Kunnen een man en een vrouw ''gewoon'' vrienden zijn?

Ik wel hoor,

IK mag graag sex hebben. Maar ik heb een goede vriendin waar ik toch echt geen gevoel bij heb.
En toch is ze niet lelijk of zo.

En het is geen gezamelijke vriendin. Mijn vrouw kent haar uiteraard heel goed. Maar ze gaan nooit samen op pad of zo.

Ja, mijn ervaring is dat dat kan. Het helpt overigens wel als de man (of, in het geval van de man, de vrouw) al primair niet je type is, of van een andere leeftijdscategorie, maar ik heb al jarenlange vriendschappen met meerdere mannen waar nooit ook maar het minste sexuele tintje aan zit of ooit heeft gezeten.
Wanneer je beiden niet openstaat voor een relatie, of althans niet met elkaar, hoeft dat geen enkel 'gevaar' op te leveren. Ik denk wel dat het voor sommige mensen lastiger is dan vriendschappen met iemand van dezelfde sexe, maar het is zeker niet zo dat het 'nooit' kan. Althans, in mijn beleving gaat het prima.

Die dronken bui telt overigens niet mee ; als je maar genoeg zuipt, kun je voor je het weet ook zo met iemand van dezelfde sexe tussen de lakens liggen, hoor.

ja, met mijn ex ('80-'86) ben ik nog heel goed bevriend.
een andere vriend ken ik al 16 jaar, en no problemos :)

Ja dat kan, weet ik uit ervaring. Gelukkig wel zou ik bijna zeggen. Dat je een vriend of vriendin hebt betekent niet automatisch dat je daar seksuele gedachten bij krijgt, maar elkaar in de eerste plaats als mens ziet. Jammer genoeg denken sommigen dat dit niet kan, maar dat is dan hun eigen 'dirty mind' :P

als de man al een vriendein heeft is het zelfs heel makkelijk

Het zou mooi zijn als het kon, maar het blijf naar mijn idee lastig. Mannen hebben toch een bepaalde 'drive'. Ze verwarren vriendschap snel met intimiteit. En zeker - zoals je zegt - met een drankje of een blowtje, kunnen ze bij een intiem gesprek ook lichamelijk worden. En dan kun je in een innerlijk conflict komen over jouw vriendschap. Past het er bij of niet... Als je het niet erg vindt dat vriendschap en sexualiteit soms vermengt raken, is er ook geen probleem.

Sexuele spanning hoeft echt niet tot sex te leiden. Als er sprake van zou zijn. Leuk toch ook wel, ergens. Waarom zou je iemand niet aantrekkelijk mogen vinden en er mee om kunnen gaan als een vriendin.

Ik ga graag met vrouwen om. En ook al vind ik ze aantrekkelijk hoef ik er echt niet mee naar bed. Teveel gedoe en teveel ellende waarschijnlijk achteraf.

De beste vriend van mijn exman is al 30 jaar ook een van mijn beste vrienden. We hebben een fantastische vriendschap en buitenstaanders willen daar nog wel eens opmerkingen over maken, maar wij zijn gewoon hele goede vrienden en andersoortige gevoelens zijn nog nooit bij ons opgekomen. We krijgen er samen wel eens enorm de slappe lach van: zo van, het schijnt dus raar te zijn dat jij en ik nooit enz. En dat moeten we er nog harder om lachen, om wat anderen daar dan bij bedenken. Overigens zijn zijn vrouw en ik hele goede vriendinnen, zij moest wel wennen aan onze vriendschap, maar vind het nu ook heel normaal!
Hij is een geweldige vriend en je zou het kunnen omschrijven als het hebben van een extra geweldige broer!

Waarschijnlijk zijn er drie soorten mannen.
Man 1 Loeren naar iedere kans, iedere mogelijkheid om een nieuwe verovering te maken , dus ook bij de vriendin van hun eigen vrouw.
Man 2 Blijft eigenlijk altijd netjes, ook in verleidelijke situatie's, maar als alles de zelfde richting heen gaat wordt hij uiteindelijk bij hoge uitzondering toch zwak.
Man 3 Voor hem bestaat alleen maar zijn vrouw en al zullen andere vrouwen naakt om hem heen staan, dan
noch blijft hij altijd een heer.

Dus zijn er zeker mannen en vrouwen die uitsluitend vrienden kunnen zijn zonder sexuele spanning.

Gewoon vrienden zijn kan wel, maar komt denk ik minder vaak voor. Meestal gaat de sexualiteit na verloop van tijd toch een rol spelen, wat erg jammer kan zijn en een eerst fijne vriendschap grondig kan verpesten.

Ik heb zowel ervaren dat gewone vriendschap kan. Maar ook dat na verloop van tijd seksualiteit een rol ging spelen. En ook vrienschappen die met seksualiteit begonnen en daarna "gewone" vriendschap werden. Dus..ja.
Maar soms gaat het doorelkaar heen lopen.

Mijn ervaring is dat vriendschap niets te maken heeft met geslacht. Het heeft er echter wel mee te maken hoe de omgeving er tegenaan kijkt, en hoe je daar zelf mee omgaat.
Ik heb zelf een "beste" vriend, en een "beste"vriendin.
Mijn beste vriend is ook echt een soulmate, iemand bij wie ik op mijn gemak ben, met wie ik kan lezen en schrijven en met wie ik (bijna) alles deel. Hij kent mij door en door, en ik hem ook. Wanneer we ergens zijn weten we vaak van elkaar wat we denken en kijken elkaar dan ook precies tegelijkertijd met een bepaalde blik aan.
Hij was mijn getuige op mijn huwelijk (wat nu al 15 jaar duurt). Hij kent mijn man, maar is niet met hem bevriend. Mijn man heeft geen moeite met deze vriendschap, omdat ik altijd eerlijk ben geweest hierover, en eerlijk duurt het langst. Ik kende deze vriend al voordat ik mijn man ontmoette en wilde de vriendschap niet opgeven voor een eventuele op niets gebaseerde jaloezie. Mijn man had daar geen moeite mee.
Echter, een aantal mensen uit mijn omgeving wel. Nog steeds krijg ik commentaar van anderen als ik met mijn vriend afspreek om bijv. samen in de stad een terrasje te pikken of ergens gezellig een hapje te eten. En dit commentaar is voornamelijk omdat hij nog vrijgezel is en ik niet. Ik vind dit vervelend, maar stoor me er niet aan. Deze vriendschap is veel waard en heeft vooral in donkere tijden mij door veel heen gesleept!!

Volgens mij wel en volgens mijn vrouw niet. Heb jaren lang samen gewerkt met een vrouwtje. Steek me handen voor haar in het vuur, we zijn vaak samen uit eten gegaan en soms weekendjes weg, maar meer dan deze vriendschap zat er niet in. Ik wilde dat ook niet en zij ook niet. Gewoon een fantastische vriendschap tussen een man en vrouw, zonder dat je er verder bij hoeft na te denken.

Ik weet ook uit ervaring dat het gewoon kan.
Mijn beste vriend en ik zijn altijd gewoon vrienden geweest zonder sexualiteit.
Ik weet wel dat andere hier altijd raar om staan te kijken. We hebben jaren moeten aanhoren dat we gewoon een stelletje zijn en niet hoeven te ontkennen. Zelfs mijn eigen moeder kon hem wel waarderen als schoonzoon. In het begin was dat wel vervelend, maar later hebben geleerd gewoon onze schouders op halen als mensen zo zwart/wit denken.
We zijn gewoon maatjes van elkaar. Soms wel wat klef, maar meer willen we allebei niet. Ook al zijn we wel mekaars "type". Inmiddels moet ik er ook niet aan denken dat er meer tussen ons zou gebeuren. Ik zou het gevoel hebben dat ik met mijn broer aan het zoenen ben. Gatver!
In je vraag heb je wel over een gewone zoen. Maar dat vind ik niet sexueel. Wij geven mekaar een zoen op de mond als we elkaar zien en als we weer gaan. Maar daar zit absoluut geen spanning bij.

ja dat kan heel heel goed, mijn beste vriend is een buurman en ik ben een vrouw,
we delen en bespreken alles,
smsen 2000 smsjes per maand,
zien elkaar 2-3 keer per dag,
gaan samen op vakantie,
de kids spelen samen,
ik ben peettante van zijn dochter.
maar sex......
we bespreken de sex wel,
maar zullen het nooit met elkaar doen,
want mijn buurman/ vriend(in) is homo

bij kinderen (van 15) kan dat