In hoeverre zijn mutaties van DNA toe te schrijven aan een wijziging ín een ándere nucleobase?

Er zijn 5 nucleobasen: A,C,G en T en U. Die hebben elk hun eigen chemische formule, bestaande uit een aanral koolstof en waterstof atomen en nog enkele anderen. Maar die verschillen zijn groter dan 1 enkel atoom. Sommigen verschillen 6 atomen. Maar stel door bijvoorbeeld oxidanten veranderd een base door er drie atomen van te veranderen. Formeel gesproken heb je dan geen enkele volledig normale ' base. Het lijkt mij dan ook toevallig dat de enen base in de andere verandert doordat die wijziging dan zo precies moet zijn. De vraag is dan of basen wel een stootje kunnen hebben en dat dus een paar andere atomen niet zoveel uit maakt voor het maken van een aminozuur. Of dat echte mutaties bestaan naast vele andere ongeordendheden die ook hun negatieve effecten hebben?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ik snap je redenering (het is eigenlijk wel goed bedacht), maar het niet zoals het gaat. Wat er gebeurt, is dat beschadigde DNA basen actief worden gerepareerd. Aangezien DNA een dubbele helix is, kan de complementaire base worden gebruikt om te bepalen welke 'goede' base de beschadigde moet vervangen. Alleen, soms wordt een beschadigde base door een verkeerde vervangen. Fout op fout, zeg maar. Overigens; een cel waarbij DNA reparatie niet meer werkt, pleegt normaal gesproken zelfmoord (apoptose); het uitschakelen door mutatie van apoptose-genen is ene belangrijke stap richting kanker.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100