Wil het feit dat mensen dood erg vinden, zeggen dat er liefde bestaat?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ik denk dat je vraag in de huidige hoedanigheid wellicht door sommigen wat moeilijk begrepen wordt: Dood (als onderdeel van het leven), brengt bij mensen het begrip dat het leven eindig is. Omdat het leven dus een reis is en je die liever niet alleen doorbrengt: Graag met anderen. Het organisme: De mens is door eeuwen lange evolutie, net als andere diersoorten, haar voortbestaan afhankelijk van voortplanting. Hiervoor moeten mensen zich tot elkaar aangetrokken voelen. In veel gevallen is het mogelijk dat men de genegenheid voor een ander tijdens de reis naar de dood en de wens tot voortplanting prima combineren en wordt dit ook wel liefde voor een ander genoemd (sommigen verbinden zich ook in echt met elkaar). Er zijn echter ook overtuigingen die zeggen dat het voelen van liefde de oorzaak is voor onze dood....echter zijn hier sterke kanttekeningen bij te plaatsen. Vanuit spiritueel oogpunt is dus het begrip dood zeer zeker verantwoordelijk voor het begrip liefde (in zijn veelzijdigheid en verschillende voorkomen). Immers, een baby heeft zijn moeder 'nodig' om de eerste periode te overleven. Daarnaast vormt zich een lichamelijk en geestelijk welbehagen door de lichamelijke en geestelijke afhankelijkheid (Hiermee zeg ik NIET dat liefde slechts afhankelijkheid is.) en veiligheid voor eigen groei.

Dood is iets dat hoort bij het levenscyclus, maar vrees dat je leven (wat in jou handen is) kwijtraakt is inderdaad erg. Maar in feite is je lichaam dood, je verlaat jou lichaam als ziel en zet het weer voort in een ander lichaam (welke vorm dan ook).

Dood en liefde zijn 2 verschillende dingen. Het is niet omdat je het ene erg vind dat daardoor het andere per definitie bestaat

Het één volgt inderdaad niet uit het ander. Ter illustratie: als iemand het erg vindt dat zijn auto total loss is, betekent dat dat hij liefde voelde voor die auto? Overigens bestaat liefde. Eigen, geheel subjectieve ervaring, die overigens door heel veel mensen gedeeld schijnt te worden.

Je gaat er nu van uit dat mensen dood erg vinden. Volgens mij vinden de meeste mensen de dood eerder eng, omdat het 'het grote onbekende is'. Dit staat helemaal los van liefde voor anderen, jezelf of voor het leven, dat naar mijn mening ontstaat vanuit een soort egoïsme (immers houdt iemand niet van de dingen, maar van het gevoel dat die dingen die persoon geeft). Zo denk ik ook dat egoïsme ook deels oorzaak is van het willen leven (en dus niet willen sterven).

Mensen vinden dood niet erg, alleen hun eigen dood dat is wel erg... Liefde, net als God zijn vervuilde begrippen, iedereen hecht daar zijn eigen interpretatie aan, helaas... Wat is Liefde werkelijk? Liefde is dat wat verbindt, korter kan ik het niet zeggen. En alles wat niet verbindt is angst. Dus ik zie Liefde en angst als tegenpolen, tegengestelden. Wat sterft er eigenlijk als iemand dood gaat? In mijn optiek alleen maar het ik-besef verdwijnt, of anders gezegd: Het ik-bewustzijn keert terug naar daar waar het vandaan kwam... Dus jij zegt met andere woorden. Wil het feit dat mensen angst hebben, zeggen dat er liefde bestaat?. Ja dat klopt dus helemaal... In dualiteit is het benoemen van één kant van de medaille, dat je besef krijgt van de andere kant... dank je

twee compleet van elkaar los staande dingen. het enige wat eht zegt is dat men iemand mist. overigens is eht niet waar dat iedereen de dood erg vind, dat is ook een cultureel iets. kort samengevat: NEE

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100