkom, met een ander karakter en een andere basisstemming?

Denk aan een bezemsteel in een hoge, smalle kast. Staat die bezemsteel tegen de linkerwand van de kast, dan staat de bezem stabiel, en zal hij altijd zo blijven staan. Tot iemand die bezem een tik geeft, waardoor de bezem omklapt, en tegen de rechterwand van de kast komt te staan. Ook dan staat de bezem stabiel. De bezem zal dan altijd tegen die andere wand blijven staan, tot hij weer een zet krijgt.

Ik ben bang dat drugs mijn karakter een duw geven, waardoor mijn karakter verandert, en dat er daarna geen manier meer is om mijn karakter terug te duwen naar de huidige toestand.

behalve naar de psychiater/psycholoog gaan en hulp zoeken.
Ik bedoel eigenlijk gewoon in het dagelijks leven... wát doe je aan angst?
angst voor een ziekenhuisonderzoek, tandartsbehandeling, familiebezoek... t maakt eigenlijk niet uit.

angst is angst, behalve dan de mate en duur waarin het ervaren wordt.

Ideeën over hoe om te gaan met angst? gericht op vermindering van het gevoel?

dank u!