Hoe werkt een atoombom?

Kan iemand mij in gewone mensentaal uitleggen hoe kernsplitsing werkt.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ja let op: je hebt een fissie (splitsing) en een fusie-atoombom. Je wilt blijkbaar alleen weten hoe het met de splitsing werkt. Hiervoor worden grote atomen gebruikt zoals uranium. Van uranium zijn (zo uit het hoofd) zeker 2 isotopen bekend. Isotopen zijn atomen die op dezelfde plaats in het periodiek systeem staan (iso = gelijke, topos = plaats) maar ze verschillen in de kern: de 1 heeft meer neutronen tov de ander. De protonen bepalen de lading van het atoom: hoe meer protonen (positief geladen deeltjes), hoe meer electronen (negatief geladen deeltjes) ertegen over moeten staan. Maar neutronen kunnen wel worden toegevoegd zonder de ladingsverhouding te verstoren. Het ene isotoop is het stabiele element, en het ander het instabiele element, en om die laatste gaat het in een bom: deze versie is al radio-actief, geeft dus straling af... Voor een bom met fissie worden dan grote atomen gebruikt zoals uranium. Door ze te bombarderen met energetische deeltjes verandert de kern-samenstelling. Bij grote veranderingen kan dan de kern niet meer zijn integriteit waarborgen (de van der Waals krachten reiken niet ver genoeg) en de kern valt uiteen, en de ontstane 'dochterkernen' nemen een proportioneel deel van de electronen mee. Bij het uiteenvallen van de uranium-kern komt een immense hoeveelheid energie vrij. Dat is vernietigende energie en die heeft de vorm van straling: deeltjes zowel als electromagnetische straling, hangt even af van welke recombinaties er optraden in de uranium-kernen voor ze uiteen vielen. Nou dat is de meest gewone mensentaal die ik maar kan bedenken. Maar om het verhaal af te maken: een FUSIE-bom werkt juist tegenovergesteld. Een Waterstof (of H, van hydrogeen)-bom genereert een aantal maal de energie van een uranium-fissie-bom. Daarbij gaat het er juist om dat waterstof-kernen heel dicht bij elkaar komen om nieuwe deeltjes te vormen. Daar komt vele malen meer energie bij vrij en is dus destructiever. Maar om die kernen bij elkaar te krijgen is ook veel energie nodig, dus daarom wordt een 'gewone' uranium-fissie-bom als 'slaghoedje' gebruikt om de waterstofkernen de nodige energie te geven... Wees blij dat ze die dingen niet hebben ingezet!

er zijn stoffen die heel gemakkelijk uiteenvallen, dat zijn radioactieve stoffen een atoombom bestaat uit zulke stoffen maar niet alle radioactieve stoffen vallen gemakkelijk of snel uitelkaar uranium valt snel uit elkaar maar daarvoor moet het zuiver zijn dat zuiveren van uraan gebeurt door heel veel centrifuges na elke centrifuge is het uraan weer wat zuiverder dat gebeurt trouwens bij Urenco in Almelo, waar een zekere Kahn dat procede ooit heeft gecopieerd en megenomen naar Iran heb je nu voldoende zuiver uraan, bij uraan moet dat tenminste 25 kg zijn dat splijt dat vanzelf en dat gaat als een ketting reactie, dus heel snel een stuk van 20 kg doet dat niet dus alleen een stuk van 25 kg of meer bij een atoombom heb je verschillende compartimenten waarin uraan zit een "gewone" bom zorgt er voor dat alle uraan samen smelt tot een stuk van 25 kg dat dan vanzelf ook explodeert bij zo'n expolsie wordt materie omgezet in heel veel energie hierbij komen ook veel andere stoffen vrij die alle radioactief zijn en dus het leven beschadigen ook op de zon gebuert zo iets daar wordt waterstof omgezet in helium wat we kernfusie noemen dat gebeurt bij een temperatuur van 25 miljoen graden dit proces kunnen we op aarde nog niet goed nabootsen omdat alles zou smelten, je kunt het niet in een vat doen maar probeert het in een soort magnetisch veld "op te hangen"

De kern van een atoom wordt bijeengehouden door de sterke kracht. De electrische kracht heeft een tegengestelde werking en wil de kern laten splitsen. Omdat de sterke kernkracht alleen over zeer kleine afstanden werkt (over een of twee kerndeeltjes)wordt het lastig om de kern nog bijeen te houden als ze erg groot wordt (honderden kerndeeltjes). De kern van een atoom kun je vergelijken met een vloeistof, de deeltjes waaruit ze bestaat kunnen vrijelijk door de kern bewegen. Een splijtbare kern is dus vergelijkbaar met een zeer grote waterdruppel die niet stabiel meer is. Bij atoombommen is het splijtmateriaal dus een grote hoop instabiele druppels. Met één van de kerndeeltjes, het neutron kun je nu die instabiele kernen gaan beschieten. Dit heeft tot gevolg dat de 'druppel' uit elkaar trilt in twee min of meer willekeurige brokstukken en weer enkele neutronen. Als er genoeg andere kernen in de buurt zijn is de kans groot dat die neutronen ook weer een kern raken en deze doen splitsen. Nu heb je een kettingreactie. De reacties bij een atoombom zijn miljoenen malen krachtiger dan bij scheikundige reacties, zodat een kilo uranium dan enkele miljoenen kg springstof vertegenwoordigd. De energieleverende kracht is voornamelijk de elektrische kracht die de twee brokstukken van de kern met enorme kracht uit elkaar drijft. Ook ander processen maken energie vrij bijvoorbeeld in de vorm van gammastraling en neutrinos.

als je een grote hoeveelheid instabile radioactieve stof bij elkaar doet gaat het vanzelf af. als je dus een hoeveelheid pakt die net stabiel genoeg is gaat het goed en aan de andere kant van de bom doe je een hoeveelheid die samen met de hoeveelheid in de voorkant onstabiel word dus als je wild dat de bom afgaat schiet je de achterste hoeveelheid tegen de voorste en dan word dat onstabiel en gaat de bom af(dit is de simpelste atoom bom)

De kern van een atoom wordt bijeengehouden door de sterke kracht. De electrische kracht heeft een tegengestelde werking en wil de kern laten splitsen. als je een grote hoeveelheid instabile radioactieve stof bij elkaar doet gaat het vanzelf af. als je dus een hoeveelheid pakt die net stabiel genoeg is gaat het goed en aan de andere kant van de bom doe je een hoeveelheid die samen met de hoeveelheid in de voorkant onstabiel word dus als je wild dat de bom afgaat schiet je de achterste hoeveelheid tegen de voorste en dan word dat onstabiel en gaat de bom af(dit is de simpelste atoom bom) Omdat de sterke kernkracht alleen over zeer kleine afstanden werkt (over een of twee kerndeeltjes)wordt het lastig om de kern nog bijeen te houden als ze erg groot wordt (honderden kerndeeltjes). De kern van een atoom kun je vergelijken met een vloeistof, de deeltjes waaruit ze bestaat kunnen vrijelijk door de kern bewegen. Een splijtbare kern is dus vergelijkbaar met een zeer grote waterdruppel die niet stabiel meer is. Bij atoombommen is het splijtmateriaal dus een grote hoop instabiele druppels. Met één van de kerndeeltjes, het neutron kun je nu die instabiele kernen gaan beschieten. Dit heeft tot gevolg dat de 'druppel' uit elkaar trilt in twee min of meer willekeurige brokstukken en weer enkele neutronen. Als er genoeg andere kernen in de buurt zijn is de kans groot dat die neutronen ook weer een kern raken en deze doen splitsen. Nu heb je een kettingreactie. De reacties bij een atoombom zijn miljoenen malen krachtiger dan bij scheikundige reacties, zodat een kilo uranium dan enkele miljoenen kg springstof vertegenwoordigd. De energieleverende kracht is voornamelijk de elektrische kracht die de twee brokstukken van de kern met enorme kracht uit elkaar drijft. Ook ander processen maken energie vrij bijvoorbeeld in de vorm van gammastraling en neutrinos.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100