Natuur- en scheikunde

Bij covalente verbindingen kunnen elektronenparen worden gedeeld, hierbij komen elektronen terecht bij het andere atoom.

Nu weet ik niet of bij dubbele bindingen de elektronenparen altijd paarsgewijs bewegen/'verhuizen' van het ene naar het andere atoom of dat de elektronen ook ieder op zich (onafhankelijk van zijn mede orbitaal elektron) van plaats kunnen veranderen.

Maar ik kan me voorstellen dat er een situatie voordoet dat een up-elektron in een orbitaal terecht komt waar bijv. al een up-spin zit, verandert deze dan in een downspin? Of zijn elektronen wat betreft hun projectie (up/down) heel standvastig en bepaald díe juist waar ze zich zullen bevinden?

Toegevoegd na 33 minuten:
Als voorbeelden kan bijv worden genomen H2 of N2 die hebben beide een oneven aantal elektronen. De configuratie van stikstof is [He]2s2 2p3. Betekent dat dat uit de p orbitaal slechts 2 elektronen als bindingspaar meedoen als sigma of pibinding, of gewoon alle drie met een kans dat er een moet veranderen van spinkwantumgetal.
Of eenvoudiger voor het H2 molecuul.

Ze wil graag een dat het een GROTE, STEVIGE kristal wordt. Welk ander middel kan dit ook?
En stel dat ze toch borax gebruikt, is deze dan ook nog giftig als het kristal helemaal uitgehard is? Bv als zij dagen later met de kristal speelt en ze heeft een wondje aan haar hand?

Je hebt twee soorten vonken: zie https://nl.wikipedia.org/wiki/Vonk

Maar maakt het verschil in verbrandigsproces van methaan welke je gebruikt? Maw wat zijn de verschillen in ontstaan van branden van methaan?

Stel je hebt een gewone ordinaire ballon van rubber en doet er 5 liter gas in.
Welke soorten gassen zijn te groot om tussen de kleine gaatjes te ontsnappen. Zou gewone lucht al te groot zijn? Of zijn die moleculen daarvan (O2 en N2 etc) juist vaak klein genoeg zodat een ballon, zoals vaak te zien is, krimpt. Of kan het zelfs zo zijn dat bijv. argon minst nog aanwezig is een gekrimpte ballon omdat volgens de wet van Graham de kleinste moleculen het snelst ontsnappen?

Een mol van eender welk gas neemt een volume in van ongeveer 22,4 liter (2,24 ×10-2 m3) bij standaarddruk (= 101,3 kPa) en standaardtemperatuur (0° C). Dit noemt men het molaire volume van een gas.

Maar stel je neemt mol waterstof (H) en een mol butaan (C4H10), volgens de wet van Avogadro zullen zij bij STP een gelijk volume innemen.
Nu is een molecuul butaan ongeveer 40 maal zo zwaar als een atoom waterstof. Als zij beide dezelfde temperatuur hebben, hebben die moleculen ongeveer dezelfde snelheid. Maar grotere massa's zijn toch moeilijker af te remmen op de buitenkant van een bepaald volume.

Dus mijn vraag is hoeveel procent een ballon met butaan groter is dan een ballon met waterstofgas? Is dat echt te verwaarlozen? Of kan het volume bij butaan ook 23 liter worden, of eventueel bij een nog zwaarder molecuul?

Toegevoegd na 26 minuten:
Of zit het verschil in massa van de moleculen verdisconteert in de Vanderwaalsvergelijking. Nu houdt die alleen rekening met polairiteit en volume van de deeltjes, dus moet je hieruit opmaken dat de snelheden niet veel uitmaken?