Klopt de stelling: De schuld van niemand is geen schuld, het is een algemeen voorkomen?

Een ' negatieve' gebeurtenis vind plaats --> oorzaak= omstandigheden (factoren die meespelen in omgevingsfactoren, in leven van beide individ
+ verantwoordelijkheid betrokken individuen 'schuldenaren'

Vanuitgaande: Schuld geven, helpt je niets vooruit --> Rechtsstaat= Samenleving gebaseerd op 'Recht' - 'Gerechtigheid' =/ Het Goede.

Als je uitgaat van een standpunt van medeleven. En je de dingen wil aanvaarden en loslaten. (bv. een gebeurtenis).

DUS

Om 'Het Goede' te doen = Niet de schuld wijzen. --> verantwoordelijkheid wijzen.

DUS= Zonder iemand de schuld te wijzen, omstandigheden --> eenmaal dingen die gebeuren = schuld= algemeen voorkomen. ?

Ofja eigenlijk is men zin dan eerder poëtisch dan beredeneerd juist.

Toegevoegd na 2 dagen:
Dit waren eerder wat losse gedachtenspinsels.. excuseer voor het toevoegen zie dat ze voor de beantwoorder van de vraag idd weinig meerwaarde geven..

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Je denkt als een Nederlander : we hebben allemaal een klein beetje schuld, dus heeft niemand het gedaan. Kunnen we allemaal lekker blijven zitten waar we zitten en over tot de orde van de dag. Helaas gaat die vlieger in de praktijk niet op : er zijn heel wat situaties denkbaar waarin ZO veel mensen hebben geblunderd en ZO sterk fout op fout gestapeld is, dat het onmogelijk is één schuldige aan te wijzen, maar dat ze ECHT geen van allen in de positie zijn hun handen in onschuld te wassen - zoals helaas in de politiek nog wel eens gebeurt. De stelling gaat dus niet op, maar wordt helaas in de praktijk wel veel gebruikt. Los daarvan heeft natuurlijk niet elke negatieve gebeurtenis een schuldige ; shit happens, ook als iedereen bij de les blijft. Toegevoegd na 3 minuten: Ik zie dat jij het meer in de filosofische hoek hebt getrokken. Of eigenlijk ook wel een beetje de psychologische. Om een gebeurtenis te verwerken, hangt het er inderdaad sterk vanaf of je een sterke inner locus of control hebt (het idee dat je veel invloed hebt op gebeurtenissen om je heen en je dus iets al dan niet had kunnen voorkomen), of een outer locus of control (waarbij je het idee hebt dat alles 'gewoon gebeurt' onafhankelijk van jouw acties). De waarheid ligt echter vaak in het midden ; voor een deel kunnen we dingen voorkomen/veroorzaken, maar we hebben niet de onbeperkte macht. Soms moet je ook een stukje accepteren, en OOK accepteren dat je wellicht iets niet helemaal goed gedaan hebt. Maar met de kennis die je TOEN had, hoeft dat niet altijd verwijtbaar te zijn. Achteraf kijk je een koe in de kont, zeggen we dan. Je kunt oorzaken aanwijzen, schuldigen zo je wilt, en proberen dingen in perspectief te plaatsen. Maar als dat gepaard gaat met wrok en verwijt, kan het achter je laten van een negatieve gebeurtenis een lange lijdensweg zijn, en zelfs je hele verdere leven beïnvloeden. Loslaten is dus ook een kunst, en cruciale personen daar omheen ontslaan van hun verantwoordelijkheid, kan zeker een handvat zijn.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100