Hoe komt het dat oudere zaadcellen juist meer kans geven op hersenstoornissen?

recentelijke kwam uit onderzoek naar boven dat oudere mannen (>45jr) meer kinderen kregen met een psychiatrische aandoening zoals autisme en bipolaitre stoornissen. Maar waarom nou juist hersen aandoeningen en geen andere lichamelijke kwalen zoals bijv. suikerziekte of slechtziendheid etc.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Sorry, maar ik moest de onderzoeken opsporen, en ik denk dat er heel wat zaken over het hoofd werden gezien. Om echt wetenschappelijk te zijn, moet men dubbel blind testen, en dat onderzoek blijkt wel te voldoen daaraan. Maar er is een tweede nuance die wordt vergeten. Er zijn bij afwijkingen bij kinderen, vooral na 4 jaar, en bij volwassenen altijd twee factoren die we moeten onderzoeken: 1. Genetisch (dit is wat gebeurde in dit onderzoek) 2. Opvoedkundig (dit is wat men meestal vergeet). Dit scheiden is héél, héél moeilijk en daar zit het probleem in dit onderzoek: Men heeft mannen > 45 jaar vergeleken met de normale 'papa', en van daaruit snel geconcludeerd dat het genetisch te wijten was aan de zaadcellen van die oudere papa's. Dat is ook wat men voor kort dacht, maar dit is te kort door de bocht. Natuurlijk ben ik op mijn 48ste trager dan op mijn 32ste, en mijn zaadcellen dus ook (die door sterilisatie echter geen onheil noch heil meer kunnen aanrichten en dus binnen blijven en afsterven), maar de reden dat ik zeven kinderen genoeg vind om voor te zorgen, is omdat een kind op deze leeftijd, gewoon een oude papa zou krijgen. Ik leg nu uit: Een papa (en mama!) van 30 jaar gaat op het speelplein voluit en gaat erg actief bezig zijn met kinderen. Dat is immers de normale leeftijd om je eerste kinderen te kopen. Omgekeerd zelfs: als je kinderen hebt, MOET je actief zijn anders gaat het niet. Na je 45ste ga je eerder aan de kant van het speelplein zitten en heb je liever dat je kind rustig en niet druk is en daar gaat het onderzoek aan voorbij. Dus, ja: zaadcellen worden iets trager en genetisch is de kans dus groter dat de groeisnelheid van de neuronen bij deze kinderen meer geremd is. Maar, nee: de opvoeding zelf speelt een veel grotere rol. In andere onderzoeken met een jonge, zeer dynamische moeder, weegt de vertraging van de zaadcellen niet op tegen de winst van die dynamiek van de moeder. En ook nee: papa's die zeer actief zijn als ik op hun 48ste, zijn uiteindelijk nog altijd meer actief dan sommige andere papa's op hun 30ste, dus ook dat is relatief. Maar je haalt hier eigenlijk ook een hele zware problematiek aan: wat met ouders waar kinderen niet meer natuurlijk komen? Een aantal van die ouders lijken veel passiever te zijn (veel meer hoog opgeleiden versus arbeiders bijvoorbeeld) dan koppels die 'vanzelf' te veel kinderen kopen en zwanger zijn voor ze het weten. Voorzichtig dus met onderzoeksresultaten.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100