waarom stotteren mensen niet als ze zingen?

mensen die in het dagelijks leven heel erg of gewoon stotteren, hebben daar tijdens het zingen geen last van.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

De melodielijn dwingt hen gunstiger adem te halen en het ritme helpt bij het formuleren van de woorden/zinnen. Het brengt dus de regelmaat in het gesprokene die door stotteren zelf verbroken wordt bij gewoon praten, het middenrif-de boosdoener- blijft beter op de juiste spanning en het zingen zelf zorgt voor een ontspannerener houding. Het klinkt hard maar het is vaak angst/onzekerheid die stotteren doen ontstaan. Antistotterinstituten als Del Ferro ( een zanger) geven de persoon zelfvertrouwen en leren de ademhaling te beheersen. Als je het niet kunt zeggen, zing het dan, dat helpt echt. Toegevoegd na 18 minuten: Ik heb dit alles van zeer dichtbij meegemaakt, mijn jongere broer stotterde heel erg. Enerzijds leerden we daardoor te zien wat hij bedoelde, als hij een part woorden zei, konden we de zin afmaken (dat is tussen mijn broer en mij nog zo, wij hebben een heel diepe en waardevolle band met elkaar. Het viel mij op dat als we samen waren hij "vergat" te stotteren. Daarmee bedoel ik dat bij stotteren naast angst en gebrek aan zelfvertrouwen ook een soort gewoontevorming kan zitten. Hij werd daar vroeger erg mee gepest en zo liep hij dus ook nog een trauma op. Hij stottert nu VEEL minder en bij mij dus niet. Acceptatie ipv, "verbeteren"werkt dan ook goed. Is hij echter gestrest, moe of anderszins uit zijn doen, dan stottert hij. Daar heeft de omgeving invloed op, deze invloed kan OOK gunstig zijn.

Ik denk dat het komt doordat de ademhaling anders is tijdens het zingen

Belt de stotteraar naar de brandweer en zingt '' mijn huiseke dat staat in brand" en de brandweer " wisse wisse wis boem boem" Een klassieker. Stotteren is geen ziekte maar een slecht gebruik van de ademhaling. Het is ook een vicieuze cirkel. Op het moment dat het misgaat wordt men nog zenuwachtiger en gaat van kwaad naar erger. Spreken [ lees ademen] is een automatisme zoals lopen. Bij deze mensen is het mis gegaan om dit automatisme aan te leren. Inademen wanneer ze moeten uitademen en andersom. Sommige mensen hebben het altijd anderen wanneer ze zenuwachtig zijn, en andere stotteren juist niet omdat ze iets bijzonders moeten doen [een toespraak houden] Ik had vroeger een werkmakker en wanneer ik zag dat hij zou stotteren dan riep ik " ADEMHALEN" en dan had hij geen probleem. Als ik dit niet deed dan stotterde hij zo erg dat hij bijna stikte. Mensen die een blaasinstrument leren kunnen het zelfde probleem hebben, omdat zij ook geen goede ademtechniek hebben. Zingen is niet praten en de melodie neemt de overhand. Ze denken anders en daardoor gaat alles vlot. Dikwijls is het ook een kwestie van dat ze al op voorhand denken dat het mis gaat gaan. Bekend bij niet stotteraars als plankenkoorts. iets dat thuis perfekt gaat, zal voor mensen niet lukken omdat men dan meer aan het publiek denkt dan aan wat men moet laten zien. Het is een heel complex probleem, met een heel simpele oorzaak, slechte techniek van in en uitademen. Ik denk ook dat het probleem van een stotteraar ook bij de niet stotteraars ligt. We zouden wat meer de stotteraars moeten onderbreken wanneer het misgaat. Hierdoor gaan ze hun sneller kunnen herpakken. Na een tijdje gaan ze dan ook weten wanneer men hun gaat onderbreken. Wat nut heeft het dat hij, zij volledig vastzit en ten koste van alles toch wil blijven doorgaan. Probleem is dat de meeste, van de niet stotteraars, meer bezig zijn met hun lach te onderdrukken, want alle respect ten spijt blijft stotteren op de lachspieren werken. Meer interactie tussen de twee partijen zou volgens mij veel oplossen, wat wil zeggen dat deze mensen uit hun isolatie moet worden gehaald en niet behandeld worden als een soort van gehandicapten. En als een potje zingen een oplossing zou zijn waarom dan niet. Robby BB

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100