Natuur- en scheikunde

Als verklaring wordt dan ongeveer verteld:
In de nevengroepelementen is het laatst bij gekomen elektron een d-elektron van een binnenste schil.
Veel mineralen bevatten nevengroepelementen en de elektronen ervan staan aldoor in contact met het licht en geven het element zijn kleur.

Maar waardoor staan de binneste d elektronen juist 'garant' voor een kleur?

Als je metalen verhit blijken ze minder goed te geleiden. Dat blijkt overigens bij de halfmetalen weer niet zo te zijn. Waardoor is dat?

Is dat een fysische weergave wat iets inhoudt dat de elektronen van 3d waarschijnlijk ná de 4s in het atoom voorkomen.

En waarom wordt 3d dan wel toegeschreven aan de 3e schil en niet aan de vierde; komt dat doordat ze de vorm als leidend beschouwen en niet de waarschijnlijke plaats of dat toch echt eerst de 3d gevuld wordt en dan pas de 4s ook ligt 3d ruimtelijk ná 4s?

Even zo natuurlijk voor 4d,f en 5d,f,g etc.. Ik ga er vanuit dat daar een soortgelijke oorzaak achter zit, anders verneem ik dat graag.

Of is dat per veer verschillend? Stel je hebt bijv. een veer met een veerconstante, om de energie bij uitrekken wordt de energie bepaalt door 0,5 * D * s2. Geldt dezelfde formule dan ook voor het induwen of heeft die een eigen veerconstante?
Maw is de stijfheid van de veer hetzelfde bij het induwen als uitrekken?

Als je dingen van ijzer zilver of goud ziet lijken ze een beetje te glanzen/blinken, als ze niet te veel onder het stof zitten of dof zijn geworden. Maar waardoor krijgen ze die glans?